Skip to content
RiDERgy RiDERgy
Smart Charge · 17 October 2025 · 1 hr 20 min

Ep. 30: Jürgen Mayerhofer, CEO & Co‑Founder of Enspired – Battery Optimization, AI and the Software‑Defined Energy World

Transcript

Opgeschoond op basis van een automatisch transcript. Vertalingen zijn automatisch gegenereerd en kunnen fouten bevatten.

Welkom bij de Smart Charge by RiDERgy podcast. Dit is Claudio Geyken, oprichter en CEO van RiDERgy. Dit is uw show om alles te leren over energiemanagement en smart charging-innovatie voor elektrische voertuigen en wagenparken.

Welkom terug bij Smart Charge. Vandaag zijn we bij Jurgen Meyerhofer, oprichter en CEO van Inspired, een optimizer van batterijopslag. Jurgens pad loopt van de vroege dagen van de liberalisering van de gasmarkt in Oostenrijk – denk aan het beroemde Baumgarten-knooppunt, capaciteitsreservering en echte fysica – tot de hedendaagse softwaregestuurde elektriciteitsmarkten waar batterijen in realtime worden ingezet. We worden praktisch over intraday-handel. Duitsland alleen al ziet meer dan 10 miljoen prijsupdates per dag, waarbij day-ahead, intraday en nevendiensten worden gestapeld, en waarom het echt moeilijke deel de laatste mijl van automatisering is:

het verbinden van het EMS met een handelsplatform dat per kwartier kan voorspellen, beslissen en inzetten – er zijn 96 producten per dag. Jurgen legt uit hoe Inspired verbinding maakt met batterijen via EMS, optimaliseert bij projecten op 100-megawatt-schaal, en waarom batterijen zonder subsidies kunnen werken als u locatie, netimpact respecteert en bouwt voor volledige automatisering in plaats van handmatig aan hendels trekken. Als u zich bekommert om opslag om te zetten in een winstgevende, netondersteunende bron, dan is dit uw praktische gids. Ik ben zeer trots dat Jurgen ook RiDERgy adviseert.

En laten we erin duiken. Hallo Jurgen, hoe gaat het vandaag? Hoi Claudio, heel goed – bedankt voor de uitnodiging. Ja, blij om je te hebben, en zo blij om meer over jou en Inspired te leren. Dus laten we eerst met jou beginnen. Ik weet dat je al een behoorlijk lange achtergrond hebt in de energiesector. Wat was het begin – waar wist je dat dit de ruimte was waarin je wilde werken? En wat waren de belangrijkste stappen in je reis tot nu toe, als je maar een

minuut of twee over je achtergrond zou moeten besteden? Oké, waar begin ik? Allereerst was ik altijd zeer geïnteresseerd in informatica, dus het was voor mij duidelijk om in die ruimte te werken. Ik solliciteerde naar veel verschillende banen zonder duidelijk doel, zou ik zeggen. En bij toeval verhuisde ik naar een – tegenwoordig zou je het een startup noemen, toch? Destijds was het gewoon

een klein bedrijf – ik trad toe als werknemer nummer 18. Het was 2002 toen de aardgasmarkt in Oostenrijk werd geliberaliseerd, dus we stapten over van faxberichten om aardgasimporten te nomineren, naar fancy Excel-spreadsheets via e-mail – inmiddels nog steeds bekend als de zeer beroemde KISS-formaten. En zo ben ik bij toeval in de energiemarkt beland. Dus eigenlijk is mijn achtergrond in aardgaslogistiek, als je het zo wilt noemen.

Mijn eerste grotere project was het schrijven van het algoritme om fysieke gasstromen te optimaliseren – met compressorstations en import en export. Destijds was het een nodaal systeem, toch? Er zijn veel discussies gaande in de elektriciteitsmarkt over nodale prijsstelling – zo werkt aardgas, ongeveer 25 jaar geleden. En zodra ik ontdekte dat ik echt fysiek aardgas verplaatste, en de pijpleiding langs de snelweg liep waar ik op

naar huis moest rijden, en ik het compressorstation passeerde, dacht ik eigenlijk: dat is best cool, omdat software een fysieke impact had, en ik wist wat daar fysiek gebeurde. Dus je beheerde gasstromen op de manier waarop je nu elektriciteitsstromen beheert. Ja, eigenlijk was het begin echt importen bij Baumgarten – dat is een beroemd knooppunt in Oostenrijk waar we importeren uit Slowakije, dus voornamelijk Gazprom-gas destijds. OMV, de Oostenrijkse olie- en gas

major, was denk ik de eerste die een langetermijncontract afsloot met Gazprom. En dat gas wordt dan verspreid naar Duitsland, naar Hongarije, naar Italië via verschillende pijpleidingen, en je moet daar capaciteit boeken in verschillende kwaliteiten – dat is inmiddels ook een onderwerp in elektriciteitsmarkten, dus vaste of onderbreekbare capaciteit, enz. En dan moet je echt fysica in overweging nemen: verschillende stookwaarden voor aardgas, hoge en lage stookwaarden. Destijds hadden we iets

wat verschillende gasdagen werd genoemd. In het regelgebied – het equivalent van de DSO – hadden we 0-tot-0, in feite een kalenderdag. Aan de transportzijde hadden we 6-tot-6, en voor importen werkten we met 8-tot-8 uur schema's, en we moesten dat allemaal samenbrengen, terwijl de collega's in Duitsland op een kalenderdag in kilowattuur werkten – dus geen gedoe met stookwaarden

en dat alles. Maar gas heeft wel een kwaliteitsdimensie, in tegenstelling tot elektriciteit. Dat was de energieachtergrond. Je had ook een beetje een ondernemerskant, en je zou enkele van de mijlpalen kunnen belichten die je naar Inspired leidden, ondernemend gesproken. Ik neigde er altijd toe om in kleine, innovatieve bedrijven te werken – niet omdat ik ze koos; ik denk dat zij

mij eerder kozen als hun werknemer. Van het eerste bedrijf dat de gasmarkten liberaliseerde, tot freelancer die klanten hielp met marktentrees in heel Europa, tot consultancy voor kortetermijnelektriciteitshandel – mijn hele carrière is gedreven door innovatie in de software- en energieruimte, en altijd gelukkig in rollen waar ik veel beslissingen en veel verantwoordelijkheid kon nemen, zoals in mijn vorige rol als managing director.

van Visotec. Superklein Oostenrijks bedrijf destijds, en binnen 2,5 jaar organisch opgeschaald in heel Europa, dus geen investeerders achter, enz. Dus er waren behoorlijk wat beloningen in het verleden, laten we het zo noemen, voor het nemen van risico's. Dus ik denk dat er geen enkele keer was wanneer we de grotere strategische zet deden dat het mislukte. Dus ik klop nu op hout, maar tot nu toe hadden we een zeer goed onderbuikgevoel voor gedurfde

zetten. En ik denk dat dat ons ook het vertrouwen gaf voor Inspired. De eerste mensen die zich bij Inspired aansloten, we hadden samengewerkt, we hadden gezien dat het werkt, wat we doen. Iedereen was duidelijk over zijn of haar rol in de organisatie, dus ik zou zeggen dat het het natuurlijke resultaat was van 20 jaar ervaring, om te doen wat we nu doen bij Inspired. Ja, het is fascinerend. En in hoeverre schrijf je je laatste

ervaring met Viso naar Inspired? Wat waren de bouwstenen, zou je kunnen zeggen, die u nu ook inzet? Ik denk dat een onderwerp dat we daar allemaal hebben geleerd schaalbaarheid is. Het is heel gemakkelijk om jezelf te verliezen in het najagen van opwindende kansen. Een projectje hier, een projectje daar. Maar het duurt gewoon eeuwen om een bedrijf op te schalen. Een ander onderdeel van schaalbaarheid: als u organisch groeit, zit u altijd in die modus van eerst een klant tekenen, oké, nu heb ik genoeg geld

om nog twee mensen te werven en ik moet de volgende projecten tekenen. En in theorie loopt u altijd achter de feiten aan. En als u echt gedurfd wilt zijn en een komende kans ziet en u vooraf wilt investeren, dan is het echt moeilijk om dat op een organische manier te doen, tenzij u al een enorm bedrijf bent en u geld aan de kant heeft en u het gewoon investeert. Maar als u het vanaf nul opbouwt, bootstrapped en organisch, denk ik dat u

te traag zult zijn voor sommige markten, als u denkt aan AI-ontwikkelingen, als u denkt aan wat er gaande is met batterijopslag of hoe snel de energie-industrie in het algemeen is gegaan. Ik kom uit een tijd waarin alles jaren duurde en niemand haast had in de energie-industrie. Er was geen discussie over energietransitie. Er was geen volatiliteit, helemaal niets. Het was een zeer stabiel, gereguleerd bedrijf, en nu heb ik het gevoel dat het precies

het tegenovergestelde is. Regelgeving kan het niet bijhouden, gevestigde spelers worstelen soms een beetje met snelheid. Dus er zijn veel lessen die we hebben meegenomen, en ook dingen die we in zekere zin wilden vermijden. We hebben ook geleerd wat niet zo slim is. Bijvoorbeeld, we waren een Oostenrijks bedrijf en alles was in het Duits - interne documentatie, e-mails, contracten, wat dan ook. Wat een probleem is als u geografisch opschaalt in verkoop, wat een

probleem is als u uw eerste medewerker aan boord neemt die geen Duits spreekt. Dus u beperkt uzelf en zegt, sorry, alleen Duitstaligen toegestaan, en u mist veel geweldig talent, of u doet dat fundamenteel anders. Dat was iets wat we vanaf dag één bij Inspired deden - alles is Engels, alle contracten zijn Engels. We moesten eerder de andere kant op worstelen. Duitse klanten vroegen om Duitse contracten en wij dachten, o mijn God, we hebben ze niet,

zelfs niet als Oostenrijks bedrijf. Dus er waren dingen die heel goed werkten, zoals focus op schaalbaarheid en wat daarvoor nodig is, en er waren andere dingen die we gewoon leerden omdat het in het verleden heel omslachtig was, hoe we het opzetten. Dus ik denk dat het een goede mix van verschillende ervaringen is. Mooi. En over software, talen, culturen en opschaling gesproken, ik zou heel graag uw mening willen horen. Aangezien

we in dit tijdperk van AI zitten, zijn er tal van bedrijven gebouwd in de VS die succesvol zijn, ook uit het internettijdperk - softwarebedrijven - en we lijken te worstelen in Europa vergeleken met de VS en China en enkele andere regio's. Terwijl u een briljant voorbeeld bent van een softwarebedrijf dat internationaal succesvol is en in staat is geweest om topsoftware vanuit Europa te ontwikkelen. Wat is uw kijk hierop, en wat

maakt u optimistisch dat Europa de zaken ook kan omkeren? En waaraan schrijft u deze zwakte van Europa toe, en hoe komt het dat er niet meer Inspireds zijn? Ik denk dat er behoorlijk wat zijn. Het probleem dat we hebben is dat we op een gegeven moment een soort glazen plafond bereikten wat betreft opschaling. Ik denk dat ondernemerschap in Europa nog steeds niet wordt erkend als super waardevol.

We leven nog steeds van de bekende merken die decennia geleden zijn opgericht en nu grote bedrijven zijn. Ik denk dat het vrij goed is in Europa om early-stage financiering te krijgen tot een bepaald stadium, maar als u echt een bedrijf wilt opschalen, zijn zeer vaak investeerders uit de VS, Azië, enz. betrokken. Dus ik denk dat we het talent hebben en we hebben de technologie, maar we zijn gewoon niet dapper of gedurfd genoeg. Ik bedoel, u

zou me nu kunnen uitdagen en zeggen, wat weerhield u ervan om €500 miljoen op te halen en all-in te gaan? En het is niet de visie - het is gewoon het kapitaal. Andere bedrijven verbranden miljarden euro's gebaseerd op de visie, en typisch zitten deze bedrijven buiten Europa. En dit zijn de bewonderde bedrijven. Ik denk dat er één financieringskwestie is, en de andere is cultureel. Alles

heeft goed gewerkt, toch? De automobielindustrie - maar niemand denkt terug aan, ik bedoel, zij begonnen ook klein, en nu zijn ze gevestigd. En ik denk dat er niet genoeg steun is in termen van kapitaal, soms regelgeving, en soms gewoon erkenning van, ik weet niet, politici, andere industrieën, enz. Dus dat is mijn mening. Ik weet dat dat een zeer high-level mening is, maar ik denk dat als iemand zou zeggen, "Hé Jürgen, wilt u 200 miljoen hebben om totaal gek te gaan"

op een wereldwijd niveau, we zouden weten hoe we dat geld moeten besteden, toch? Daar ben ik vrij zeker van. Oké. Dus ik kijk ernaar uit. U heeft al uw Series B opgehaald. Uiteraard zult u daar waarschijnlijk niet blijven en we komen daar op terug. Nog één punt voordat we verder gaan en diep induiken in Inspired en wat u doet - met betrekking tot het punt dat we net maakten: is er, naar uw mening - we praten veel over decentralisatie van de energiewereld, maar naar mijn mening

praten we niet genoeg over de softwaredefinitie van de energiewereld en deze veranderingen. We praten erover in mobiliteit, aangezien we op het kruispunt van mobiliteit en energie zitten, is er altijd het concept van het software-defined vehicle dat steeds weer opkomt. Ik heb het gevoel dat we in de energiewereld er niet genoeg over praten dat het ook overgaat naar een software-defined energiewereld. Ik zou graag uw mening hierover willen horen. Ik bedoel, alles wat we doen is software,

toch? Alles is geautomatiseerd, dus geen menselijke tussenkomst vanaf het moment dat het algoritme live gaat - van geautomatiseerde hertraining, tot het optimaliseren van de parameters, tot het aanpassen aan fundamentele situaties. Ik denk eerlijk gezegd dat het de enige manier zal zijn, omdat gedecentraliseerde kleine assets fundamenteel anders zijn om te dispatchen en te beheren dan gecentraliseerde grote assets, toch? Ik denk dat gevestigde spelers extreem goed zijn in het beheren van hun grote portefeuilles, maar wat we

zien is dat we als energie-industrie in het algemeen gewoon uitvoeringscapaciteiten missen voor gedecentraliseerde opstellingen, toch? Variërend van slimme meter - ik zou het niet eens software noemen die u daar nodig hebt - van de uitrol van slimme meters tot optimalisatie achter de meter, dat is allemaal super pril, toch? Ik heb deze hele fancy opstelling thuis, van EV tot lader tot batterijopslag tot warmtepomp, wat dan ook, en de oplossingen zijn gewoon niet waar ze op slides zijn in de werkelijkheid.

Helaas. Dus ik denk dat er lang niet genoeg focus is op software en technologie. Het is nog steeds: koop deze batterij, koop hem, installeer hem, en u bent klaar. En ik denk dat dat nogal wat potentieel laat liggen. En natuurlijk heeft u de gevestigde wereld die ons een beetje tegenhoudt, toch? Omdat ik politiek zie dat er ook verschillende richtingen worden genomen met conventionele energiecentrales, enzovoort. Dus ik denk dat sommige stakeholders vastzit in de oude wereld

die ze al tientallen jaren kennen, wat teruggaat naar de vorige vraag, toch? Als ze gewaagd zouden zijn op het gebied van technologie, zou er veel meer investering moeten zijn in AI, in energietechbedrijven en wat dan ook. Maar ik denk dat ze het nog niet hebben gerealiseerd, omdat de gevestigde spelers tegen hen zeggen: "Jongens, alles is prima - bouw een paar gigawatt van welk type energiecentrale dan ook en we zullen het op de oude manier oplossen," wat correct is, toch? Het werkte in het verleden, waarom zou het niet werken

nu? Maar u moet gewoon de energietransitie en al die andere zaken negeren. Dus ik denk dat de spelers die zullen winnen degenen zijn die goede softwaremogelijkheden hebben. Dank u. Nu zou ik graag een misschien leuke oefening willen doen. Een van de meest indrukwekkende dingen die u hebt, naast het bouwen van Inspirēd, is dat u ook vader bent van vijf kinderen. Hoe legt u Inspirēd uit aan uw kinderen? Als u het op een eenvoudige manier moet uitleggen, op een korte manier - wat doet

papa, zogezegd? De gemakkelijkste is als we in de auto zitten, toch - in Oostenrijk hebben we nogal wat windparken. Ik vertel ze altijd dat we de stroom uit dat windpark halen, opslaan en leveren wanneer het nodig is, zodat de lichten aan zijn. Dat is de pitch voor vierjarigen, toch? Ik heb ze natuurlijk onze projecten op foto's laten zien - 100 megawatt die we optimaliseren - en dan

zijn ze stomverbaasd dat de batterij zo groot kan zijn, toch? Ze denken nog steeds - weet u, het zijn kinderen - aan de kleine dingetjes voor hun speelgoed, dat is een batterij in hun wereld. Maar dat is de gemakkelijkste, toch? Iets tastbaars hebben, omdat het in principe onmogelijk is om een softwareplatform of volledige automatisering te beschrijven - dat betekent niets. Maar als u een fysiek windpark hebt waar u met de auto langsrijdt en u laat ze een foto van een batterij zien en zegt dat u het gewoon opslaat

en het later weer vrijgeeft, zijn ze hoogstwaarschijnlijk tevreden. Leuk. Ik vind het mooi. En hoe legt u Inspirēd kort uit aan een energie-expert, iemand die de industrie goed kent? Dan zou ik doorgaans uitleggen dat we een commerciële optimalisator zijn van batterijopslag, toch? Dus we verbinden via het EMS met ons platform, verbinden aan de andere kant met alle markten - wat wholesale en ondersteunende diensten zijn - en met onze volledig geautomatiseerde

opstelling zorgen we voor alle prognose- en biedbeslissingen ertussenin, met als doel maximale inkomsten te genereren voor de eigenaar van de asset. Zoiets - en doorgaans komen er dan nog vervolgvragen. Precies, en dat is een goede overgang naar de vervolgvragen. Dus in de waardestroom, wat was ook het inzicht vergeleken met de conventionele handel die werd gedaan voor Inspirēd, zogezegd?

In het tijdperk van - wat zou u zeggen? Hoe zou u het vergelijken? Ik zou zeggen dat het tijdperk daarvoor, waar ik ook heb gewerkt - ik was betrokken bij CCGT's en wat dan ook - de focus heel erg lag op de lange termijn, op een zeer gedetailleerde modellering van de asset. U zou niet weten wat u nodig hebt voor een spotoptimalisatie van de CCGT, wat te overwegen, van opritten tot temperaturen tot wat dan ook. Dus ik denk

dat de afgelopen decennia echt gericht waren op de technische details van de assets en hun optimalisatie. En ik denk dat dit is waar we onze kans hebben gezien, want toen we gevestigde spelers vroegen: "Optimaliseert u uw flexibiliteit?" waren ze zoiets van: "Natuurlijk." Maar wat ze bedoelden is dat ze het optimaliseerden, het indienden voor de day-ahead-veiling, en dan naar de lunch gingen. En dat was flexoptimalisatie toen, en het is niet verkeerd - het

is eigenlijk flexoptimalisatie. Maar tot dat punt hoefde u alleen maar heel goed te zijn in het optimaliseren van uw asset: uw dispatch eruit krijgen, uw schaduwprijzen en al dat soort dingen, uw PFC's, u biedt, en u bent klaar. En dan vertelde u de jongens bij de energiecentrale: "Doe dit morgen," op basis van wat net was toegewezen in de day-ahead-veiling. De laatste mijl is veel complexer met intraday en real-time dispatch. Dus, van

beide kanten - voor het dispatchen van de energiecentrale wanneer het niet volledig geautomatiseerd is, zijn er nog steeds energiecentrales waar mensen zitten die de hendels overduwen, min of meer - dat is een change management-onderwerp, om mensen te overtuigen die het decennialang slechts één keer per dag hebben opgeschaald dat ze nu een kwartuurschema moeten dispatchen, en het aan hen uit te leggen na drie decennia van hetzelfde doen. Dan zijn er de softwaremogelijkheden die u nodig hebt. Ik bedoel,

er zijn enkele tools beschikbaar, maar als u echt uitzonderlijk wilt zijn, zal een standaardtool u gewoon geen voorsprong geven ten opzichte van alle anderen die dezelfde standaardtool kopen. Dus ik denk dat het voor nogal wat gevestigde spelers nog steeds erg lastig maakt - deze verandering in werkwijze, waarbij er plotseling veel waarde zit in de laatste kilometer van flexoptimalisatie en u daar software en technologie voor nodig hebt.

En geautomatiseerde processen. Dus ik denk dat dat fundamenteel anders is, en daar zijn wij ingestapt en hebben we gezegd dat we een kans zien om beter te zijn dan gevestigde spelers, omdat wij niet hoeven te concurreren op de andere gebieden - zij doen die al decennialang, ze weten wat ze doen. Dus, misschien ter verduidelijking voor de luisteraars: we hebben het over het fundamentele probleem dat u probeert op te lossen - of dat u oplost - namelijk

dat bedrijven niet in staat zijn om assets automatisch aan te sturen. Dat is één grote dimensie, en de andere is in staat zijn om te reageren op meer marktsignalen en beter te voorspellen hoe die marktsignalen zouden moeten interacteren met een asset. Verbeter me als ik het mis heb, maar zo zou u het kunnen noemen, toch? Want de nieuwe signalen die u noemde zijn bijvoorbeeld intraday-prijsveranderingen - meer dan 10 miljoen updates per

dag in Duitsland, bijvoorbeeld. Iemand moet daarnaar luisteren, en dat is zeker geen mens - ik bedoel, u kunt het proberen - maar dat vereist technologie om daarmee heel efficiënt om te gaan. En ik denk dat dat gewoon een paradigmaverschuiving is in hoe u flexibele assets optimaliseert, vooral flex-assets. Ja. En de kans - misschien om wat basis te leggen - er zijn de spotmarkten, die bestaan uit

de day-ahead en de intraday. Uw prijs is meestal een resultaat - en wordt veel sterker beïnvloed door de volatiliteit van hernieuwbare energie - en het resultaat van vraag en aanbod in tijdslots van 15 minuten. Dat is één optimalisatie die u doet. En u neemt volgens mij ook deel aan de balansdiensten-markten, waar de transmissiesysteemoperators - de netten die proberen de capaciteit die door de verschillende kabels stroomt te allen tijde

stabiel te houden op 50 Hz. En binnen de TSO's - want ik weet zeker dat we deze terminologie zullen gebruiken - zijn er verschillende markten: er is de zeer kortetermijn-FCR, en dan is er de wat langetermijn-aFRR, die te onderscheiden zijn. Ik zou zelfs betogen dat alle markten die u hebt genoemd in zekere zin balansmarkten zijn, omdat het grote verschil voor de groothandel is dat u vóór levering handelt - dus we

kunnen nu al handelen voor vanavond en zelfs al voor morgen, alle 30-minuten-producten en 96 voor morgen. En dat maakt deel uit van - als we bij Duitsland blijven, bijvoorbeeld - het marktmodel waarbij u verplicht bent uw hernieuwbare delta's uit te handelen, dus updates. Dus als u op een bepaald moment in de tijd, dichter bij levering, ziet: "O mijn God, er is meer PV of minder PV, of meer wind dan verwacht," dan moet u dat uithandelen

het verschil. Dat is een soort voorbalancering. Als u dat overslaat, zoals in het verleden werd gedaan, zou u de volledige delta moeten nemen tussen wat u gisteren dacht in de day-ahead-veiling en wat er werkelijk gebeurt - en onbalansverevening gebeurt dan tijdens de leveringsperiode van 15 minuten. Dus de TSO zegt - of de frequentie is geautomatiseerd - "Dit is wat ik zie in het net. Ik heb assets nodig om me te helpen."

Juist, als er minder PV is dan verwacht, zelfs een halfuur geleden, als er een uitval is van een elektriciteitscentrale - maar ik denk dat het hele proces dat u beschreef helpt bij het balanceren van het net, nietwaar, ofwel vooraf of tijdens levering, dichter bij real-time. En u neemt aan al deze deel - u zei ja, zeker. Dat was een beetje de innovatie voor batterijopslag, nietwaar? Als u 4 jaar terug kijkt, zaten batterijen allemaal in frequency containment

reserve - de FCR die u noemde - wat, laten we zeggen, vrij eenvoudig te beheren is vanwege een frequentieregelaar ter plaatse die de frequentie ter plaatse meet, en als er te veel elektriciteit in het net zit laadt u op, en omgekeerd, nietwaar? Dus het is een nogal passieve dienst. Er was geen creatieve biedstrategie of wat dan ook. En de afgelopen 4 jaar is dat getransformeerd tot een volwaardig algoritmisch optimalisatieprobleem, nietwaar, waarbij geprobeerd wordt het optimum te vinden van hoe en waar te participeren

met uw batterijopslag. Zeer interessant. En zijn er geografische limieten aan uw oplossing? Dus alles waarover we het nu hebben zijn de geliberaliseerde markten, begrijp ik. Dus elke markt die nog in de oude wereld zit - dus vóór 1997 in Europa - ik weet niet precies hoe het in de VS is of hoe de geschiedenis van geliberaliseerde energiemarkten in alle landen was. Maar klopt het dat u gelimiteerd wordt door de landen die

niet geliberaliseerd zijn? Ja, om precies te zijn - om de grootste toegevoegde waarde van onze software te hebben, of eigenlijk onze dienst, nietwaar, omdat u ook route naar de markt krijgt, niet alleen - dus we licenseren de software niet maar bieden de volledige dienst aan. U zou idealiter onbalansdiensten of balanceringsmarkten hebben die georganiseerd worden door de TSO's, wat typisch het geval is, plus een liquide groothandelsmarkt, of ook onbalansmarkten zoals Nederland of Denemarken, etc. Dus

verschillende inkomstenstromen. Als u een land heeft waar FCR dominant zou zijn, nietwaar, en er geen groothandelsmarkt is, kunt u onze software gebruiken, maar het zal geen grote verbetering opleveren vergeleken met wat bestaande partijen doen, nietwaar? Dus dat zou een rode vlag voor ons zijn om die markt te betreden, omdat we alleen gaan als we meer waarde toevoegen. Dus Europa is over het algemeen goed geschikt. We betreden ook de Japanse markt met een

partner - aankondiging volgt binnenkort. De VS is anders georganiseerd via de ISO's, in een granulariteit van 5 minuten, maar zou werken. Australië hetzelfde. Maar ik zou niet voor elk land argumenteren - voor meer dan 200 op deze planeet, nietwaar? Dus we hebben een bepaalde infrastructuur van een geliberaliseerde markt nodig - een pool voor liquiditeit en verschillende diensten; anders is het optimalisatieprobleem niet groot genoeg dat het ons vereist. Maar laten we zeggen, om een voorbeeld te nemen

dat naar mijn mening altijd te weinig besproken wordt in de westerse wereld en de energietransitie toch als geen ander vormgeeft: hoe zou Inspire in China gebruikt worden? Of zou dat een optie kunnen zijn? Ik denk in theorie ja. De laatste keer dat ik er met iemand over sprak, zo'n 3–4 weken geleden, was ik nog niet duidelijk of spotmarkten volledig opgezet zijn en toegankelijk zijn voor derde partijen, enzovoort - en dat zijn gewoon dingen die wij gebruiken, toch. Het moet dus

geliberaliseerd zijn en gelijke toegang mogelijk maken ook voor externe spelers. Maar als dat het geval is, zou China er één zijn. Ik heb alleen nog niemand gehoord die zei: "Hé jongens, China heeft alles wat jullie nodig hebben," toch? Ik denk dat het op weg is. Ik ben ook in contact geweest - om een ander voorbeeld te geven - met de Indian Power Exchange al voor Inspire, omdat zij een spotmarkt aan het opzetten waren. Dus ik denk dat er enkele landen zijn die opkomen

in die zin - zij kijken naar welke marktmodellen succesvol bewezen zijn in andere regio's en leunen daarop, toch? Ze kopiëren ze niet, maar ze zeggen: "Oké, het werkt met deze kwaliteiten, het is logisch." Het zijn fysieke producten, toch? Het is netfrequentie - het is in principe hetzelfde in elk land, ook al heb je 60 in plaats van 50 Hz, enzovoort. Het fundamentele concept is hetzelfde, toch? Dus

geen beperkingen - laten we zeggen dat regulatoire volwassenheid of liberalisatievolwassenheid de beperkende factor is voor ons om daarheen te gaan. En is uw visie op waar de energiewereld naartoe gaat - ik bedoel echt de hele wereld - dat wij 100% hernieuwbare energie zullen hebben, dus wind, zon en batterijen, en dan toenemende liberalisering en vervolgens optimalisaties zoals Inspire in de, laten we zeggen, komende 40 jaar? Ik hoop dat het sneller zal gaan, eerlijk gezegd, maar

ik denk dat het niet alleen over hernieuwbare energie en batterijen gaat - natuurlijk is dat een extreem goede combinatie. Maar afhankelijk van de huidige opwekkingsmix, toch, is het eerste doel decarboniseren, toch? Dus eerst de meest vervuilende uitfaseren. Ik denk dat er in sommige markten nog steeds een rol is voor aardgas, bijvoorbeeld, als oplossing voordat we naar een hogere penetratie van hernieuwbare energie gaan, omdat wat we in sommige markten zoals Spanje of

ERCOT enzovoort gezien hebben, is dat de netinfrastructuur misschien nog niet helemaal klaar is voor 100% penetratie van hernieuwbare energie. We zien dus eerst grid-forming-opstellingen enzovoort, en we zien veel discussies over co-locatie, maar het zijn meer discussies dan echte uitrol. Dus ik denk dat we de netten ook wat tijd moeten geven om de snelheid van bijvoorbeeld PV- en batterij-uitrol bij te houden. Maar ja, uiteindelijk denk ik dat het zou moeten werken. We missen ook lange

duur-opslag. Ik ben een beetje bevooroordeeld als Oostenrijker, toch? Wij hebben veel pompwaterkrachtcentrales, dus we hebben niet zo'n groot probleem, maar andere landen hebben niet de mogelijkheid om zomaar pompwaterkrachtcentrales te bouwen. En het kost behoorlijk wat tijd. Dus ik denk dat langdurige opslag het ontbrekende stukje is om naar een 100% hernieuwbare wereld te gaan, maar er is nog geen prikkel in de meeste markten. En het is niet commercieel levensvatbaar, dus veel projecten

in de langere duurtijden zijn gebouwd vanuit een voorzieningszekerheid-denken, zou ik zeggen. Daarom zijn veel ervan staatseigendom of gecontroleerd door landen. Dus ik denk dat er nog steeds iets ontbreekt om het commercieel aantrekkelijk te maken. En wat is uw beste gok - als u moest gokken - wat zal de langetermijnoplossing zijn voor de volatiliteit van één tot twee dagen van hernieuwbare energie? Ik bedoel, elk land is

een beetje anders, maar laten we continentaal Europa in het bijzonder als voorbeeld nemen, Duitsland, waar we al op 60% hernieuwbare energie zitten en echt snel naar 100% gaan. Zullen we behoefte hebben aan waterstof? Zullen we gewoon nog meer batterijen installeren omdat ze zo goedkoop zullen worden dat het eigenlijk economisch zal zijn om een back-up van twee weken aan batterijen te hebben? Of meer interoperabiliteit - er is eigenlijk de Redefining Energy-podcast en anderen die praten over

plannen om een lijn tussen Canada en Europa aan te leggen. Wat interoperabiliteit tussen verschillende landen, interconnectors. Ja, ik denk dat er inderdaad enkele intercontinentale plannen zijn voor kabels enzovoort, maar dat zijn enorme infrastructuurprojecten. Ik weet niet hoe snel. Ik ben geen batterij-expert op het gebied van chemie. Ik weet niet hoe ver je de duur kunt oprekken en wat de meest kostenefficiënte zou zijn. Misschien worden we verrast door andere technologieën zoals

flowbatterijen, toch - die bestaan al een hele tijd maar hebben nooit hun sweet spot gevonden. Er zitten biologisch afbreekbare materialen in enzovoort, dus ze zouden zelfs duurzamer zijn dan klassieke LFP's. Dus misschien vindt langdurige opslag, LDES, zijn sweet spot. Er zijn veel experimenten met samengeperste lucht enzovoort. Ik denk dat zodra de markten er zijn voor de zogenaamde Dunkelflauten, TSO's misschien

langdurige opslag zullen aanschaffen enzovoort, en dan zal de commercieel meest concurrerende oplossing gewoon winnen, toch? Ongeacht of het samengeperste lucht is of flow of wat het ook maar mag zijn. Dus ik heb geen grote inzet op één enkele technologie. Ik ben gewoon geen grote fan van waterstof - om het te produceren uit wind, efficiëntie verliezen, transporteren, efficiëntie verliezen, hervergassen, efficiëntie verliezen en verbranden, weer efficiëntie verliezen. Dus neem me niet kwalijk als u een waterstoffan bent, maar

ik kook het gewoon neer tot elektriciteit opslaan via waterstof. Ik ben niet overtuigd van die casus, vooral omdat mijn achtergrond aardgas en aardgasopslag is. Ik denk dat er toepassingen kunnen zijn voor waterstof, maar ik denk niet dat het commercieel levensvatbaar zal zijn in mobiliteit - in ieder geval is het heel duidelijk dat het de strijd in commercieel vervoer en in elk ander vervoer en mobiliteit al verloren heeft. En volgt u

dit onderwerp veel? U gebruikt ook AI - ik vind het onderwerp AI-datacenters en de huidige uitbouw zeer interessant. Zou het eigenlijk een obstakel kunnen worden, wat betekent dat we niet meer datacenters zullen kunnen inzetten vanwege netbeperkingen? Of hoe kijkt u naar dat onderwerp? En ook EV's - of er enige capaciteitsbeperking zal zijn. Ik denk dat het een beetje

gehyped, het onderwerp, om eerlijk te zijn, vanuit het perspectief van de energiesector, omdat het verbruik niet zo enorm is als - ik bedoel, soms krijg je het gevoel wanneer je de media leest dat 90% van de mondiale elektriciteit door datacenters zal worden verbruikt. Ik denk dat het niet zo groot is. Het is eerder een percentage met één cijfer. En ik denk dat grote energiecentrales en grote batterijopslagen nettoegangvinden. Ik ben meer geïnteresseerd vanuit het flexibiliteitsperspectief, want als u

batchtaken hebt, enzovoort, kunnen deze dingen behoorlijk flexibel zijn. Maar ik denk dat het nog heel vroeg is, omdat datacenters die nu draaien eerder zijn ontworpen om beschikbaar te zijn en niet flexibel. Nieuwe datacenters kunnen zo worden ontworpen dat, als u batchtaken hebt, u marginale kosten kunt toewijzen op basis van elektriciteitsprijzen, op basis van wanneer u ze draait, of hoe lang het duurt om ze te voltooien. Dus ik denk dat er

een spannende markt zal zijn. Er is één trend die een beetje tegen wat ik net zeg ingaat, vooral in de VS: de co-locatie van opwekkingsinstallaties. Wat ik net zei werkt alleen als u het integreert met energiemarkten. Als u een enorm datacenter ergens in het midden van nergens plaatst en er dan een SMR naast zet -

een kleine modulaire reactor, kernreactor - dan is de netondersteuning niet zo groot. En dat is eigenlijk een goede overgang naar een ander onderwerp: ziet u grote obstakels in het energiesysteem zoals het nu is op het gebied van flexibiliteit versus andere doelen die worden bevoordeeld? Voorbeelden naar mijn mening zijn peak shaving, waarbij we proberen te optimaliseren voor de optimale basislast - dat verlaagt de netkosten, maar het stimuleert niet echt dat men op andere signalen kan reageren, toch?

Dus dat is een goed voorbeeld van degene die u zojuist ook noemde. Bent u optimistisch dat we snel genoeg zullen zijn om incentives te veranderen zodat veel installaties meer kunnen deelnemen en flexibeler kunnen zijn? Ja, dus ik kan gewoon mijn ervaring delen van het werken met netbeheerders, toch? Dus er is leveringszekerheid - bam, die is er, raak het niet aan, het is het hoogste goed, toch?

Het net moet beschikbaar zijn en consumenten moeten de elektriciteit krijgen, enzovoort. Dan hebt u dit onderwerp van betaalbaarheid. De bedrijven zijn doorgaans in de meeste landen gereguleerd, toch? Dus ze zijn niet winstgericht, of mogen dat niet zijn. Dus in de meeste markten waarvan ik op de hoogte ben, is er een plafond op hoeveel ze mogen verdienen, en u hebt een mechanisme voor het verdelen van de kosten, toch? Dus wat zij doen heeft directe gevolgen, doorgaans ook op eind-

consumenten, via verschillende mechanismen in verschillende landen. Dus eigenlijk zijn TSO's altijd gestimuleerd geweest om de systemen draaiende te houden, toch, met een langetermijnhorizon. Niet in paniek raken. Niet experimenteren. Gewoon blijven draaien, toch? En het is geweldig - we hebben een zeer goed werkend systeem, ja, in Europa. Ik denk dat niemand kan klagen, toch. In andere landen, moet worden gezegd, omdat sommige luisteraars het misschien niet weten, zijn brownouts en blackouts en constant gebrek aan licht - dat is eerder de

norm. Ja. Dus ik denk dat wanneer u flexibiliteit zegt, u het in deze box van netplanning, netinvesteringen, enzovoort moet plaatsen, toch? Ik zie flexibiliteit als een alternatief voor het uitbreiden of uitbreiden van het net, toch? Heel vaak hebt u dit ene knooppunt, en dan gewoon 5 keer per jaar in speciale situaties met superhoge belasting, enzovoort, staat het net onder druk of komt het dicht bij zijn limieten, toch? En ik denk dat flexibiliteit een zeer

charmante manier zou kunnen zijn om, in plaats van dit knooppunt uit te breiden, gewoon een batterij of wat dan ook te plaatsen, toch? Er zijn al enkele netboosterprojecten, maar doorgaans houdt regelgeving veel netbeheerders tegen om deze infrastructuurprojecten uit te voeren, vanwege third-party access en non-discriminatoir en al dat soort dingen, toch? Omdat het nooit is ontworpen voor particuliere investeerders die ergens naartoe gaan en slimme dingen bouwen - het was altijd onder de controle van nutsbedrijven en TSO's. Dus ik denk dat flexibiliteit deel moet uitmaken van

het netinfrastructuurplan, zo simpel is het, toch? En er zijn verschillende oplossingen, soms zelfs goedkopere. Ik ben eigenlijk erg blij dat we momenteel - ik bedoel, nu eindelijk - over energietransitie praten, toch? Komend uit de batterijsector hebben we particuliere investeerders die komen en batterijopslag willen bouwen, toch? Heel veel daarvan. En voor het eerst zonder subsidies, toch? Geen gevestigde spelers betrokken. Veel mensen klagen: "Oh, PV wordt gesubsidieerd, alles wordt gesubsidieerd, niets werkt."

En nu komt batterij en het werkt zonder subsidies, toch? Financiering was een onderwerp, maar van de 1 gigawatt die we onder beheer hebben, is 900-en-nog-wat megawatt merchant-gefinancierd, toch? Dus financiering werkt - het wordt moeilijker met schaal, natuurlijk, en de markt moet leren. En nu is de laatste stap die ontbreekt het afstemmen met verschillende nethefbomen, toch? En nu praten we eindelijk over wat de impact is van een batterijopslag

op een bepaalde locatie, omdat u niet zomaar kunt negeren waar het staat, toch? Om eerlijk te zijn, 2 jaar geleden zou ik hebben gezegd dat het niet uitmaakt waar u uw batterijopslag plaatst. Maar we hebben ook veel geleerd dat het wel uitmaakt, toch. Als u op een specifiek knooppunt zit, als er meerdere batterijen op hetzelfde knooppunt zijn - en wat ontbreekt zijn duidelijke regels over hoe dat te integreren. U hebt misschien gemerkt dat er in de media deze "netondersteunend," "netvriendelijk," "netwat-dan-ook" is -

al deze mooie woorden waarvan niemand precies weet wat het betekent, maar het komt allemaal neer op: "Hé jongens, ik ben een netbeheerder, u moet zich met mij afstemmen, toch, want ik ken het net en u wilt daar een installatie plaatsen, en we moeten communiceren wat mij helpt en wat mijn probleem misschien zelfs erger maakt, toch?" Als u deze 5 gelegenheden per jaar hebt met hoge belasting en de batterij doet bij deze 5

gelegenheden zullen netbeheerders niet blij zijn, toch, zelfs als u het 99% van de tijd goed doet. Er zijn studies die aantonen dat dit op de een of andere manier precies zo gebeurt - de batterij doet van nature het juiste uit prijsvorming en hoe het in de meeste markten werkt, en er kunnen enkele gelegenheden zijn waar u de activiteit ervan wilt beperken of afstemmen op het belang van het net, toch? Dus ik denk dat we eindelijk op het punt zijn waar alle belanghebbenden aan tafel zitten en zeggen: als ik

de batterij daar plaats, en ik heb met alle spelers gesproken, kunnen we een subsidievrij ding bouwen dat een hogere penetratie van hernieuwbare energie stimuleert en de netbeheerder blij is, toch? Dus ik denk dat we in een zeer bijzondere tijd zitten, toch? Misschien kijken we over 2 jaar terug en zeggen dat 2025 en 2026 de jaren waren waarin we uitvogelden hoe dit hele gedecentraliseerde gedoe werkt, toch? Dus dat is eigenlijk een van de misschien wel meest interessante raadsels, en een waarin de samenleving

zich nog niet zo bewust is - inderdaad, er is deze discrepantie tussen wat het net kan doen en wat de volatiliteit van hernieuwbare energie qua productie kan doen. Dat zijn de twee dimensies waarover men moet nadenken, en de batterij speelt op de een of andere manier ook daartussenin, en daarom is het plaatsen van deze batterij op de juiste punten essentieel, zoals u net zei. En één ding - ik bedoel,

aan de optimistische kant - en natuurlijk ben ik als persoon een possibilist, dus ik denk dat er niets is dat, als u het wilt doen, we in staat zullen zijn om het te doen - maar ja, natuurlijk zijn er genoeg hindernissen tussendoor. Maar het is mogelijk vanuit een natuurkundig standpunt; we kunnen de netten en prikkels zo ontwerpen dat de twee synchroon zullen werken. De beste weg vooruit, ik bedoel, dat

zou mogelijk moeten zijn vanuit een wiskundig standpunt, gewoon denkend vanuit de natuurkunde, toch? Nu, in termen van praktische zaken, zien we al in landen waar zo veel DSO's zijn, zoals in Duitsland en Zwitserland, dat deze DSO's ook moeite lijken te hebben om deze verandering bij te houden, en vooral het aanpassen van de prijsstelling aan real-time prijsstelling, wat ik denk dat uiteindelijk een vereiste maatregel zou zijn. En dan optimizers zoals uzelf hebben - wat een interessante overgang zou zijn

ook - de optimalisatie niet alleen op TSO-niveau en een TSO-niveau maar ook op DSO-niveau hebben, waarbij natuurlijk de DSO als harde randvoorwaarde wordt geprioritiseerd, waarschijnlijk. Wat is uw visie hierop? Ja, ik denk dat wat u beschreef het resultaat is van een gecentraliseerd systeemontwerp, toch? Want waar waren 1 GW steenkoolblokken in het verleden aangesloten? Waar waren 860 MW CCGT's aangesloten? Waar waren pompaccumulaties aangesloten? Zeker niet in het

distributienet, op die schaal. Dus de controle - en dat is nu mijn interpretatie van het verleden; ik ben niet betrokken geweest bij het schrijven van de regelgeving - de controle was in handen van de TSO's, toch, van hoogspanning, omdat dit is waar de grote volumes zijn aangesloten. En dus denk ik dat er een ontbrekende schakel is naar lagere netniveaus, en lagere netniveaus zijn

nooit gevraagd - de DSO's - om bijna real-time monitoring van netcongesties te doen, zeer nauwkeurige prognoses, enz. Dus wanneer we met hen in contact komen, zijn soms de gegevens er niet, of werken ze met een vertraging van X minuten, waar het eigenlijk te laat is. Dan wordt de oproep uitgevoerd door de TSO, misschien zonder rekening te houden met de DSO's eronder, omdat onder 1 TSO een heleboel DSO's zitten, toch? En het maakt een verschil of u in het noorden van Duitsland bent of in

het zuiden of in het oosten, of dat u dicht bij een grote energiecentrale bent of naast een grote verbruiker. Dus ik denk dat we een beetje integratie hebben gemist - we stopten gewoon op het hoogste niveau en zeiden: de TSO's weten alles en zij nemen het besluit. En nu realiseren we ons dat met kleinere activa op DSO-niveau, misschien had dit anders opgezet moeten worden, en dat we meer gegevens nodig hebben om geïnformeerde beslissingen te nemen, en

niet alleen op TSO-niveau of wat dan ook. Dus ik denk dat dat een energiemarktontwerp-kwestie is die we moeten oplossen, anders zullen we worstelen en niet de beste oplossing vinden. Het alternatief is dat we gewoon gedecentraliseerde activa op specifieke punten toestaan, of ze zullen willekeurig op verschillende punten worden beperkt, als we geen harmonieuze manier van gegevensuitwisseling en regels vinden, ook onder alle DSO's. Dus ik denk - maar dat is weer hetzelfde onderwerp -

nu praten we over energie in transitie over alle technische niveaus. Technisch ben ik het met u eens, helemaal geen probleem. De gegevens zijn er; het is gewoon een andere manier van werken. Ja, nee, zeker. En bent u überhaupt betrokken bij beleidsvorming en -ontwikkeling, en zijn er beleidsveranderingen in het verschiet die u optimistisch maken met betrekking tot dit onderwerp? Dus eigenlijk, ikzelf niet - ik bedoel, we leveren position papers over onderwerpen

vanuit een optimizer-perspectief over onderwerpen die ons bedrijfsmodel of onze klanten raken. En ik zit in de EPEX Exchange Council, waarbij ik de hand opsteek van - EPEX, de grootste energiebeurs in Europa, heeft een raad die bestaat uit leden. Alle leden van EPEX moeten stemmen over wie daar deelneemt. En deze raad fungeert als klankbord, geeft begeleiding over nieuwe producten, of moet stemmen

over de vraag of nieuwe producten bij EPEX zullen worden geïntroduceerd of niet - dus het is in feite de stem van alle leden. En natuurlijk is ons onderdeel daar om volledig geautomatiseerde bedrijven te vertegenwoordigen, omdat we andere behoeften hebben dan de top 4 in Duitsland met enorme opwekkingsvloten, enz. Het is in die zin een zeer diverse opzet - spelers met een sterke focus op hernieuwbare energie, spelers met een sterke conventionele focus, wij met een heleboel batterijen. Dus we proberen input te leveren op

verschillende fora, maar we zijn niet actiever betrokken bij beleidsvorming dan anderen. Het is niet ons bedrijf; we bieden advies uit operationele ervaring. Logisch. Ik bedoel, u sprak over het vertegenwoordigen van de volledig geautomatiseerde spelers, en binnen deze spelers denk ik dat een van de kernboodschappen die u - terecht - naar voren brengt, transparantie is en hoe te garanderen dat de beloften die u aan uw klanten doet, worden nagekomen. Misschien kunt u uitweiden over hoe

u - ik denk dat u een audit met KPMG en anderen hebt aangekondigd - kunt u daar misschien wat meer over vertellen en hoe u denkt dat het ook de markt zal ontwikkelen om de hele belofte transparant te maken? Ja, enerzijds moet u bedenken dat batterijopslagoptimalisatie een vrij nieuwe discipline is. We kwamen met cross-market optimization en presenteerden dat aan het publiek, volgens mij in 2022. Dus we ondertekenden onze

eerste batterijopslag in 2021, dus het is vrij nieuw, ongeveer 3,5 jaar oud. En op een gegeven moment raakten klanten verward doordat bankable forecasts niet overeenkwamen met dagelijkse optimalisatieresultaten, enzovoort. En wat u wilt hebben is een soort investeringszekerheid, toch? Dat heeft veel aspecten, maar één component is natuurlijk: heb ik dezelfde prognose voor de komende 10 tot 15 jaar, toch? Om mijn business case op te bouwen. Dus we begonnen eigenlijk heel

vroeg met het delen van een deel van onze data met spelers, toch? Maar we ontdekten dat anderen zonder operationele assets - en dat is niet goed of slecht - maar ze kwamen met superhoge simulaties en zeiden: wauw jongens, we kunnen 300, ik weet het niet, €1.000 per megawatt per jaar maken, enzovoort. En aan de andere kant heb je ook zeer onervaren asset owners, toch? Omdat ze misschien hun eerste batterij bouwen, en een groot aantal van hen bouwt eigenlijk hun eerste of tweede

batterij, toch? En dus heb je aan beide kanten van de tafel niet veel ervaring, toch? En dat resulteerde in steeds hogere prognoses. En wij zeiden: jongens, dat is gewoon compleet stom. We weten dat het niet waar is omdat we live data van batterijen hebben. We hebben 1-uurs, we hebben 2-uurs, we hebben bijna 4-uurs; we hebben Nederland, we hebben België, we hebben Oostenrijk, we hebben Duitsland, toch? Dus we hebben die operationele ervaring, en daarom zeiden we: de enige

manier om de markt te laten rijpen is om dit publiek te maken, toch? Maar op een manier dat we niet de prestaties van individuele assets blootleggen, toch? Het zijn data van onze klanten. Dus om aan dat kwaliteitscriterium te voldoen, gingen we met KPMG, een auditor, toch? Zij moeten zich aan alle nitty-gritty regels houden - geloof me, dat is niet leuk. Het heeft ons ongeveer 8 of 9 maanden gekost om het door te lopen. Dus we moeten de data aanleveren, zij stellen vragen en zeggen: hé, is

dit representatief voor de markt, of suggereert u - hoe voorkomt u dat u alleen de goed presterende assets neemt en de rest overslaat? Dus moesten we ze onze contracten en de hele asset base laten zien, en dus zijn er top-4 auditrichtlijnen achter. En dus publiceren we het sinds januari dit jaar. We zullen onze two-hour storage index publiceren. Ik bedoel, ik heb het getoond op Get Inspired in Berlijn. We hebben ook de two-hour performance gedeeld,

die we momenteel aan het certificeren zijn met KPMG. Kunt u even toelichten wat die uurprestatie inhoudt, want ik ben daar niet van op de hoogte en luisteraars misschien ook niet? Wat bedoelt u daarmee? Ja, dus in de oude wereld, 3 jaar of 2 jaar geleden en zelfs langer, had je batterijopslagen die ontworpen waren om frequentiediensten te leveren, dus voornamelijk FCR. En om dat te doen moest je 1 uur opslagduur hebben. Dus 10 megawatt vermogen, 10 megawattuur capaciteit, toch? Hoe lang duurt het

om je batterij van 0 tot 100% op te laden is een uur. En hetzelfde voor ontladen. En dat was de meest kostenefficiënte dimensie in capex-termen, dus investeringstechnisch, om frequency containment reserve te leveren. Daarom waren in het verleden alle batterijopslagen 1-uurs. Nog langer geleden was een half uur OK, dus 10 megawatt, 5 megawattuur - het kostte je maar een half uur om de batterij volledig op te laden of te ontladen. We zien inmiddels

in alle markten geen kortere duur dan 2 uur, dus 10 megawatt, 20 megawattuur. Dus het kost je 2 uur om de batterijopslag volledig op te laden of te ontladen, en dat brengt natuurlijk een ander inkomstenpotentieel met zich mee. Dus 2-uurs opslag - ten eerste is het nieuwere technologie. De oude die we hadden waren NMC; de nieuwe zijn LFP, oftewel lithium-ijzerfosfaat, en hebben meer cycli, enzovoort. Dus dit zijn fundamenteel verschillende configuraties, laten we het zo noemen. Dus we spraken af

met KPMG om te clusteren rond 1-uurs opslagen als de oude wereld - dus 0,9 tot 1,5 uur - en van 1,5 uur duur tot 3,5 uur hebben we de tweede cluster, die de assets vertegenwoordigt die momenteel in aanbouw zijn. En als we ooit boven 3,5 uur opslag komen, zullen we nog een cluster toevoegen voor langere duren, toch? Anders kun je de prestaties niet vergelijken, toch? Dus als u een 2-uurs opslag bouwt die in aanbouw is, kijkt

u naar onze 2-uurs prestaties voor vergelijkbare assets. Als u een oude 1-uurs hebt, kijkt u naar de andere. Als u een langere duur hebt, kijkt u naar de bovenkant van onze 2-uurs index. Dus het is heel belangrijk om eerlijk en transparant te zijn in het vergelijken van assets. Dat was dus het idee: wie ook een batterijopslag heeft, of die nu door ons geoptimaliseerd is, door iemand anders, helemaal niet geoptimaliseerd, in aanbouw, wat dan ook - u gaat naar onze website,

u bekijkt de cijfers, u kunt het KPMG-rapport downloaden. Daarin staat de minimumprestatie vermeld, dus de slechtst presterende asset, de best presterende asset, en de volume-gewogen portefeuilleprestatie. Zodat die ene kleine uitzonderlijk goed presterende asset uw algehele prestatie niet scheeftrekt. Maar het staat allemaal beschreven in de documenten en is beschikbaar voor publieke download, en we zien al dat dit veel vertrouwen geeft aan asset owners, toch? Ze kijken naar de

oude prognoses, de bankable forecasts, ze kijken naar de echte prestaties en zeggen: OK, het is iets daarboven geweest, en ze vragen en zeggen: oh, ik begrijp waarom een prognose iets lager moet zijn, omdat er dingen zijn zoals volatiliteit die niet nauwkeurig voorspeld kunnen worden. Dus het helpt echt om de markt op te leiden, en het is eigenlijk - zou ik zeggen - inmiddels onmogelijk in Duitsland om met een totaal verzonnen getal te komen, toch? Omdat een klant naar onze website gaat en zegt: ik heb 3.000 gemaakt, ik weet niet

weet u, in mei op jaarbasis, en u zegt dat u 800 kunt doen. Vertel me nu eens hoe dit werkt. Maar andere markten zitten op dit niveau, toch? Ze zijn recent in Polen geweest, in Warschau. Weer hetzelfde verhaal, geen operationele staat van dienst, en het gaat om: laat me de hoge cijfers zien. Maar weet u, er is angst omdat er geen operationele data zijn, er is geen asset in een andere markt. We bevelen aan om naar andere landen te kijken, toch? Als u

uw dromauto niet vindt of de prijs van uw dromauto in Oostenrijk, kijkt u wat de Audi of wat u ook maar leuk vindt kost in Duitsland, toch? Of wat een vergelijkbare auto kost. Dus ik denk dat u het verhaal begrijpt, toch? Operationele data zijn gewoon veel waardevoller dan alleen simulatiemateriaal. Ja, ik bedoel, eerlijk gezegd bevinden we ons in de beginfase, zoals u zei. Weet u, zo uit uw hoofd, wat de huidige uitgerolde batterijopslagcapaciteit is

in sleutelmarkten, of in Europa, of in Duitsland? Ik zou moeten liegen. Ik heb de cijfers al een paar weken niet opgezocht, maar ik denk dat het ongeveer 2 gigawatt grid scale in Duitsland was, maar ik haal het altijd door elkaar - er is zoveel residentieel in Duitsland, toch. U doet geen residentieel, u doet altijd meer stationary en co-located, toch? Dat is de. En dan hebben we met bedrijven

een VPP met een partner waar we tegen het eind van het jaar enkele duizenden kleine batterijen geaggregeerd zullen hebben, maar onze kernfocus ligt op grid scale - dus grotere batterijen, enkele megawatts tot driecijferige aantallen. Dat is op dit moment de sweet spot. Maar we zien ook utility-scale batterijopslagen al 2 of 3 jaar live. Technologisch gezien geen probleem. En zal er - ik denk dat er

200 gigawatt in de pijplijn was in Duitsland alleen? 500. 500. Oké, dus hoeveel denkt u dat er daadwerkelijk gebouwd zal worden, en hoe snel? We hebben het heel transparant gedeeld - we hebben een aantal echt goede ontwikkelende klanten, en we gaan ervan uit, op basis van wat de echt slimme mensen uit de pijplijnen halen, dat het een enkelvoudig cijferpercentage zal zijn, eerder een klein percentage. Want als een

goede speler die het vak kent en, ik weet niet, 15 jaar PV heeft gedaan, de netbeheerders kent en weet hoe het spel werkt met het verkrijgen van nettoegang, een middelhoog enkelvoudig cijferpercentage bereikt, dan heb je wat cowboys daarbuiten - geen Duitsers, toch? Dus mensen van buiten Duitsland die het een kans geven. Dus ik denk dat we uitkomen, ik weet niet, op ongeveer 10 gigawatt uit de 500. Het is gewoon, ik

had een gesprek met, hopelijk, een binnenkort klant, en zij hebben geen 15-jarige PV-achtergrond, en de enige manier om het voor hen te doen is netaanvragen sturen. Dat is gewoon de enige manier. Het is zoals verkoop, toch? Als u traditionele softwareverkoop neemt, weet iedereen dat u uw pijplijn moet vullen, u zult een hit rate hebben in elke fase, en aan het eind is het ongeveer 30%

afhankelijk van waar u begint, om te volgen. En dat is hetzelfde. Ik denk dat netbeheerders het er gewoon niet op ontworpen hebben, toch - met first come, first served, enzovoort. Want wie bouwde grotere assets in het verleden? Incumbents, en zelfs twee decennia daarvoor waren ze één bedrijf voordat ze werden opgesplitst. Dus nogmaals, het resultaat van systeemontwerp in mijn wereld. Niets verkeerds mee, geen slechte bedoelingen aan beide kanten. Maar niet goed ontworpen

systeem om al die netaanvragen af te handelen. Logisch, ja. En laten we het hebben over mijlpalen. U heeft al heel wat mijlpalen bereikt. De Series B was een tijdje terug, en dan kunt u wat cijfers delen zodat de luisteraars ook een gevoel krijgen van de omvang van waar u bent en wat uw plan is - waar wilt u over een paar jaar zijn? Helaas verandert ons plan - niet onze North Star, toch, om een mondiale batterijoptimalisator te zijn - maar

weet u, toen we onze Series B van €25,5 miljoen ophaalden 1,5 jaar geleden, was het idee om enkele landen in Europa te hebben, Europa break-even te krijgen in principe, als een bolwerk of als fundament, en dan wereldwijd te schalen. En toen werken we plotseling met een verbluffende partner, Optimus Energy in Griekenland, aan 270 megawatt. We werken met een extreem goede partner in Spanje en Portugal, Nexus Energy. We werken met Ecoortes - super matchend DNA - in Polen, enzovoort. Dus Europa gaat helemaal los op het gebied van batterij

opslag, toch? En dus gaan we steeds weer terug naar nog meer landen. We krijgen verzoeken uit Roemenië - u kunt het zich niet voorstellen. Ik heb in mijn verleden behoorlijk wat tijd in Boekarest doorgebracht. Maar ja, dus het punt is, je hebt deze rijpende markten, toch, en het VK was eigenlijk veruit het eerste in Europa. Op het continent heb je ze nu gestapeld, toch, gebaseerd op marktrijpheid, en wanneer we

zeggen, oké, over 1,5 jaar kijken we, of we beginnen nu meer naar de VS te kijken - is het van, hier is nog een land in Europa, hier is nog een land, hier is nog een land, toch? Dus Europa houdt ons behoorlijk bezig. Griekenland bijvoorbeeld stond niet op onze roadmap-ideeën, en we hebben - ik bedoel, de grootste asset daar is 150 megawatt, 300 megawattuur, dus behoorlijk omvangrijk. Europa houdt ons bezig, het doel is wereldwijd, toch? We doen de eerste

stap met de Japanse partner, een van onze aandeelhouders, wat binnenkort aangekondigd zal worden. Dus als we toegang hebben tot de Japanse stroombeurs, bouwen we de eerste forecasts, enzovoort. Dus Japan zal onze eerste mondiale markt zijn. Maar ja, voor de VS moeten we eerst zorgen voor ons thuiscontinent, laten we het zo noemen, voordat we een grotere stap zetten.

geografisch gezien is behoorlijk ver weg? U handhaaft de productkwaliteit en de klantenondersteuning die vereist zijn. Eigenlijk was dat het plan vanaf het begin. Ik zou zeggen dat we eindelijk zijn waar we wilden zijn, toch? 5,5 jaar geleden bij de oprichting van het bedrijf. Omdat we allemaal een tech-software achtergrond hebben, was het idee om te schalen met technologie in plaats van mensen. En wat we inmiddels hebben bereikt - ik had een paar dagen geleden een gesprek met Wolfgang, medeoprichter en CTO -

we verbeterden wat biedingen voor de optimalisatie, en plotseling had de biedingsverbetering impact in Duitsland, in Oostenrijk, in België, in Nederland, in Frankrijk. Dus we bereiken deze hefboomwerking platformgewijs. Strategisch is één ding risicodiversificatie, omzetdiversificatie, het betreden van nieuwe landen, maar het andere is echt het benutten van het feit dat markten, vooral op het continent - laat GB nu maar even - maar op het continent zijn geharmoniseerd. Waarom laat u GB over? Omdat zij

nooit geharmoniseerd wilden worden met de rest van Europa. De markt werkt fundamenteel anders. U hebt geen enkel gedeeld orderboek, dus u hebt verschillende pools met verschillende liquiditeit. U hebt veilingen georganiseerd door twee NEMO's, de twee elektriciteitsbeurzen. U hebt verschillende ondersteunende diensten, dus wat de TSO's van u vragen is anders dan op het continent - sommige vergelijkbaar, sommige helemaal niet. Verbonden door interconnectors, expliciete capaciteitsveilingen in plaats van impliciete, wat

we hebben met SSTEC en SIDC op het continent. Dus ze hebben gewoon niet deelgenomen aan meer dan een decennium van harmonisatie. Dat betekent dat ze qua schaalbaarheid en geografische expansie anders zijn, en ik denk dat dat ook de reden is waarom u zelden Britse spelers op het continent ziet. Ze kijken liever naar Australië en de VS. Sommigen wel, zoals Octopus of Kraken, maar het is een grotere sprong dan u in eerste instantie zou aannemen

in de eerste stap. Verder dan dat schalen we met technologie. Sommige markten zijn makkelijker en sommige zijn complexer, maar doorgaans kost het ons enkele maanden om iets robuusts te bouwen voor een nieuw land, wat verbazingwekkend is, en dat was het plan. Ja, gefeliciteerd. En overschakelend naar vloten en smart charging - de podcast gaat ook over dat onderwerp. Ik zou nieuwsgierig zijn, en ik wil ook bedankt zeggen voor

uw hulp tot nu toe als adviseur van RiDERgy - het is super nuttig geweest. Wat is uw visie op vloten, elektrificatie, smart charging, vooral hoe het past bij Inspire? En als u gedachten hebt met betrekking tot het potentieel dat er is voor bidirectioneel laden en dit soort onderwerpen. Ja, ik ben een gepassioneerde EV-rijder sinds bijna 10 jaar. Eigenlijk weten veel mensen niet dat we bij Inspire

een eerste smart charging-oplossing hadden binnen een Oostenrijks nutsbedrijf, zo'n 4 jaar geleden, ik denk dat het live was in 2021. Toen waren spelers niet eens zeker of smart charging en load management hetzelfde waren of niet. Wat de meeste spelers met load management bedoelden was het afvlakken van de pieken - peak shaving - en wat wij met smart charging bedoelden was energieprijsgeoptimaliseerd opladen van een voertuig.

Dat schaalde toen niet. Niet genoeg volatiliteit, niet genoeg bewustzijn, geen spotprijsindextarieven, niet genoeg laadinfrastructuur, eerlijk gezegd. Er waren toen niet te veel CPO's - charge point operators. Dus ik denk dat we een beetje vroeg waren. En begrijp me niet verkeerd, maar algoritmisch is het een eitje vergeleken met een batterij, toch? Smart charging - dat zal veranderen met vehicle-to-grid, natuurlijk - maar puur opladen is,

u krijgt het eigenlijk nu gratis bij uw spotprijstarief. Dus dat is de achtergrond. U kunt aannemen dat ik een fervent gelovige ben in elektrische voertuigen. Ik denk dat het grootste probleem in schaalbaarheid tot nu toe, of waarom we niet verder gevorderd zijn, is dat de mobiliteitsindustrie de energie-industrie heeft onderschat - wie bezit het meetpunt, wat is de rol van de leverancier van dat meetpunt, hoe werkt het met balancering, hoe

beïnvloedt u de prognose? Ik denk dat we veel spelers hebben gezien die dachten: gewoon ergens aansluiten en het is klaar. En dan is het van, oh, als u 10 laadpunten hebt, sorry, mijn leveringssituatie is anders. En dan, oh, het is één meter - dat werkt niet om twee verschillende tarieven op dezelfde meter te hebben - en al dat soort dingen. Dat is wat ik de afgelopen jaren heb gehoord en geleerd. Dus ik denk

dat het grootste potentieel vanuit mijn oogpunt op dit moment commerciële of bedrijfsvloten zijn, waar u controle hebt over de voertuigen. Want als u residentiële spelers hebt, zijn ze misschien niet zo blij als u gaat rommelen met hun batterij van €80.000. Maar als het bedrijfsauto's zijn, transporters, elektrische bussen - die zijn doorgaans eigendom van, geëxploiteerd door, of geleasd door het bedrijf. Dus ik denk dat u ook enig volume krijgt

Dat is interessant. Dus ik denk dat dat een ding zou moeten zijn. Het is ook makkelijker om de vloot te voorspellen dan individuele activa, toch? En, vanuit een portfolioperspectief, en ik denk dat u realistisch gezien op een gegeven moment bij vehicle-to-grid kunt komen, want wie op aarde zou thuis een lader van €2.500–3.000 kopen voor vehicle-to-grid? Dus ik denk dat we daar residentieel nog niet zijn, maar vlootgewijs denk ik dat er al veel spelers met grote vloten zijn, en vanuit Inspire's

oogpunt, zodra vehicle-to-grid interessant wordt, omdat het ons niet uitmaakt of het 64 containers zijn die stilstaan op de locatie of dat het 200 auto's zijn die verbonden en ontkoppeld kunnen worden - optimalisatiegewijs is het erg vergelijkbaar, niet hetzelfde, maar vergelijkbaar. En zal er in uw visie een conflict zijn, zodra we bidirectioneel worden, in termen van het aantal batterijen dat zal worden ingezet? Zal er concurrentie zijn tussen stationaire batterijen en de mobiele batterijen?

Zal er een kannibalisatie-effect zijn? Zeker aan de energiekant. Maar eerlijk gezegd kan ik het niet beoordelen, als de auto's op het juiste moment verbonden zijn. Als ze allemaal tijdens de middag verbonden zijn, waar het energiegewijs zinvol is, dan hebt u vaak langere duren. Dus het hangt ook af van hoe snel de laders zijn en wat de auto's kunnen laden en ontladen, en wat

de OEM's accepteren, toch? Als u alleen al een 400 kW DC-lader hebt - ik weet niet of ze blij zouden zijn als u de batterij leeg laat lopen in enkele minuten van een elektrisch voertuig en deze vervolgens weer oplaadt in nog eens 10 minuten. Dus ik denk dat veel ervan afhangt van de beschikbare flexibiliteit in termen van vermogen en MWh of GWh of wat dan ook. Maar ja, ze zouden hetzelfde spel moeten spelen, en zullen geconfronteerd worden met de

dezelfde onderwerpen, toch? Op een gegeven moment zal een DSO komen zeggen: "Jongens, sorry, op dit knooppunt zult u op dit moment niet 3 MW laden en u zult niet 3 MW ontladen." Dus ik denk dat het volledig geïntegreerd moet worden en hopelijk profiteert van de lessen uit de uitrol op netschaal. Ik twijfel er niet aan dat dit zal werken, het is alleen een kwestie van tijd. Klinkt goed. Op deze hoopvolle noot,

wil ik u vragen of u nog een laatste boodschap heeft voor de luisteraars, en ook hoe mensen het beste contact met u kunnen opnemen. Met mij als persoon of met Inspired? Allebei. Contact opnemen met ons is eenvoudig - zodra u betrokken bent bij de batterijsector, zult u ons vroeg of laat tegenkomen op evenementen, enzovoort. U kunt ons altijd een berichtje sturen. De snelste manier om mij te bereiken

is WhatsApp - zo bereikt mijn vrouw mij, dus moet ik controleren of ik het bericht heb ontvangen. LinkedIn is lastig; ik krijg enorm veel spam en ik realiseerde me net dat ik dingen van 3 maanden geleden niet heb beantwoord, of zelfs nog langer, wat een beetje gênant voor mij was. Maar ik denk dat u wel zult uitvinden hoe u mij of mijn collega's kunt bereiken.

U neemt contact op met Claudio en hij stuurt mij een WhatsApp.

Ja, ik stel graag een introductie voor. Dat is logisch.

Ja, en heeft u een inspirerende laatste boodschap om te delen? Ik kan alleen maar zeggen: als u nog niet actief bent in de energiesector, dan is dit de meest opwindende tijd, denk ik, sinds decennia. En het is een unieke kans, ongeacht in welke rol, toch? Of u nu praat over elektrische mobiliteit, of u praat over batterijopslaglevering, wat het ook is, ik denk dat dit echt het moment is waarop we een paradigma

verschuiving in energie hebben, toch? Dus ik denk, als u de kans heeft om betrokken te raken bij energie, dan is nu het moment. En ik hoop dat we allemaal heel trots zullen zijn over een decennium of twee om te vertellen hoeveel werk we 20 jaar geleden in het nieuwe energiesysteem hebben gestoken. Dus daarom hou ik van mijn baan, toch? Energie wordt nooit saai, en nu is het buitengewoon opwindend. Ongelooflijk. Volledig eens met u. Dank u, Jürgen, voor uw tijd en uw

energie. Ga zo door. En een fijne avond. Bedankt, u ook. Dit was Jürgen van Inspired. Dit gesprek toonde aan dat batterijen niet alleen stukken hardware zijn - het zijn marktdeelnemers. Het cruciale voordeel komt van snelle automatisering die van meting naar prognose gaat, van prognose naar bod, en van bod naar dispatch. Prestaties kunnen worden beoordeeld met eenvoudige, concrete indicatoren: de capture rate vergeleken met day-ahead prijzen, de tijd die nodig is om een transactie te plaatsen, en de kosten van prognosefouten. Waarde is nergens hetzelfde

overal. Het volgt lokale congestie, onbalansvolatiliteit en landspecifieke regels. Merchant batterijprojecten kunnen werken wanneer een degelijk risicoboek aanwezig is, inclusief cap- en floorstructuren, gemengde inkomstenstromen en vroege prekwalificatie voor ondersteunende diensten. Succes in het veld hangt af van integratiedetails, solide EMS-contracten, gedefinieerde fallback-toestanden, goede testplannen en betrouwbare telemetrie. Schone data en duidelijke audittrails bouwen vertrouwen op bij kredietverstrekkers en bij toezichthouders. Co-locatie van opslag met wind of zon kan opties toevoegen, maar netlimieten en curtailment kunnen die winsten net zo

snel weer wegnemen. Een praktische volgende stap is om end-to-end te automatiseren in één enkele marktzone en pas op te schalen nadat dezelfde KPI's ook buiten backtests standhouden. Wat volgt is meer flexibiliteit op distributieniveau, snellere settlementcycli en strengere prestatiegaranties. Het was een zeer complexe aflevering en toont het niveau van verfijning dat Jürgen en Inspired naar de markt en naar de tafel brengen. Ik ben erg enthousiast om hem als adviseur bij RiDERgy te hebben en om te blijven samenwerken, en hopelijk ook samen op te schalen.

Oplossingen als deze voor vloten. En bedankt voor het luisteren naar Smart Charge by RiDERgy, en tot de volgende aflevering. Stay charged.

Notities bij de aflevering

Germany alone sees 10 million price updates per day, and that is exactly where Jürgen Mayerhofer, CEO and Co-Founder of Enspired, builds his edge. From Austria's liberalized gas market to optimizing over 1 GW of grid-scale batteries across Europe and Japan, he explains why batteries can work without subsidies if you respect location, grid impact, and build for full automation. Claudio and Jürgen trace the shift from manual lever-pushing to software-defined energy, and why transparent, KPMG-audited performance data is the trust layer the storage market still lacks. We trace his 20-year journey from gas logistics and power trading to leading a fully automated optimizer managing over 1 GW of grid-scale batteries. Jürgen explains how Enspired helps asset owners maximize revenues across day-ahead, intraday, and balancing markets - and how the company’s transparency initiative with KPMG-audited performance indexes is bringing new trust to the fast-moving storage sector. Key topics include: - Scaling Enspired from Austria to Europe and Asia with a tech-first, fully automated platform - Why Europe struggles with venture capital and boldness in software compared to the US and China - The rise of the software-defined energy world and why flexibility is the new grid infrastructure - Lessons from Visotech on scalability, speed, and growing beyond the German-speaking market - How AI handles 10M+ intraday price updates per day and the shift to real-time optimization - The future of long-duration storage, grid constraints, and flexibility at TSO vs. DSO levels - How transparent data and auditing can mature the still-young battery storage market - The convergence of fleets, EVs, and grid-scale optimization Jürgen also reflects on the culture of entrepreneurship in Europe, the challenge of scaling deep-tech energy startups, and why he believes the 2020s will be remembered as the decade when the decentralized energy system was built.