Skip to content
Smart Charge · S2 · Aflevering 2 · 22 February 2026 · 1 hr 16 min

Pierre Rudolph - Fleet & E‑Mobility Lead (Last Mile)

Transcript

Opgeschoond op basis van een automatisch transcript. Vertalingen zijn automatisch gegenereerd en kunnen fouten bevatten.

Welkom bij de Smart Charge by RiDERgy Podcast. Dit is Claudio Geyken, oprichter en CEO van RiDERgy. Dit is uw show om alles te leren over energiebeheer en innovatie in smart charging voor elektrische voertuigen en wagenparken.

Vandaag spreek ik met Pierre Rudolf, ervaren wagenpark-manager van HelloFresh, over waar elektrische mobiliteit in grote wagenparken echt wordt beslist – in het energiesysteem erachter. Of, zoals het bondig werd samengevat: de transformatie wordt niet in de auto gewonnen, maar in de elektriciteit erachter. We kijken naar het EMS – energiemanagementsysteem – als operationeel gereedschap: routezekerheid, duidelijke kostenbeheer per inzet en schaling over meerdere depots en landen. Doelbeeld: geautomatiseerd laden zonder handmatige ingrepen. Als mensen laadbesluiten moeten nemen, is het systeem verkeerd gebouwd. Het gaat om standaardisering, schone data en betrouwbare laadvensters, zodat de

bedrijfsvoering dagelijks stabiel loopt en kan groeien. Laten we beginnen. Hallo, Pierre. Fijn dat je vandaag meewerkt. Hoe gaat het met je vandaag? Hallo, Claudio. Prima met me. Ik hoop dat het met jou ook goed gaat. Ja, ben goed in de dag begonnen en ik verheu me op je uitnodiging. Ja, dank je dat je die hebt aangenomen. En laten we graag starten: wat is jouw achtergrond zodat de luisteraars een beetje weten wie Pierre Rudolf is. Ja, Pierre Rudolf is ten eerste een echte Berlijnaar en zit hier vandaag

als iemand die wagenpark-management al ongeveer 15 jaar leeft. 15 jaar. Ja, precies. Dus ik ben in 2010 begonnen, erg operationeel voor een dienstverlener van Audi AG. Daar mocht ik het onderwerp digitalisering voortdrijven. Ik mocht een speciale demonstratiewagenpool leiden – in opdracht van Audi AG voertuigen die door een bepaalde klantenkring konden worden gehuurd. En deze moesten vervolgens aan de klantenkring worden overgedragen. Dat was een pool van 30 tot 60 voertuigen, en hier ging het erom, op Duitse schaal in samenwerking met

Audi AG voertuigoveerdrachten uit te voeren – destijds nog als projectleider. Maar ook in die periode ging het er al om, eerste gedigitaliseerde en operationele ervaringen op te doen, in de vorm van eigen software die we hebben ontwikkeld. Ik had daar ook al een CEO die in 2011/2012 zeer zijn tijd vooruit was en zelf software bouwde – net als jij overigens. Daar komen we later op terug. Ja, en dat vond ik erg leuk. En met een groot concern op de achtergrond, Audi AG, waren dat

mooie vijf, zes jaar waarin ik daar mocht werken. Kan ik me goed voorstellen. We werken ook samen met Audi AG. Dat is een super klant. Ja, klopt. Dat heb ik bij je gelezen. Ik heb nog steeds goed contact met collega's van destijds, en ondertussen is de een of ander een van mijn beste vrienden geworden. In die periode kon ik veel operationeel leren – het beroep van projectleider, het hele leidinggevingsthema. Dat was voor mij destijds, eind twintig, nog behoorlijk spannend. Cool.

En daarna? Toen ben ik in 2016 naar de vastgoedbranche gegaan en werd ik de wagenpark-begeleider van Grüner Group – de bekende ondernemer Christoph Grüner. Ik ben daar op de een of andere manier met tien auto's begonnen. Destijds was daar een Excel-spreadsheet en de inkoopmedewerker regelde dit er zo even bij, het wagenpark-management. En het ging erom, de enorme groei die het bedrijf destijds nastreefde en ook daadwerkelijk uitvoerde, in het segment wagenpark ook voort te drijven. Dat wil zeggen, voor mij ging het erom, eerst geschikte wagenpark-software

in te voeren. Want het was zo, Claudio: we kregen de week op de een of andere manier vijf, zes auto's erbij. Dat moeten we eerst registreren en dan alles in de Excel-spreadsheet invoeren – dat was lastig. En het ging erom, het wagenpark-management op te bouwen. Het ging erom, schadebeheer te integreren. Het ging erom, rijbewijscontroles juridisch uit te voeren. En ik wilde dat van het begin af aan in één systeem weergeven. Ik keek welke wagenpark-software het best paste. En destijds waren de heel in de beginfase, het

bedrijf Avros. Tegenwoordig is het ook groot geworden. We hebben onlangs een webinar gehad. Klopt, dat heb ik beluisterd. Destijds nog alleen Avros en ondertussen Shiftmove – bedrijven die zich daar hebben samengevoegd en ondertussen een groot middelstandsbedrijf zijn geworden. Maar ik had destijds het vertrouwen van mijn CEO om deze software te gebruiken. Zwitsers bedrijf. Mensch, wat zit daarachter? Alles cloudgebaseerd – dat was ook destijds al een cloudgebaseerde wagenpark-software, dat was in die jaren erg nieuw. Maar we

konden in zo'n soort bierviltjessysteem met andere wagenpark-collega's het bedrijf Avros laten groeien. De onderwerpen die we belangrijk vonden, konden we in die tijd toelichten – van schadebeheer tot bekeuren controleren en het hele thema als kernstuk installeren. Dat was mijn grote operationele taak, maar had ook weer veel met digitalisering te maken in dat destijdse concern, waarbij we binnen vijf, zes jaar ongeveer 300 auto's moesten beheren. Zo snel groeide het. En daaruit

leerde je hoe belangrijk het is om met een wagenpark-software te werken die alles integreert – met partners aan je zijde die je betrouwbaar ondersteunen in het wagenpark-management, waarbij je als dirigent aan de zijlijn staat en met een team dat ik destijds had, alleen nog coördineert en natuurlijk ook controleert. Dat is heel duidelijk. Dat kan ik me voorstellen. Bevalt me. En is ook efficiënter qua kosten en tijd, neem ik aan. Daar ging het

juist daarom, via Dashboard de TCO relatief snel op te stellen. Ik herinner me dat mijn toenmalige baas zei dat ik dat in tien minuten nodig had. Ik had alle gegevens in het systeem. En daar begon het voor mij, hoe belangrijk het is om software te hebben waarbij gegevens worden ingevoerd, om vervolgens binnen zeer korte tijd analyses uit te kunnen voeren. Daar is ook een onderwerp over waarvan we later nog zullen spreken. Nee, dat is helemaal niet zo eenvoudig. Maar ik zeg

altijd: de gegevens zijn er en de IT is ondertussen zo ver – vandaag nog veel verder dan destijds. Alle gegevens die eenmaal in het systeem zijn: het gaat hier altijd alleen maar om deze netjes bij te houden, disciplinair in te voeren en alles samen te brengen. En dat was destijds een mooie tijd. En zo zijn we verder gegroeid. Areos, Shift Move – grote partner, met wie ik veel heb samengewerkt en ook vandaag nog veel contact mee heb. Dat was zogezegd mijn taak bij de Grüner Group. En daarna kwam jij

naar HelloFresh. En voordat we in detail gaan – want dat moet inderdaad het hart van onze podcast zijn: HelloFresh en wat we daar samen hebben gedaan. E-mobiliteit heeft je al als onderwerp voor HelloFresh begeleid. Hoe komt het dat je je daar ook zo voor hebt ingezet en het zo interessant vond? Het onderwerp e-mobiliteit kwam op een gegeven moment ter sprake. Ik denk dat het rond 2017 was, het ging erom: de Grüner Group voerde zeer duurzaam wijkontwerp uit. Duurzaam bouwen is het

onderwerp. En toen was het voor mij duidelijk dat de wagenpark op dezelfde duurzame manier zou moeten worden beheerd. E-mobiliteit stond nog behoorlijk in de kinderschoenen. Dat betekent dat we wijkontwikkeling en wijkopbouw ook hebben uitgerust met eerste laadinfrastructuur. Ik had destijds veel vrijheid van de CEO en heb me dan op de beurs – op de Flotte in Düsseldorf, die ook destijds al aan de gang was – alle nodige informatie gehaald die ik nodig had om te kijken dat we juist in stedelijke gebieden ons naar e-mobiliteit konden wenden, dus kilometers

tot 150 km: deze trajecten in de steden al te elektrificeren. We hadden eerste analyses, we hadden eerste kostenpunten al doorgerekend. Ik had de middelen beschikbaar. En vooral had ik ook het vertrouwen om daar eerste ervaringen op te kunnen doen. Erg cool. En het was inderdaad zo dat we hier in Berlijn ons hoofdkantoor als eerste hebben uitgerust met laadinfrastructuur, veel met InnoGrid destijds nog. En ja, dus de eerste bedrijven – dit Smart Cable, ik weet niet of je je daar nog van herinnert – Ubitricity.

Ubitricity, helemaal juist. InnoGrid was later Ubitricity – ja, dat waren de eersten met wie ik destijds contact had. Ken beide oprichters van het bedrijf. Totaal spannend. Ze kwamen toen naar ons toe en waren ook nieuw met deze kabelafrekening. Hoe doen we dat met de poolfietsen? Hoe rekenen we die af? Daarna ging het erom, eerste personeelsvoertuigen te elektrificeren. Ik had een Autobeleidsplan dat was gericht op diesel- en benzineauto's. Daarna ging het om: oké, laten we kijken welk profiel past bij welke bestuurder en

hoe we de e-mobiliteit nu ook naar medewerkers toe kunnen brengen. Niet zo eenvoudig – ze verzetten zich soms flink, want het is niet iets wat bekend is. Het is nieuw. Juist. We zijn begonnen met de e-Golf als poolfietsen. En toen zei ik: Collega, rij toch eens het weekend mee in zo'n e-auto en maak jezelf een beeld en kijk maar hoe het je bevalt. Want het waren altijd dezelfde argumenten – je kent ze vast ook,

Claudio: altijd bereik. Ik rij met vakantie, hoe moet dat gaan? En dat je maar twee keer per jaar met vakantie rijdt en 90% van de ritten qua bereik al destijds geen probleem was, was eigenlijk al duidelijk. En dus kon ik steeds weer voertuigen geven. En iedereen aan wie ik de e-Golf destijds heb gegeven, zei daarna: Man, bereik en recuperatie. En

kreeg zo een beetje de eerste inzichten waar met recuperatie van de voertuigen mogelijk is, enzovoort. Ja, daarna heb ik het Autobeleidsplan dienovereenkomstig aangepast en heb eigenlijk op basis van het rijprofiel van de medewerker gezegd: Luister, je rijdt zoveel – alles tot 75.000 kilometer in drie jaar kun je ook elektrisch rijden. We hadden leasingcontracten, dus 25.000 kilometer per jaar, 20 tot 25. Daarna ging het

erom, de voertuigen enerzijds te hybridiseren – dat werd destijds ook nog gesubsidieerd – respectievelijk voor de moedigen zelfs te elektrificeren, met de overeenkomstige belastingvoordelen die men vandaag toch al heeft, maar destijds ook al. En dat waren zo de eerste punten waar we de eerste projectleiders en directeuren in de desbetreffende bedrijven hebben bevorderd en waar ik ook erg actief was met praktische voorbeelden of ook met rijmogelijkheden gezegd heb: Kijk, wat je kunt. Kijk, wat je

ook aan geld bespaart. En kijk, hoe je je in stedelijke gebieden veel rustiger en veel milieuvriendelijker beweegt. Ik zeg altijd: het moet bij het rijprofiel passen. We hebben medewerkers in buitendienst die rijden 90.000 tot 100.000 in drie jaar – dat was destijds niet het juiste rijprofiel. Maar de benzinauto wilde ik relatief snel verdringen door het e-model. En aan het einde hadden we echt 40% e-auto's en de rest alleen nog diesel en twaalf hybride, dus

we hebben dat geleidelijk opgebouwd. Ja, zeer spannend. Ja, zoveel dingen die je nu drijven. Ook voor e-mobiliteit kan ik instemmen. En ook voor mij zo de wezenlijke drijver. Het is gewoon duurzamer. In alle opzichten – je kunt alle mythen die tegen de duurzaamheidsargumenten worden ingebracht, zeker meestal als mythen ontmaskeren. En dan kostenefficiëntie en dit lawaai en andere aspecten die meespelen – het is zeker spannend dat e-mobiliteit komt. En dat is eigenlijk onvermijdelijk dat ze

zal komen. Zie ik ook zo. Nu komen we graag bij HelloFresh. Wat bracht je dan naar HelloFresh? En waar ging het daarom? Misschien ook afsluitend over e-mobiliteit, Claudio. Ja, graag. Vooral het thema laadinfrastructuur in de openbare ruimten was toen nog een probleem. Waar kun je laden? Je kon heel mooi zien hoe de laadinfrastructuur nog niet perfect functioneerde. Dat is duidelijk, hè. Maar toen de verbrandingsmotor kwam, liep ook niet meteen alles soepel. En dat

is ook zo'n punt waarvan ik altijd zeg: kijk maar eerst. Ik ben naar Zuid-Frankrijk gereden, heb zes keer geladen en het werkte in Frankrijk net zo goed als in Duitsland. En het is dit gevoel, ook de collega te zeggen – of ook de angst weg te nemen: rij gewoon eens weg en kijk hoe het werkt. Deze uitwisseling op de laadparken – wat u kent, Claudio, als je ziet hoe men zich toen uitwisselde – en dit nieuwe, wat zo

daaruit voortkomt. En hoe vaak heb ik de laptop op het dak gelegd en kon ik tijdens het laden ook nog wel de een of ander e-mail lezen. Als je je erop instelt, als je jezelf in je hoofd erop instelt, valt het veel gemakkelijker om ermee om te gaan. Dat wilde ik nu nog even aandragen, want dat is belangrijk. Want als je al zo erin gaat, de media alleen maar opneemt en eigenlijk alleen maar napraat wat veel mensen ergens zeggen – de een of ander

is nog nooit een elektrische auto gereden. Dan lukt dat ook niet. Maar bijna elke collega die ooit een elektrische auto heeft gehad en zich daar werkelijk ook in zijn hoofd mee bevriend – en waar het ook qua rijgedrag past –, die reed dan uiteindelijk ook een elektrische auto. Dat is het punt. Ja, waar een wil, daar een weg. Ja, en – er zijn, misschien comentariëren we dat nu nog even voordat we dan naar HelloFresh gaan – er waren er ook onlangs weer zulke grote

debatten over de verbrandingsmotor. Dus aan de ene kant moet men zeggen: het besluit dat nu 90 % van de nieuwe verkopen elektrische auto's zouden zijn, in 2035 ontstaat van 100 %. Dus dit verschil maakt niet zoveel uit. Bovendien zijn er zeer veel andere factoren zoals de flottelimieten enz., die ook nog meespelen, en daar in het bijzonder waar wij over vloten en wagenparken spreken. Die worden nu ook nog strenger aangepakt. Dus eigenlijk: e-mobiliteit zal regelgevingsmatig verder worden bevorderd en bepaald. En wat de kosten betreft, en dat

Ik vind het ook erg spannend – wat we nu even kunnen aankondigen en waar we straks zeker nog dieper op ingaan –, of de aanschaffingskosten van e-voertuigen steeds goedkoper worden, doordat de batterijprijzen, die de belangrijkste drijfveer zijn, enorm zijn gedaald en verder zullen dalen. Daar is nog veel innovatie mogelijk, terwijl dat bij de verbrandingsmotor niet meer het geval is. En vooral de kansen die zich voordoen via energiemanagement tijdens het gebruik, die zijn bij de verbrandingsmotor ook niet aanwezig. Bij het tankstation kun je hooguit een

paar cent hier en daar besparen, terwijl je bij stroom behoorlijk veel kunt besparen. En ik kijk er ook al naar uit om op die onderwerpen dieper in te gaan. Maar ja, laten we eerst meer over HelloFresh spreken. Pierre, vertel ons gerust. Ja, precies. Ik ben dus eigenlijk niet echt van branche gewisseld. Maar ik ben begin 2024 naar HelloFresh gegaan, naar een heel ander bedrijf. Dat is ook interessant – van een vastgoedmaatschappij respectievelijk vastgoedcultuur naar een

dynamisch, relatief jong bedrijf. HelloFresh – opgericht in 2011, al echt groot. Intussen actief in 18 landen en sterk gegroeid tijdens de coronatijd.

Mijn taak was daar om de last mile te elektrificeren. Het thema: hoe bereikt het maaltijdpakket de klant – ik denk dat we HelloFresh niet uitgebreid hoeven uit te leggen. Je bent nu ook klant, geloof ik? Ja, zeer tevreden klant – en nu ook van Faktor. Precies. Het smaakt lekker, vind ik ook erg leuk. Kunnen we misschien in de opmerkingen nog een kortingscode achterlaten voor degenen die zin hebben

in HelloFresh? Dat doen we. Faktor is, zoals gezegd, een relatief nieuw product. En in het algemeen: als je graag kookt, als je niet alleen klassiek eten wilt bestellen, en als je op maat en duurzaam wilt koken, dan is dit systeem echt prachtig. Ik kan het alleen uit eigen ervaring zeggen – ik ben niet voor niets opgeleid tot kok –, maar dit gezamenlijk koken met de porties die eigenlijk al passend bij het menu zijn geleverd, dat samen produceren, dat maakt

gewoon plezier. Met mijn kinderen, die zijn 13 en 15, die doen mee, mijn vriendin doet mee, en in een mum van tijd is het eten klaar. En het smaakt ook nog goed. Dus dit concept, dat bevalt je. En toen ging het erom hoe duurzaam het product bij de klant aankomt. En hier ging het erom eigenlijk de elektrische mobiliteit in de distributie te elektrificeren, oftewel van dieselaandrijving naar elektrische aandrijving over te gaan. En dat was een nieuwe opgave voor mij op het gebied van logistiek.

Een zeer sterk groeiend, jong team wachtte daar op mij. En het ging daar om: Welk systeem gebruiken we? Er waren twee modellen – eenmaal met eigen voertuigen en eenmaal met dienstverleners – en eenmaal München, eenmaal Hamburg. Daar hebben we getest wat het beste bij HelloFresh past, welk model. En toen zijn we begonnen met de depots, dus eigenlijk met de depotleiders, om te bepalen – en ook heel belangrijk met de bijbehorende dienstverleners, die al voor HelloFresh reden – welk systeem het beste voor iedereen past, moet ik duidelijk zeggen

zeggen, met de voorwaarde dat we ons aan e-mobiliteit zullen aanpassen. Die voorwaarde gold ook voor de dienstverlener. Alleen: hoe pakken we dat samen aan? En daar was mijn eerste stap heel duidelijk: het uitbouwen van de laadinfrastructuur op de depots. Hier was de uitdaging om het met de verhuurder eens te worden. HelloFresh huurt de depots, huurt eigenlijk de ruimtes die nodig zijn. En hier een gemeenschappelijk pad vinden – als grote klant de e-mobiliteit op die locatie voor een bepaalde tijd of

voor de periode waarin je daar gehuurd hebt, ook toekomstgericht uit te breiden. Ja, dat is helemaal niet zo eenvoudig – zoveel partijen die de bezorging voor jullie doen, dan de verhuurders, dat moet allemaal gecoördineerd worden. En dat zijn maar twee van de stakeholders. We zullen zeker nog over meer spreken. Er zijn nog veel meer stakeholders. Precies, Claudio, je zegt het. En dat was jouw verantwoordelijkheid? Dus dat was mijn verantwoordelijkheid. Precies. Dus ten eerste: Welke prestaties vallen aan? Dat is al het begin.

Je was niet zoals bij de Grüner Group – daar hebben we eigenlijk zelf gebouwd, daar wist ik precies wat er aan de hand was. En hier had men gehuurd. En dan moest men eerst de verhuurder ook hier voor e-mobiliteit deels overtuigen en begon opnieuw met uitleg, waarbij we hier overwegend positieve reacties hebben gekregen. En men heeft ingezien hoe belangrijk dat onderdeel eigenlijk is en hoe

men voelde dat ze hier niet de eerste waren. Dus hoe veel rijden al elektrisch in de branche? Refresh was hier eerder wat later aan toe. En juist daarom was het ons doel duidelijk, in de komende anderhalve tot twee jaar hier de grote moederdepots eigenlijk van laadinfrastructuur te voorzien. En hier was de grootste uitdaging om eerst de capaciteit te bepalen en dan te zien: met wie doe je het? Wie neem je erbij? Eerste aanbestedingen hebben plaatsgevonden. En wat willen we uiteindelijk? Hoe

willen we dit onderwerp kostenmatig aanpakken? Duidelijk, je hebt een budget. Dus je calculeerde, zoals iedereen verantwoordelijk in dat gebied dat doet, je project door. Je bespreekt dit en hebt dan een bedrag x dat je beschikbaar hebt. En in dat verband was het voor mij belangrijk, in mijn positie ook uit de ervaring van de afgelopen jaren, relatief snel, als ik de toestemming van de verhuurder heb gekregen in de vorm van raamcontracten en raamovereenkomsten, mijn partners te zoeken. We hebben het over de leveringspartners. We hebben het nu hier over de DSP's

– nee, we hebben het nu hier eerst nog over de stakeholders. Dus nog voor de DSP's, dus voor de dienstverleners die uiteindelijk voor ons rijden, ging het eigenlijk eerst echt om laadinfrastructuur te bouwen. Dus de laadpartners, een elektriciteitsleverancier en uiteindelijk ook RiDERgy. Je valt daar ook onder. Mij een partnernetwerk opbouwen waar we allemaal van elkaar profiteren, waar we een raamovereenkomst hebben vastgesteld, om dan gericht de komende anderhalve tot twee jaar dit project uit te voeren. Dat was het geval begin 2024. En toen zijn

we dwars door Duitsland gereisd, hebben de depots individueel bezocht, met alle verhuurders gesproken, hebben in het begin de DSP's, de dienstverleners, over ons voornemen geïnformeerd, wat ook niet eenvoudig was. Claudio, stel je voor, je hebt ongeveer 56 dienstverleners die in de branche onderweg zijn, waar we zeggen: we ondersteunen jullie. We weten dat dit voor jullie ook een financiële inspanning is, een ander soort inspanning. Maar we willen jullie ondersteunen. We ondersteunen jullie bij voertuigaanschaf. We ondersteunen jullie bij chauffeurstraining. Als behoefte

daar is: hoe rij ik een elektrisch voertuig? En we kunnen jullie ook geschaald zeggen hoe veel tot hoe veel bereik we in de toekomst elektrisch zullen rijden. Doordat we onze depots kenden, konden we ons bezorgingsgebied – zo hebben we in de calculatie van de routes passende aanpassingen gedaan – zo konden we onze dienstverleners vroegtijdig wijzen op wat hen te wachten staat. En dat was een belangrijk punt, Claudio. Het gaat niet erom te zeggen: over een half jaar rijden jullie allemaal elektrisch, zien jullie maar. Maar partners, die al heel lang voor HelloFresh onderweg zijn, vooraf te zeggen wat we van plan zijn. Er was geen terugweg, maar partnerschap. En dat was leuk, maar ook emotioneel hier en daar. Dat kun je je voorstellen. Je hebt allemaal nationaliteiten ergens erbij. De een is Italiaan, de ander daar. Er zijn mentaliteiten die zijn gewoon emotioneler. Maar we hebben dat geklaard. En terwijl we op de locaties waren, hebben

we ons met de uitbouwer, de laadinfrastructuuruitbouwer – dat was het bedrijf Charge One – de omstandigheden gecontroleerd en hebben samen met de verhuurder gekeken waar we hoe onze laadinfrastructuur op de locatie opbouwen. En zo ging het locatie voor locatie. We hadden een gezamenlijke documentatie via cloud. Dat betekent, ook hier kon elke stakeholder de huidige stand zien. En dat is voor mij ook belangrijk: dat ik degene ben die dat uiteindelijk duidelijk beslist, maar we bewegen ons altijd op een niveau waar de huidige stand inzichtelijk is en

we ons met de uitbouwer, de laadinfrastructuuruitbouwer – dat was het bedrijf Charge One – de omstandigheden gecontroleerd en hebben samen met de verhuurder gekeken waar we hoe onze laadinfrastructuur op de locatie opbouwen. En zo ging het locatie voor locatie. We hadden een gezamenlijke documentatie via cloud. Dat betekent, ook hier kon elke stakeholder de huidige stand zien. En dat is voor mij ook belangrijk: dat ik degene ben die dat uiteindelijk duidelijk beslist, maar we bewegen ons altijd op een niveau waar de huidige stand inzichtelijk is en

wij zo gericht zonder permanent heen-en-weer gebel de huidige status, budget enzovoort konden zien. Bedrijf Charge One als uitbouwer. En toen ging het verder: Wat doen we uiteindelijk met de stroom? Hoe kunnen we de gegeven omstandigheden benutten? Hoe kunnen we Hello Fresh, het depot, de elektrificering in de komende 10, 20 jaar vooruitbrengen? Hoe kunnen we niet alleen domme laadboxen installeren, maar hoe benutten we de huidige mogelijkheden nog heel anders dan bij de Groener Group van tien jaar geleden –

de huidige mogelijkheden optimaal? Toen kwam het bedrijf RiDERgy om de hoek. Nou, dat ken ik – heb je daar al van gehoord? Ik geloof het wel. En we hebben beiden contact opgenomen, want het was voor mij belangrijk, zoals ik dat ook al kende bij een ander ouder bedrijf, software aan te treffen die het makkelijk maakt om gegevens uit te wisselen. Hello Fresh is een zeer datagestuurde onderneming, wat ook juist is. Dat wil zeggen, we hebben hoge investeringskosten, willen maar aan het einde ook tijdens de bedrijfsvoering eenvoudig kunnen bepalen: Welk voordeel halen we

daar uit? En waar zijn voor- en nadelen? Waar kan geoptimaliseerd worden? En het gaat hier duidelijk om stroomoptimalisatie. En misschien kun jij, Claudio, ons nu even kort vanuit jouw perspectief en ook de luisteraars duidelijk maken hoe we op elkaar zijn gestuit en welke mogelijkheden jij nu bij Hello Fresh momenteel – als uiteindelijke dirigent, zeg ik maar, of regisseur in het gebied – in jouw taak hier ziet. Ja, heel graag. Ik denk dat je nu goed hebt laten zien hoe de complexiteit is bij

zo'n grote verscheidenheid aan belanghebbenden, dus van de verhuurder tot degene die de levering doet. Maar ook degene die de laadzuil installeert – die werkt meestal ook met verschillende systemen – en dan de energiebetrokkenen. Dat is helemaal niet zo eenvoudig. En de voertuigen hebben we nog niet eens besproken: dat degenen die voertuigen leasen of verhuren, nog eens een belangrijke belanghebbende zijn. Laten we daar meteen ook even kort – ja, daar kunnen we meteen nog

over spreken. Precies, want dat is een belangrijk punt. Klopt, ja, dat moeten we zeker bespreken. Want dat is uiteindelijk e-mobiliteit – het staat ook in het woord, het gaat vooral om het Mobiele. En precies daar weten we dat het helemaal niet zo triviaal is om ermee om te gaan als vloot of wagenpark-manager, met zoveel onderwerpen die je moet beheren. En we hebben ons daar ook op gespecialiseerd, al deze systemen met elkaar samen te brengen en één integraal

systeem te hebben: enerzijds voor monitoring en gegevensverwerking en dan natuurlijk ook voor optimalisatie, zodat je niet alleen weet wat je moet doen, maar ook direct in kunt grijpen. En daar zijn de meest uiteenlopende dingen die je al kunt noemen, waar een depot-laadsysteem voor ons ideaal is. Daarom hebben we ons ook op de laatste mijl gespecialiseerd. En daar kwamen we ook in contact doordat ik al dacht dat Hello Fresh waarschijnlijk zou elektrificeren. En toen hebben we

gebeld en gezien dat het precies op het juiste moment goed uitkwam, dat je de laadprocessen in bedrijf dagelijks kunt garanderen – enerzijds dat het betrouwbaar werkt. Want bij de beperkingen die je hebt – we hebben er al enkele genoemd: bereik, elektrische installatie, netten – dat moet allemaal werken. Betrouwbaar, zodat de ritten kunnen worden gereden. En daarvoor zorgt de software dat je dat goed kunt garanderen, dat de elektrische installatie bijvoorbeeld zo veel mogelijk niet wordt overbelast, en anderzijds dat de kosten worden geoptimaliseerd, met name

via dynamische stroomtarieven. Veel mensen weten het niet, maar er zijn stroomtarieven waarbij de prijs om de 15 minuten verandert. Duitsland is een van de meest interessante landen ter wereld, waar je echt zeer grote schommelingen hebt, die steeds meer worden beïnvloed door hernieuwbare energie. Dat betekent dat wanneer er veel wind en zon is, het ook erg goedkoop is. En je hebt genoeg tijd op zo'n laadpunt van Hello Fresh om de laadprocessen dienovereenkomstig te optimaliseren. En dan nog veel

meer te doen. In het energiesysteem, zoals ik al had aangekaart, kun je veel doen. En daar – tot, en dat is een zeer, zeer sexy onderwerp – bidirectionaliteit of bidi, waarbij je ook de batterijen van de voertuigen nog eens als extra actief kunt gebruiken en daarmee ook geld kunt verdienen. Dus als voorganger gaat het niet alleen erom kosten te reduceren, maar werkelijk inkomstenbronnen te genereren. Wat, denk ik, een heel ander manier van denken is en erg spannend. En daarvoor heb je natuurlijk ook

een software die in staat is te weten: Wanneer loont het zich nu? Wanneer zijn de prijzen hoog en hoeveel tijd hebben de voertuigen eigenlijk nog? En dat is wat RiDERgy doet. En daarmee willen we Hello Fresh zo goed mogelijk faciliteren. Ja, dat is hoe het is begonnen. Claudio, ik bedoel, we hebben dat theoretisch doorgeplan. Ja, ja. Ik weet nog hoe we samen zaten en hoe we ons destijds al hadden voorgenomen, met onze partner

Charge One, de Stefan Poppe. Dat was ook erg belangrijk – een prachtige samenwerking. Of ook met Lichtblick, dat mag je rustig noemen, dat is quasi onze stroompartner – zo'n systeem tot stand te brengen. Dat is iets wat ik al kende, maar nu in het onderwerp, specifiek in het last-mile-gebied, zo professioneel aan te pakken met de informatie die we hadden. Wat het voor ons misschien iets makkelijker maakte, is dat we wisten: De voertuigen staan altijd 's nachts bij ons

Depot. Wij kunnen plannen. Onze routes zijn tussen 08:00 en, laten we zeggen, 16:00 uur, 's avonds nog 1, 2, 3, 4 routes. En hier konden we beginnen met plannen. Via een systeem dat u ons voorgeeft, waar we ook van tevoren op 12 laadpunten konden trainen om dat in de praktijk uit te voeren. Dat was mijn marschrouteing aan jou. Want duidelijk: Uiteindelijk moet het operationeel functioneren, omdat de depotleider helemaal niet mag merken wat we hier doen. Het moet doorgaan zoals voorheen.

Het beste is dan niet via crisisscenario's te spreken, maar hier in de podcast. Ja, ja, precies zo is het het beste – dus helemaal niet spreken, of anders gezegd, als we erover spreken, dan in de podcast en niet in het crisisbeheer. Dat zou de juiste weg zijn. Maar we hebben dat ook hier gepilot. In de eerste weken hebben we het uitgetest. En zoals het altijd gaat: Er zijn altijd problemen, maar die konden we oplossen en we lossen ze momenteel ook nog op. En het is gewoon heel spannend om dat te observeren, te zien hoe

dat dan ook functioneert. De investeringskosten die je eerst hebt, hoe deze zich geleidelijk aan terugverdienen. En via programma's hebben we dat samen terugverdiend. En ik weet nu al, als het zo doorgaat, wanneer zich op welk depot welke kosten terugverdienen en wanneer we daarmee misschien uiteindelijk via PV of Bidi in de toekomst geld kunnen verdienen. En dat geeft heel veel plezier, wanneer alle onderdelen in elkaar grijpen. En dat was het punt dat spannend was – wederom het onderwerp, mijn favoriete onderwerp: digitalisering in combinatie met

e-mobiliteit, in combinatie met de last mile, zo uit te stallen en in samenwerking met de energieleverancier, in samenwerking met de uitbouwer zogezegd. En naar de voertuigen gaan we nog – precies. Dus het is zo dat we de geschikte voertuigen hebben, respectievelijk ook zeer geschikt: Het is zo dat de DSP voertuigen huurt. Ook hier hebben we een groot raamovereenkomst afgesloten met de autoverhuur Sixt – wonderbaarlijke samenwerking, de afgelopen maanden voortgestuwd – waar we zeggen: De dienstverlener huurt zich bij jullie in en voert feitelijk de

voertuigen uit. Zo konden we allemaal gezamenlijk een economisch interessant aanbod aan onze DSP's doen, en we zeggen: Huur bij iemand. En wij ondersteunen jullie. Dus, je moet je dat zo voorstellen, Claudio: Elke dienstverlener moet door een streng uitgevoerd onboarding-proces, om überhaupt al bij HelloFresh te mogen rijden. En wanneer deze dan in ons systeem zit, onderhouden we hier een zeer partnerschaftelijke werkwijze. En zo stel ik me dat ook voor, wanneer je met een groot autoverhuurder een

Het raamovereenkomst zorgt ervoor dat wij hier opnieuw een verder stakeholder in de boot nemen, die namens HelloFresh werkt. De dienstverlener blijft in zijn eigen rol zelfstandig, maar wij ondersteunen hem. En hier was de uitdaging met de voertuigen, eigenlijk deze voertuigen aan uw systeem te koppelen, om de monitoring zo goed mogelijk vooruit te helpen en ook de chauffeurs en de dienstverleners erachter de zekerheid te geven dat elk voertuig 's morgens om 06:00 uur geladen is. Dat was de vereiste: de voertuigen staan

uiterlijk om 18:00 uur bij het laadpunt, en tot 08:00 uur moeten alle voertuigen geladen zijn, zodat de toezichthouder ter plaatse 's morgens helemaal geen problemen krijgt en alle auto's geladen zijn. Misschien kun je, Claudio, nog eens vanuit jouw perspectief onze beginnen uitleggen – hoe dat voor jou aanvoelt, met meerdere voertuigen in uw systeem van start te gaan, en welke uitdagingen dat voor jou oplevert. Ja. Dus wij proberen de voertuigen zo kostenefficiënt en tijdsefficiënt als mogelijk onboard te halen. En daar hebben wij

ook van geleerd. En dat vond ik ook geweldig met Sixt, dat zij goed met ons hebben samengewerkt. Dat bepaalde voertuigen gewoon geen telemetrie-eenheid hadden, en dat heeft het voor ons natuurlijk bemoeilijkt, de toegang tot de gegevens te krijgen. En toen was Sixt erg bereid om de voertuigen ook uit te wisselen. Natuurlijk zijn er bestaande contracten, daar moet je wat tijd afwachten, maar dan zou je zogezegd de goede voorwaarden hebben om deze gegevens dan te krijgen en zelfs ook signalen naar de voertuigen te sturen, wat ook in het kader

van energiebeheer belangrijk is. En dat vond ik geweldig, dat ook de coördinatiewerk, die jij altijd voor ons mogelijk hebt gemaakt – met Sixt, met Charge One en anderen – en natuurlijk het hele team van HelloFresh super is uitgepakt, maar ook de autofabrikant, de OEM uiteindelijk. Dus dat was een Maxus-voertuig – kan men ook zeggen – die de voorwaarden zouden moeten meebrengen. Precies, dat is wat je zogezegd voor het systeem nodig hebt. Ja. Maxus. Ja, grappig anekdotje. Daar waren wij

natuurlijk – eerst moesten we begrijpen wat de problemen zijn, en dan ging het erom hoe de stand van zaken is. En Sixt kon beperkt alles weten. Dan moest je tot de OEM. En omdat ik ook Chinees spreek – en met China... Klopt, jij spreekt Chinees. Ja. Ben je dat op Chinees aangegaan, of? Ja, eigenlijk wel. Er is geen WhatsApp in China, maar WeChat. En dat was ook erg nuttig, want uiteindelijk werd ik ook verbonden met degenen tot de ingenieur in

China, die het onderwerp beheert. Dat is gek. En die zei tegen mij: helaas, deze voertuigen kunnen we niet oplossen, de telemetrie-eenheid. Maar de nieuwste generatie, die zou daar toe in staat zijn. Dat hielp ons in dat geval niet verder, maar in ieder geval hadden we een goed antwoord en wisten we wat te doen was. Maar ook hier weer, Claudio: wij hebben het geprobeerd, we zijn erop afgegaan. En dat telt uiteindelijk – de fabrikant vragen, op hem toestappen. En uiteindelijk

was het niet het juiste voertuig voor ons, want we hebben al een bepaald bereik nodig – 250 kilometer in de toekomst. En daarom heeft het bedrijf voor een ander model gekozen. Dit model past nu bij onze structuur. En deze modellen worden – nu kun je ook zeggen – dat is de T7, de e-transporter met de telematica-eenheid.

Hier hebben we de bereiken die we nodig hebben. We hebben ook netto-bereiken nodig. We spreken van WLTP. We spreken van winter, zomer, en we hebben een zeker bereik van 200 kilometer nodig. En bij dit model speelt natuurlijk ook de rijstijl een rol. We bieden trainingen aan. Maar als we die 200 kilometer halen – zelfs nog iets meer – ervan ga ik uit. En deze voertuigen, de modellen ken je. De telematica-eenheden zijn erbij, die je nodig hebt, in combinatie met het dynamische stroomtarief. Dit onderwerp wordt nu steeds

meer aanwezig bij HelloFresh. We hebben bijna alle moederdepots in Duitsland uitgebouwd – in München, Hamburg, Berlijn, Essen, Düsseldorf, Frankfurt. Overal in de grote steden verbinden we steeds meer. Je moet je dat zo voorstellen: de laadinfrastructuur ontstaat. En jij, Claudio, krijgt dan zogezegd de uiteindelijke informatie dat de laadinfrastructuur nu is geïnstalleerd en opgeleverd door de netbeheerder. Sleutelwoord netbeheerder – heb jij daar een paar verhalen over? Want veel mensen hebben daar helaas niet goed zicht op. Altijd een van

de wezenlijke uitdagingen in zo'n project. Netbeheerder was voor mij een uitdaging, Claudio. Dat kan ik je echt zeggen. Ik heb al een paar jaar ervaring, ook al in een vorig bedrijf. Je hebt een planning, en die kun je eigenlijk overboord gooien, omdat je afhankelijk bent van de netbeheerders. En wel in elk deelstaat anders. Westnetz en München, in Beieren heb je nog weer een ander bedrijf dat

daar zogezegd opereert en regeert. 800 netbeheerders in Duitsland, plus 800 plus. Dus niet zoveel – zelfs de kleinste gemeente nog deels. En dan ga je daarheen en zeg je wat je van plan bent en wilt. Je wilt infrastructuur bouwen, je werkt ook een depot op en plant alles. En dan ga je eraan werken en krijgt je eerst helemaal geen reactie. Of het gaat via volmachten. Onze aannemer, in dit geval het bedrijf Charge One, heeft alle volmachten van het bedrijf HelloFresh ontvangen.

En dan gaat het erom dat helemaal geen reactie komt. Het opstellen van een offerte duurt – dan hebben we soms al de infrastructuur staan en hebben we nog niet eens een offerte ontvangen. Wat we wel en niet mogen doen. We zijn soms al in voorleistingen gegaan. We wilden niet eens afwachten tot we bijna toestemming hadden gekregen. Of totdat we wisten dat als het om een vermogensverhoging gaat of waar we een vermogensverhoging nodig hadden, hebben we toch al

laadinfrastructuur geïnstalleerd. En klanten niet laten wachten. Om het grijpbaarder te maken, omdat misschien degene die nog geen zulke ervaring heeft gehad als jij, niet zo duidelijk ziet wat daar gebeurt – misschien kun je een paar getallen ter tafel leggen: wat je aan vermogen had op zo'n depot en wat je nodig had, of op basis van de laadpunten die je hebt. Dus, we hadden – we waren van plan AC-laadinfrastructuur te bouwen. Dat betekent

tot 11 kW. Dat is wat we daarvoor hadden berekend. Dat is wat we nodig hebben om 's nachts de voertuigen op te laden. Hier ging het er niet om DC-snelladers te installeren, maar we hebben nodig – we hebben gemiddeld 20 laadpunten per locatie – 11 kW keer 20, en daarom hebben we het vermogen nodig om de voertuigen uiteindelijk via lastmanagement gestuurd op te laden. En nadat we van de verhuurder wisten hoeveel vermogen op het depot aanlag, was het meestal zo dat we niet

voldoende vermogen hadden of dat er mogelijk storingen zouden kunnen optreden. Dus het ging erom het vermogen uit te breiden. En dat gaat niet zonder de netbeheerder. Hier moesten we vragen stellen: wat mogen we? Wat ligt erop aan? Hoe zijn de voorwaarden? En dat kan alleen via de lokale netbeheerder. In Hamburg hebben we ook snelladers geïnstalleerd. Daar was het nog ingewikkelder. Daar hebben we dan, als het gaat om een transformator te bouwen, een transformatorstation op te stellen – iedereen die dat al eens ergens

gedaan heeft, weet wat die kosten voor zo'n transformatorstation zijn, met diepbouwwerkzaamheden. En dat is precies het punt: deze diepbouwwerkzaamheden coördineren door het uitvoerende bedrijf, maar ook uiteindelijk door de netbeheerder, die ook met diepbouwwerkzaamheden ter plaatse gaat, wanneer het buiten het depot nodig is. Dat wil zeggen, we hadden locaties waar we 30, 40, 50 meter moesten overbruggen vanwege de netuitbreiding die we zelf niet mochten uitvoeren.

Dat betekent dat onze bouwmaatregelen gepland waren, maar moesten worden afgestemd op de bouwmaatregelen van de netbeheerder. En nu begon het plezier. Hoe lang, en nog geen toezegging. En ik moest me als eindklant regelmatig in de communicatie bemoeien. Het klinkt stom, maar ik moest dan, omdat ons gevolmachtigd bedrijf helemaal geen reactie kreeg, zeggen: Excuseer, bedrijf Charge One, we zijn hier het uitvoerende bedrijf, of we willen gewoon

de infrastructuur installeren. Waarom gaat het hier niet verder? En ik heb dan echt met de autoriteiten soms mooie gesprekken gevoerd. O ja, ja, we bemoeien ons ermee, daar zal ik nog eens naar kijken. Dus deze bureaucratie botst dan op onze werkingskracht. We willen het lukken. We willen voortgang. Dat botst dan op deze Duitse bureaucratie hier en daar. Dat was voor mij moeilijk, eerlijk gezegd. Ik ben nu ook niet de meest patiënte persoon. Ik wil

vooruitkomen. En als het gevolmachtigde bedrijf niet eens een reactie krijgt, en als dan weer iemand ziek is – dan loopt het project vast. En ik had mijn tijdschema's. Ik had ook het vertrouwen van mijn medewerkers, van mijn manager, dat het allemaal zou lukken. Maar je hebt je eigen drive. Wij beiden, Claudio, hadden onze plannen: Wanneer gaan we hier op het net? En dan waren er vakanties, dan was er

weer iets anders. Dus we hadden stilstand, vooral in Noordrijn-Westfalen in Essen. Daar stond het project – de laadinfrastructuur stond daar een half jaar, driekwart jaar, zonder dat het vooruitging. En dat zijn uitdagingen. Beste collega's, dat moeten jullie absoluut in gedachten houden, en dat moet je inkalkuleren. Die heb ik qua tijd al ingekalkuleerd, maar deels nog te weinig. En als het dan loopt, werkt het ook allemaal. Inmiddels zijn we min of meer op schema gebleven. Maar het is moeizaam,

uit je creatieve kracht worden gehaald als je niet echt wordt opgemerkt, oftewel niet eens reacties krijgt. Dat is wat me niet bevalt. Ondanks dat heb je wel een beetje uitgelegd hoe je daarmee ben omgegaan. En kun je dat ook aanbevelen – dat je zegt, probeer in gesprek te gaan, altijd in gesprek te gaan, en uiteindelijk, zelfs als de volmachten er zijn, de netbeheerder rechtstreeks aan te spreken? Dat kan ik iedereen aanbevelen. Ga er met de e-mail heen of bel

ook gewoon op en zeg: HelloFresh, of wie dan ook het concern erachter is, of ook als bedrijf: Wij willen hier vooruitkomen. Hier ligt de aanvraag, die ligt nu al twee maanden bij u, of ook al een maand. Het gesprek opzoeken, met de collega's spreken. De ene of andere duidelijke e-mail moet echter ook rausgaan, want anders zou het helemaal niet gelukt zijn – en toen werkte het ook. Nu hebben we meer dan 100 laadpunten gebouwd in anderhalf jaar. En het worden er meer. En het heeft

allemaal gewerkt. Maar de verschillen – of laten we zeggen de werkwijze van land tot land binnen Duitsland – dat was een ervaring. En dat zal, denk ik, in de komende jaren – we hebben dat eerder besproken, Claudio – vanaf 2030 zijn er nieuwe regelgeving voor vlootbedrijf. En hier zal zeker bij de netbeheerders de ene of andere aanpassing komen. Ja, er zijn ook – moet ik zeggen, ik ben weliswaar niet zo heel diep in de details, maar ik volg

dat met veel interesse. Er is dit zogenaamde windmotor-principe, of in het Engels "First come, first served". Dat is tot nu toe de procedure. En je merkt dat je tegen de grenzen aanloopt wat de netten betreft, want er zijn de datacentra, die vooral door AI nu allemaal aan het net willen. Er zijn de batterijopslagen – dat was een enorme boom in de afgelopen jaren en wordt nog steeds verder bevorderd, om de volatiliteiten van de hernieuwbare energiebronnen op te vangen. En natuurlijk het hele thema elektrische mobiliteit met de

laadinfrastructuur, waar dan ook heel andere – als je het hebt over e-vrachtwagens – heel andere, grotere capaciteiten voorkomen. En om dat aan te kunnen, moet je de netbeheerders ook gelijk geven: het is niet zo eenvoudig. Desalniettemin, als je dat nu beter regelt – en daar zijn ze, zoals gezegd, mee bezig –, dat je projecten zoals die van HelloFresh, waar we het hier over hebben, als serieus geprioriteerd vergeleken met anderen. In het batterijopslagsegment bijvoorbeeld zijn er enkele, waar men probeert gewoon een ingang te maken, om überhaupt in

de wachtrij te staan, zonder dat men echt het geld zou hebben of een serieus project, een toestemming van een klant überhaupt. En daar werken de netbeheerders aan, ook processen te vereenvoudigen, te verbeteren, te digitaliseren en ook te prioriteren, zoals jij zegt. Dat is juist het punt: Wat zit erachter? Wie heeft wat hoe voor? Dat is het punt. Met het sleutelwoord vrachtwagen – "Middle Mile" is zo'n onderwerp wat bij HelloFresh ook in de toekomst, denk ik, geëlektrificeerd zal worden. Hier zijn we mee bezig, dienovereenkomstig nu ook

al in de planningsfase te gaan. HelloFresh is sterk vertegenwoordigd in Europa, dan twee landen in de VS. We zijn in de VS, Australië – ja, dus tot in Australië. Nieuw-Zeeland, denk ik, ook. Overal vertegenwoordigd. Hier gelden andere – ja, dat zijn andere procedures, andere bereiken ook. De VS rijdt anders dan Australië. Maar laten we zeggen, binnen Europa zijn we al erg vergelijkbaar. Vooral het Benelux-gebied – Nederland, Liechtenstein, Luxemburg en ook België –, daar wordt al deels 80,

90 % elektrisch gereden, met koeling zelfs, en heel veel. Daar ben ik erg nauw in contact met de collega's, en men kijkt wat wij doen. Zij werken nog met snelladers, omdat zij in twee ploegen werken, en wij kunnen 's nachts laden. Uiteindelijk is het belangrijk om te kijken: Welk systeem past het best? En dat is de complexiteit die erachter zit – om te kijken wat het best past, en met alle betrokkenen daarover te spreken. Iedereen meenemen, kijken hoe

het operationeel het best functioneert, maar ganz duidelijk ook economisch. We zijn allemaal bedrijven, en we kunnen niet honderdduizenden miljoenen euro's erin steken, om onszelf met duurzaamheid te presenteren en te zeggen hoe geweldig we zijn. Uiteindelijk is elk bedrijf economisch zo ingericht dat het opbrengsten zou moeten genereren. En daar gaat het uiteindelijk om. En daarom is juist wat we hier doen, Claudio – deze optimalisatie, via het dashboard te zien: Wat hebben we uitgegeven? Wat sparen we

Einde? – een belangrijk punt. Precies. We hebben inderdaad veel over de uitdagingen bij de opbouw gesproken. Maar gelukkig hoef je deze opbouw niet constant uit te voeren. Als je het eenmaal hebt opgebouwd, dan is het verbinden daarna gewoon tussentijds. Dat is juist het punt, want dan begint het echte plezier, als je kilometerkosten wilt optimaliseren en dan het bedrijf over jaren heen wilt optimaliseren. In de operatie kun je echt veel doen met e-mobiliteit, wat me persoonlijk ook drijft – dat we

het voor elkaar krijgen, niet alleen duurzaamheid in de zin van milieu en klimaat, maar ook duurzaamheid in de zin van financiële duurzaamheid – en dat een bedrijfseconomie die efficiënt werkt, ook een concurrentievoordeel is voor Duitsland, eigenlijk voor heel Europa –, dat we het voor elkaar krijgen om in de operatie de kilometerkosten echt zo te verlagen dat het bijna naar nul gaat, als je dat kunt bereiken. En de meeste mensen zijn zich, denk ik, van deze kans nog niet bewust, die je

hebt. Deze prijzen die zo schommelen, maken dat mogelijk. En deze groene energie, die er in overvloed is op bepaalde momenten van de dag, zorgt ervoor dat je soms zelfs betaald krijgt om deze stroom op te nemen. Dat kun je je bijna niet voorstellen. En deze batterijen die in de voertuigen zitten – de voertuigen staan soms stil –, dat kun je nuttig gebruiken. En de netten moeten gestabiliseerd worden enzovoort, zonder te veel in detail te gaan. Daar

kun je geld mee verdienen. En daar hebben we een heel innovatief project mee gestart en gedaan samen. En ik ben blij als we daar nog veel meer aan doen en als de hele Europese economie deze omschakeling lukt, ook uit dit economische oogpunt. Dat is precies het cruciale punt – dus niet alleen erover opscheppen, maar het hele pakket zien. En ik kan het je alleen zeggen: we hebben, zoals we aan het begin al zeiden, het onderwerp

op papier geschetst en geschaald. En nu zie ik steeds meer hoe dat in de operatie werkt – met hier en daar storingen, die we ook hebben gehad, dat moet je heel duidelijk zeggen –, waar we uit leren en die we uitbreiden. Dat maakt gewoon plezier, dus de stroomprijs in 15-minutentijdstippen zien. En uiteindelijk is het ook een planbare zaak. We hebben depots waar we per week rond de 800, 900 tot 1.000 kWh – nu in het AC-bereik –,

We laden daar gemiddeld met 20 laadpunten. Maar we hebben ook depots waar we slechts 400–500 kWh laden. Daar zijn de elektrische voertuigen nog niet klaar, en dat uit te werken met de gegevens die we steeds meer samenbrengen – dat nu zogezegd op te schalen naar verdere locaties – dat is gewoon spannend. En daar zou je kunnen kijken hoe je verder gaat. En ik kan ook mijn collega's alleen aanraden om dat eens te bekijken,

wat daar mogelijk is, ook best eens via een pilot eraan te gaan – eerst eens één locatie met 34 laadpunten uit te proberen. Problemen zijn er altijd bij alle technologieën die nieuw groeien; die zijn niet meteen perfect. Dat hoort erbij. Maar natuurlijk pak je dat aan, als het vertrouwen er is en de samenwerking met een doel voor ogen aanwezig is. Dan maakt dat plezier, en wel ook economisch. En wat mij ook plezier heeft gedaan in de

samenwerking was om ook in te kunnen gaan op jouw behoeften – dat je zegt: „Oké, ik zou graag de software op deze en gene manier hebben" of „deze datapunten heb ik nodig" – en dat we dat dan samen ontwikkelen. Dat vind ik ook heel spannend. Bij softwaresystemen die heel gevestigd zijn, zoals Google of Microsoft – wie luistert er dan naar jou als eindgebruiker hoe je de software precies nodig hebt? Maar dat is eigenlijk weer zoals destijds met Avrios. Zitten we nu hier samen, en

zeg ik, Claudio, het zou fijn zijn als we wekelijks kunnen uitwerken per laadpunt. En dan zit jij met je developers op de achtergrond, en kijken we dat we – zoals destijds met Vopark-software – dit dashboard creëren om de informatie te krijgen. Omdat het door jezelf gecreëerd is, ontstaan er mogelijkheden die we nodig hebben om economisch te werken en – nog belangrijker – operatief te functioneren. Het helpt niet als de voertuigen 's morgens niet zijn opgeladen. Het

helpt niet als we de uitwerkingen niet snel bij de hand hebben – dan werkt het niet. Jouw uiteindelijke taak eigenlijk is om de gegevens te leveren, alles te bundelen en HelloFresh ter beschikking te stellen. Zo ontstaat eigenlijk een eenvoud die in het operatieve proces helemaal niet voelbaar is en ook niet zou moeten zijn. In de beginfase hebben we dat hier en daar nog – we zijn er nog mee bezig –, maar we zijn al een heel eind opgeschoten, en ik heb een heel goed gevoel dat

we met al wat hier nog gaat komen. Je hebt het aangestipt: PV, Bidi. Dus onze voertuigen staan 's nachts daar. We kunnen in de toekomst onze depots van energie voorzien, terugladen. We kunnen energie weer aan de netbeheerder teruggverkopen. Dus al die mogelijkheden biedt dit onderwerp ons. En hoe meer voertuigen of hoe meer laadpunten we op dit project toesnijden, hoe economisch interessanter wordt dat natuurlijk ook. En wat ik nog veel op de markt observeer,

is dat veel systemen nog heel gescheiden zijn. Dus de laadsoftware, die kan je misschien een paar inzichten geven in de laadpunten en de laadprocessen, maar geen echte intelligentie – en vooral geen samenspel met de wagenpark en wat de wagenpark aan behoeften heeft en de voertuigen elk aan telemetriegegevens of routeplanningsgeschiedenis. En dan zijn er al die energiesysteemgegevens, dat is weer apart. En dat is ook juist de wezenlijke hefboom: als je deze complete systemen netwerkt, intelligentie toevoegt, zodat je überhaupt kunt handelen en betrouwbaar kunt laden. En

Daarvoor brand ik ook, dat de wagenparken dit begrijpen en deze meerwaarde voor zich zelf herkennen. Dat betekent dus, wij hebben dit project nu al operationeel gemaakt, ook met de stroomleverancier en het dynamische elektriciteittarief. Dit zijn de kosten die wij maandelijks betalen – die stellen wij ter beschikking aan RiDERgy en die worden dan gebruikt. Ook een onderwerp dat interessant is: wij willen de kosten die Lichtblick ons ter beschikking stelt – dat gaat allemaal nu over in de

praktijk. Ja, ik ben benieuwd hoe dit onderwerp zich verder zal ontwikkelen en hoe wij daar verder mee gaan. En ook voor jou, Claudio – zoals gezegd, het gaat er niet om hier alles mooi te praten, maar het is gewoon zoals het is. Ik brand voor dit onderwerp. En er zijn onderwerpen die niet altijd werken. Maar als het wel functioneert, is het toch erg goed als je met een partner samenwerkt. Dat was Charge One, dat was Lichtblick en ook RiDERgy. Claudio,

heel duidelijk. Wij hebben van het begin af aan het onderwerp open gecommuniceerd. Wat ik uiteindelijk daarmee wil zeggen: een partnersysteem opbouwen – en relatief snel aan het begin van een project moet je dezelfde taal spreken, goed kunnen communiceren, op partnerniveau. Je kunt ook een biertje gaan drinken nadat je een project succesvol hebt afgerond, maar de volgende dag toch weer gedisciplineerd eraan werken. Dat voor elkaar krijgen en zo opbouwen – dat was een project

dat wij de afgelopen anderhalf jaar hebben gerealiseerd. Ik geloof dat dit in de toekomst steeds meer vruchten zal afwerpen. En jij groeit verder mee met RiDERgy. Wij hebben andere interessante punten ook al besproken. Ons laadtorenproject was ook erg spannend. Je kent elkaar van de beurzen. En jij bent in de podcast. En ja, ik denk dat wij in de toekomst hier en daar nog wel het een of ander project waarschijnlijk samen zullen uitvoeren. En onderwerp toekomst:

Hoe gaat het eigenlijk nu verder met jou? Voor mij gaat het nu eerst niet verder bij HelloFresh. Ik had een tijdelijk contract dat eind februari afloopt. Het project was zo opgezet en is ook uitgevoerd, kan men zeggen. Natuurlijk zou je graag nu nog overregionaal dit onderwerp verder uitgebouwd hebben. Maar HelloFresh stelt zich economisch nu hernieuw in, en dat past helaas niet in dit jaar om daar verder aan te werken. Hoe gaat het nu verder met mij? Ik zou ofwel weer bij een bedrijf in een leidinggevende functie gaan

en het onderwerp verder voortbrengen ofwel adviseren ter beschikking staan in dat gebied. Uiteindelijk is het mij niet belangrijk welke titel daar achter staat, maar ik wil in de projecten die ik in het verleden heb mogen uitvoeren, als wagenpark- en ook als mobiliteitsmanager werkzaam zijn. Dat is ook een onderwerp: het fietsleasing en dit hele car-sharing-onderwerp. Dat kon ik allemaal al leren bij de Grüner Group. En dat is zo'n groot spectrum aan ervaring dat ik de afgelopen jaren heb mogen verzamelen, dat ik

nu even kijk of ik adviserend ergens werkzaam zal zijn of toch weer een leidinggevende positie in dat gebied aanneem. Ik werk er heel, heel graag aan. Het onderwerp is mij belangrijk. En ik ben zo blij dat ik in de bijna twee jaar nog zoveel heb mogen leren en ook met zoveel partners heb kunnen samenwerken, dat ik me nu freuw op dit jaar en kijk wat er komt. Ja, ik ben benieuwd. Ik weet in ieder geval van onze samenwerking dat jij altijd met

passie handelt. En dat heeft mij erg veel plezier gegeven, ook dit project samen uit te voeren. En ik ben ervan overtuigd dat jij iets vindt wat je vervult en waar jij je hele ervaring en je hart in zult steken. Ik ben ook benieuwd of wij dan nog eens samenwerken, misschien weer in de e-mobiliteit. Wij hebben nu al zoveel samen bereikt. Ik denk dat het cool zou zijn als wij het nog verder zouden drijven. Dat zou mij genoegen doen. Ik zou het fijn vinden als wij de een of andere

podcast misschien zelfs met collega's nog eens zouden uitvoeren – misschien als ronde tafel. Wij zien elkaar ook regelmatig op de beurzen. De LogiMAT is meestal zo mijn beurs, waar ik ook minstens aanwezig ben. Men kent elkaar, je kent de collega's. En juist vanuit operationeel oogpunt zou je dit onderwerp nog met meer collega's kunnen aanpakken. Ik kan me voorstellen dat wij op een gegeven moment ook eens een netbeheerder aan tafel hebben, zodat je de hele keten van de ontwikkeling

van zo'n project of alle betrokkenen van zo'n project aan één tafel brengt en iedereen zijn ervaring inbrengt, om je regelmatig in de zaak uit te wisselen en aan collega's tips te geven of tips te ontvangen. Dat vind ik erg zinvol. Wij hebben inmiddels al meer dan 30 afleveringen. In deze podcast heb ik ook interessante verdere gasten gehad, bijvoorbeeld de oprichter van ChargeCloud, die de ChargeOne-

software heeft ontwikkeld, en velen anderen ook uit de mobiliteitwereld. En dan denk ik dat het zinvol zou zijn als wij het idee dat jij hebt, ook verkennen. Graag. Ja, als jullie ook gasten willen hebben die jullie nu op basis van deze aflevering te binnen schieten, kunnen we die ook graag meenemen. Kom gerust naar mij toe. Heel graag. En in het algemeen, Claudio, ik heb je introductiepodcast beluisterd. Je spreekt zoveel talen. Hoe is dat voor jou? Zou je nu ook overregionaal voort willen gaan? Is daar iets gepland? Zeker. Dus, zoals je zegt: ik spreek negen talen vloeiend. Ja, dat klinkt naar opscheppen, maar hij kan het echt. Ik ben door wat geluk aan het begin drietalig opgegroeid, door mijn ouders, die Duits, Italiaans en Frans spraken. En de e-mobiliteit eindigt gelukkig niet aan de Duitse grenzen. En daar zijn er

dus

veel landen die ook veel doen. We hebben daar spannende projecten, die we nu al uitvoeren en ook in de toekomst zullen uitvoeren, zeker in Europa en ook elders. Als trend zeggen we: in Frankrijk zal zeker veel gaan komen in de komende tijd. Maar we hebben ook grote partners, waar het mogelijk in meer dan 20 landen zou kunnen gaan. Ik ben benieuwd. De software voor energiebeheer – natuurlijk zijn er bepaalde voorwaarden die je nodig hebt. Een

dynamisch elektriciteitstarief is altijd ideaal, zulke landen geven we prioriteit. Maar veel onderwerpen zoals de beperkte capaciteit van de elektrische installatie gelden eigenlijk overal waar kabels en laadpalen zijn. Daar kunnen we onze software dan ook inzetten. Dat betekent: we zien wel hoe de reis verder gaat – van Berlijn uit de wereld in. Spannend, heel spannend. En de eerste operationele projecten heb je eigenlijk al aantoonbaar in handen. Ja. En dan kun je daarop verder bouwen. Ja, als ik nu ook nog meer talen wil leren – een ander onderwerp.

Kort, Clau. Ja, is dat iets? Wat beveel je aan? Ik bedoel, ja. Er zijn apps waar je mee aan de slag gaat. Nu zijn er ook AI's die met je spreken. Dat heb ik al gehoord. Zal heel cool zijn. Dus je voert een gesprek met een AI-bot. Dus nog beter dan nu hier Duolingo en wat er daar allemaal is. Als ik nu... ik vind Spaans ergens best cool, en Engels – natuurlijk, moet verder uitgebouwd worden. Heb je een aanbeveling tot slot?

Ik heb duizend tips. Ik ben erg enthousiast over het onderwerp taalenleren, wat blijkbaar gemakkelijk is. Ik heb daar bepaalde leerprocessen doorgemaakt. Als je genoeg ervaring hebt – zoals nu bij e-mobiliteit: jij krijgt het tweede project en het derde project relatief sneller en makkelijker geïmplementeerd. Ja, bij taalenleren zeg ik ook: je leert gewoon door het te doen. Je spreekt – als je wilt spreken, moet je spreken. Ik weet dat het altijd heel onwennig voelt en je schaamt je een beetje, als

je in het begin niet goed kunt spreken. Maar dat voelt altijd als een klein baby dat onzekerheid leert. En dat moet je door. Je moet gewoon met jezelf klaar zijn: ik moet het aanpakken. En dat zou mijn kernadvies zijn. Dus geen angst, gewoon beginnen. En dan heb je grappige ervaringen en groei je met je fouten. Maar met de AI nu, ja? Met de AI?

Precies, de AI heb ik ook voor mezelf. Ik heb mijn talen eigenlijk vóór het AI-tijdperk geleerd, maar ik gebruik de AI ook nu actief. Bij de talen die ik meer wil verbeteren – bijvoorbeeld is Zweeds van mijn talen het zwakst –, daar heb ik de AI op Zweeds ingesteld. Soms chat ik met haar of per spraak. En het coole is: de AI kan alle talen van de wereld. Dus als je een woord niet kan bedenken,

dan zeg je het in het Duits – ze begrijpt je. En dan kun je nog steeds zeggen: hoe zou ik dat op Zweeds zeggen? Zo leer je veel sneller, vind ik, veel efficiënter tegenwoordig. Dus ik zou zeker ook aanraden om de AI te benutten als je talen leert. Oké. Dat is een reuzenvoordeel dat je hebt, in het land spreken. Natuurlijk. Waarschijnlijk nog altijd het best werkend. Ja, erheen reizen. Dat is lastig, dat hoort helaas niet altijd bij. Maar ja,

we hebben zeker al veel onderwerpen nu behandeld. Als de luisteraars meer willen leren, ook in contact willen staan met jou, of misschien heb je ook nog een boodschap die je graag aan het einde wilt geven. Graag via LinkedIn kun je me bereiken, graag in uitwisseling gaan – of als de een of ander dat mag, ja – als iemand zich zou kunnen voorstellen om in de toekomst met me samen te werken, meld je graag. Ik ben hier nog open en bekijk op dit moment meerdere mogelijkheden. Maar één

ding is duidelijk: ik heb er gewoon zin in, werk altijd graag, en dit onderwerp bezighoudt me al heel lang. En ja, nu kijk ik uit naar de Flotte, die nu in maart weer plaatsvindt. Ik weet niet, Claudio, ben jij ook ter plaatse? Ik zou nog moeten kijken, ik heb het nog niet 100% zeker. En dan zie je de collega's weer en gaat er uitwisseling plaats. Dat vind ik altijd zo'n événement een keer per jaar, waar je je echt met iedereen die betrokken is kan uitwisselen.

Dat is eigenlijk onze vakbeurs. Maar ook in andere gebieden is er via LinkedIn veel uitwisseling. En ja, we kunnen niet om het onderwerp e-mobiliteit heen. Naar mijn mening is dat onderwerp vastgesteld, dat is ook politiek vastgesteld. Er worden steeds weer andere aandrijvingsvormen besproken. Maar het is gewoon schaalbaar en massatauglich, de e-mobiliteit. Dat is altijd zo'n onderwerp waar ik zeg: ja, natuurlijk zijn er waterstofauto's, maar die zijn niet massatauglich. Ik reed al 15 jaar geleden met een waterstofauto.

Maar het gaat erom: wat is op massaschaal produceerbaar? En dat is op dit moment – er is ergens 10, 15 jaar geleden met e-mobiliteit begonnen. En ja, niet alles gaat goed en er zijn problemen. Ja, maar zo is het altijd met een aandrijvingsvorm die ergens nieuw ontstaat. En ja, economisch zijn er hier en daar ook problemen. Maar we halen hier heel, heel sterk in. En ik weet niet of je dat ook hebt gehoord – ik geloof dat Duitsland nu de op twee na grootste e-voertuigproducent is na de Aziaten. Dus

VW heeft heel, heel sterk ingehaald. De ID.7 is op dit moment het meest verkochte model. Tesla hinkt nu een beetje achter. Dat wordt lastig. Dus wat is nagelaten, wordt nu steeds meer en steeds sterker ingehaald – naast alle andere zorgen die men zeker in de automobielindustrie de afgelopen jaren had. Maar hier is heel veel gebeurd en hier zal nog veel gebeuren. En één ding tot slot: hoe meer je je tegen dit onderwerp verzet, hoe moeilijker wordt

ja, geloof ik, in de toekomst in de branche vooruit te gaan. Want waar e-mobiliteit van het profiel past, zal het ook plaatsvinden. Ja. En ik wilde je ook nog bedanken, Pierre, voor jouw echt enthousiaste samenwerking. Het was altijd leuk. Je bent daar zeker met vol passie in elk moment bij. Dat kom je ook niet aan elke hoek tegen. Ik als ondernemer, die ook met veel mensen te maken heeft, kan zeker zeggen dat bij veel bedrijven helaas deze energie ontbreekt, van

de medewerkers. En dat heb ik bij jou niet gevoeld, helemaal het tegenovergestelde – een unieke energie. En ik denk ook, het thema e-mobiliteit voor degenen die misschien nu eens interesse zouden moeten hebben: daar zijn zoveel interessante, spannende trends, die men misschien helemaal niet in het oog had. Een anekdote die me te binnen schiet: tien jaar geleden, geloof ik, 2016, 2017 ergens, zei men dat er 500 nieuwe elektrische modellen zouden zijn tot 2025. Dat was afgelopen jaar. En ik dacht bij mezelf: 500 – dat kan toch

niet waar zijn. Dat waren toen slechts een dozijn, als dat al het geval was, modellen op de markt. En we hebben dat bereikt. En als je je dat voor ogen stelt, hoe snel deze dingen zich ontwikkelen – dat was tien jaar geleden. Nu in de komende tien jaar: als je nu de trein mist of de auto mist, dan zul je zeker achterlopen. Dat is net als met AI tegenwoordig. Dus, hoe we ook begonnen zijn – daar staan we zo, hoe sneller. Precies zo was

dat vijftien jaar geleden. Met de e-mobiliteit staan we nu juist voor dit bouwsteen. En ja, dank je wel, Claudio, voor de aardige woorden. En ik kan het ook alleen terugeven, zonder dat we jezelf hier wederzijds willen vleien – dat is nooit mijn manier. Maar ik kan zeggen dat het me altijd belangrijk is om dit thema op gelijk niveau uit te voeren. En ook jouw motivatie, jouw intelligentie achter het hele thema – dat kom je ook niet aan alle hoeken tegen. En hoe jij, hoe jij de

zaak aanpakt met onze partner, met Stephan van Touch One, met Lichtblick van Rolf, die we daar eigenlijk van, die ons daar ook altijd graag ondersteunend ter zijde stond, is dit hele project zo prachtig gegroeid en zal ook verder groeien. Ik wens je nu voor jouw project, voor RiDERgy, in de toekomst nog veel succesvolle uren en dat jouw project zo in de implementatie komt, zoals we dat nu hier ook al operationeel hebben uitgevoerd en verder voortgaat. En juist het thema bidirectionaal. Misschien maken

we hier nog een aparte podcast. In de toekomst zal dat je veel mogelijkheden geven. En ik ben er vrij zeker van, Claudio, dat we in de een of andere hoedanigheid in de toekomst ook nog zullen samenwerken. Ja, dank je wel voor het gesprek. Drie inzichten uit mijn gesprek met Pierre: Stroom slaat speculatie. Het business case kantelt zelden aan de batterij, maar aan de energie-setup. Prijzen, netwerktarieven, aansluitingscapaciteiten en processen beslissen. Transparantie plus besturing: voorparktools tonen wat er is. Effect ontstaat pas met actieve besturing door EMS en geautomatiseerde laadbesluiten.

Transparantie alleen lost geen problemen op. Schalen betekent vereenvoudigen: eenduidige gegevens, vaste laadvensters en duidelijke interfaces naar partners verminderen complexiteit en maken rollouts reproduceerbaar. Mee te nemen: behandel energie als een besturingsbare productiefactor, bouw laden zo dat het automatisch functioneert, en gebruik gegevens om de inzetkosten betrouwbaar te verlagen. Als deze aflevering je bevallen heeft, abonneer je op de podcast, laat een goed oordeel achter en deel de aflevering. Tot de volgende keer.

Notities bij de aflevering

Episode Überblick In dieser Episode sprechen wir mit Pierre, einem erfahrenen Fuhrparkverantwortlichen, der den Weg von Premium-Automobilprojekten bei Audi über die Digitalisierung großer Flotten bis hin zur Elektrifizierung der Last-Mile-Logistik bei HelloFresh gegangen ist. Pierre schildert offen, wie anspruchsvoll es ist, E-Mobilität dort einzuführen, wo Fahrzeuge jeden Morgen zuverlässig einsatzbereit sein müssen – und warum Ladeinfrastruktur, Netzanschluss und Partnersteuerung über Erfolg oder Misserfolg entscheiden. Wichtige Themen, die wir behandeln: Vom Hotelkaufmann zum Fuhrparkleiter mit über 15 Jahren Erfahrung Premium-Fahrzeugpools bei Audi und frühe operative FahrzeugübergabenDigitalisierung des Fuhrparks: von Excel zu Avrios und datenbasierten Dashboards Erste Schritte der Elektrifizierung: E-Golf, ID. Buzz Cargo und Fahrprofilanalyse HelloFresh-Logistik: Mutter-, Mikro- und Satellitendepots im DACH-Raum Warum AC-Ladeinfrastruktur strategisch sinnvoll war (Standzeiten, Planbarkeit). Aufbau von Ladeinfrastruktur als Mieter: Vermieter, Laufzeiten, Investitionsrisiken Zusammenarbeit mit Infrastruktur- und Backend-Partnern (u. a. ChargeOne) Die größte Hürde: Netzbetreiber, Genehmigungen und föderale UnterschiedeLastmanagement und begrenzte Netzanschlussleistung Warum dieses Gespräch wichtig ist Pierre zeigt sehr klar: Elektrifizierung ist kein Fahrzeugprojekt, sondern ein Energiesystem-Projekt. Erfolgreich wird sie nur, wenn Ladeprozesse automatisiert sind, Kosten transparent bleiben und operative Teams sich nicht täglich mit dem Laden beschäftigen müssen. Für Fuhrpark- und Logistikverantwortliche ist diese Folge eine realistische Anleitung, wie E-Mobilität im Last-Mile-Bereich tatsächlich skaliert – mit Geduld, Partnern und konsequentem Systemdenken. Passend zur Episode, hier geht’s zu den Gutscheinen: Factor: ⁠https://www.factormeals.de/plans?c=FIH-UGPAQR5DURTP&plans_ab=true&utm_campaign=notification&utm_medium=clipboard&utm_source=freebies⁠ Hellofresh: ⁠https://www.hellofresh.de/freebox/MzYxNDI1ODMyLTAtNC0yLURF