Skip to content
Smart Charge · S2 · Aflevering 4 · 13 April 2026 · 1 hr 14 min

Claudio Geyken, Gründer von RiDERgy - Smart Charging, Pragmatismus und E Flotten für die Energiewende

Transcript

Opgeschoond op basis van een automatisch transcript. Vertalingen zijn automatisch gegenereerd en kunnen fouten bevatten.

Eerlijk gezegd.

Als je met 11 jaar op het schoolplein eigenlijk een zwarte markt voor Marsrepen opzet, tegenwoordig vloeiend negen talen spreekt en e-vloten voor miljardenbedrijven optimaliseert, dan merk je dat je een echte hustler, een echte ondernemer voor je hebt. Er zijn weinig mensen die met zoveel – ik zou zeggen – passie en ongelofelijk veel optimisme aan de energiewending werken als mijn gast van vandaag, en ook voor mij gewoon een goed moment om me eraan te herinneren waarom ik deze podcast opneem. Het gesprek heeft me echt enorm geïnspireerd. En ik hoop dat de aflevering jullie net zo goed bevalt.

Hallo samen en hartelijk welkom in een nieuwe aflevering van de Energiezone – jouw podcast, waarin we de energiewending tastbaar maken en de bedrijfsmodellen van de branche analyseren. Mijn co-host Alex Graf is vandaag niet aanwezig, dus hebben jullie mij vandaag helemaal voor jezelf. Ik ben Ilan, Dr. Ilan Momba, een van de drie directeuren van O Energy. Kort gezegd: wat doen we bij O Energy? We zijn een softwarebedrijf, nu drie jaar oud, exact drie jaar geleden in april opgericht. En we vereenvoudigen de

energieaankoop voor industriebedrijven in Duitsland enorm. En hoe doen we dat als softwarebedrijf? Nou ja, door software te ontwikkelen die precies dit doet – oplossingen die onze klanten in staat stellen om – ik zeg maar – de volatiliteit van de markten, dus bij prijzen en bij vraag, niet per se als risico te zien, maar als echte concurrentievoordeel te gebruiken. En dat werkt behoorlijk goed. We beheren vandaag energie ter waarde van meerdere honderden miljoen euro en meer dan een terawattuur elektriciteit en gas. Precies. Overigens over dit onderwerp, hoe je prijsvolatiliteit

slim voor jezelf gebruikt: we organiseren binnenkort ook weer op 23 april om 13:00 uur 's middags een spannend webinar. Als je je wilt aanmelden, stuur me gewoon een LinkedIn-bericht en dan krijgen we je daar in. En – ach ja – hetzelfde geldt ook voor het energieontbijt op de OMR. We zijn daar ook weer mee bezig met resourcemanagement. Details volgen nog. Maar precies, nu naar onze gast van vandaag. Ik mocht de microfoons in het chique Dena Future Energy Lab in Berlijn gewoon gebruiken – een echt coole locatie voor

energie-startups. Tegenover mij zat Claudio Geyken, de oprichter van RiDERgy. Korte persoonlijke disclaimer: ik ken Claudio nu al een hele tijd. Onze geschiedenis gaat terug naar de KTH in Stockholm bijna 15 jaar geleden. Hij viel me daar op omdat hij daar een internationaal voetbalteam heeft geïnitieerd, in het leven geroepen. We hebben samen gevoetbald en we waren allebei – als ik het me goed herinner – enorme Elon Musk-fanboys in een tijd toen Tesla nog niet zo heel bekend was en

eerder nog nischeverdieping was. Hij is ook niet echt meer een startup, maar was toen veel minder bekend, en je kon Elon gewoon alleen maar bewonderen om zijn ondernemersprestatie. Ja, hij is nog niet zo afgedreven. En de wereld was misschien ook gewoon nog niet zo politiek opgeheid. Maar waarom Claudio hier in de Energiezone? Die heeft sinds Stockholm een behoorlijk heftig verhaal neergezet. Hij heeft heel vroeg bij Northvolt meegewerkt. En ik zou zeggen, vandaag bewonder ik Claudio vooral als ondernemer. Hij heeft met RiDERgy een

supercool bedrijf gebouwd, volledig geboet, extreem lean, maar met echt noemenswaardige klanten zoals HelloFresh en Audi aan boord, en breidt zich net uit naar China – spreekt natuurlijk ook nog Chinees, zoals hij in de podcast bewijst. Voor mij lijkt hij gewoon precies de juiste dingen te bouwen op het juiste moment. Nu we in deze Agentic-AI-toekomst kijken, is voor mij persoonlijk Claudio's pragmatische, gerichte aanpak echt een voorbeeld – ecosysteemgestuurd. En wat we voor onszelf bij O Energy

kunnen meenemen: we praten over Smart Charging, waarom we pragmatisme in regelgeving nodig hebben en hoe we van de implementatiesnelheid in China kunnen leren. Dat is voorlopig de lange intro. Ik wens jullie heel, heel veel plezier in deze aflevering met Claudio Geyken van RiDERgy. Laten we gaan, laten we gaan, let's roll.

Oké, tweede poging. We moeten net even vertellen: we hebben net 25 minuten opgenomen en vergeten op opnemen te drukken. Maar misschien ligt het ook aan de techniek – we weten het niet. We schuiven het op de techniek. Claudio, hartelijk dank voor de uitnodiging. Graag gedaan. Daarvoor krijgen we het nu in de tweede poging nog veel vlotter en nog veel beter en nog veel leuker en slimmer voor elkaar. Hartelijk dank voor de uitnodiging hier in het Dena Future Energy Lab. Als ik dat

goed heb begrepen en uitgesproken – hier eens rond gelopen in West-Berlijn, naast de Koninklijke Porseleinmanufactuur. Correct, zo'n fancy oud baksteenbouwwerk dat op de een of andere manier chic is gerenoveerd. En direct ernaast over drie verdiepingen een geweldig kantoor. Je hebt me een rondleiding gegeven en ik ben er helemaal van gecharmeerd en heel positief onder de indruk. We nemen ook op in een professionele podcaststudio die bij de beste techniek hoort die de Energiezone tot nu toe heeft gezien. Maar precies – misschien kun je kort even iets zeggen: waar

bevinden we ons hier eigenlijk? Wat is dit voor een geweldig ruimte? Ja, precies. Ik vind ook dat de techniek hier uitstekend is. Ik verheug me er ook altijd op mijn podcast hier op te nemen. Smart Charge by RiDERgy, waar we vooral over intelligent laden spreken. Waar bevinden we ons? Dit is eigenlijk de Dena – een organisatie die door het Duitse Federale Ministerie van Economie wordt ondersteund. En het gaat daar vooral om onderwerpen zoals: hoe zorg je ervoor dat de regelgevingshindernissen of benaderingen die de markt nodig heeft, weer terug naar de federale regering gaan?

En het gaat ook om innovatie te bevorderen, bijvoorbeeld hoe startups hier in dit lab, waarbij elk startup dat zich met energie bezighoudt, ook hier toegang heeft tot een ruimte die men ook een paar maanden gratis kan krijgen en zich dan ook netwerkt met de gemeenschap in de energiesector. Klaus Müller van de Bundesnetzagentur was hier nog maar kort geleden, en veel andere vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Directeuren zijn ook regelmatig hier. En natuurlijk politici. En dat is ook erg waardevol, zeker wanneer men vooral een energie-startup heeft en dingen wil

versnellen en toegang wil hebben. En hoeveel startups zitten hier zo? Ik denk in de gemeenschap zijn het er onder de 100, maar het exacte aantal ken ik niet. In ieder geval enkele tientallen. En zitten ze allemaal hier? Nee, nee, degenen die hier ter plaatse zijn, zou ik zeggen een tiental. En dan roteert het maar door. Oké. Ja. Dus, er is ook wel een event-gebied met een groot podium en professionele evenementen, relatief open ook voor mensen die zich in de energiesector

bezighouden, dus ook toegankelijk. Dus ik kan aanraden, ook op de website de events eens te bekijken. Oké, en niet alleen voor Berlijners, maar eigenlijk voor heel Duitsland – ja, precies, er zijn ook regelmatig evenementen die echt ook Duitse betekenis hebben. Ik heb net het SET Magazine of het Future Energy Magazine in mijn hand. En daar ook ergens een paar bekende gezichten uit de Berlijnse, maar ook Duitse energie-startup-scène – ergens Eolian Energy, Gruppe Adventures, ik weet niet, heel veel zo belangrijke spelers, echt veel investeerders ook.

Ja, super goed. En hoe lang zit je hier al? Hoe is jouw betrokkenheid met de Dena? Dus ik zit hier nu al ruim een jaar. Ik heb al een historie gehad met de Dena. Daarvoor had ik ook interessante voordrachten en evenementen over regelgevingskwesties, contacten gehad, en ook een mentoring-programma, waarbij men heel gericht op ons bedrijfsmodel is ingegaan. Bij RiDERgy. Geil. Ja, ik bedoel, we kunnen wel open

en eerlijk zijn. Wij kennen elkaar al een hele tijd. Jij bent een oude rot in het vak. Ik heb je leren kennen – ergens zo, het moet ergens zo ongeveer 15 jaar geleden zijn geweest. 2012, 2013 of zo. Toen waren we aan de KTH in Stockholm. Jij deed een master en ik deed een deel van mijn promotiewerk daar. En jij hebt een voetbalteam opgericht dat zo mega cool en internationaal was. En daarom ken ik je. Maar

we hebben ook verder, als je naar onze CV's kijkt, ergens relatief veel – ik zeg maar – overlap. Dus, jij komt ook uit Berlijn. Jij bent ook geen volbloed-Duitser, maar hebt ergens zo een gevarieerde achtergrond. En jij was toch aan de KIT, dus aan het Karlsruhe Institute for Technology, daarvoor. Dus ergens – ben je me aan het volgen? Ja, ik probeer het. Ik ben denk ik een paar jaar jonger. Dan probeer ik je natuurlijk zoveel mogelijk te volgen als grote broer. Nee, maar serieus. Ja, interessante

toevalligheden. Ik voel me ook erg multicultureel, en in die zin, omdat mijn moeder Italiaans is en mijn vader Duits. Hij was in Parijs geboren en heeft toen een Franse loopbaan gehad. Deze drie culturen. En ik had dan ook in het kader van dit masterprogramma, wat jij hebt genoemd, veel contact met 80 nationaliteiten, dus mensen uit de hele wereld. En ik vond dat deze mix de wereld veel spannender maakt. En dat heeft me vooral ook deze ervaring met de KTH

en dit masterprogramma van Nano Energy dan ook meegegeven. Ja. KIT was nu niet helemaal zo gevarieerd – daar was zogezegd het inwonersgebied eerder Duitsland, maar ook goeie universiteit en ergens een elite-universiteit-vuurtoren. Een goed basisonderwijs machinebouw heb ik daar gekregen. Precies. Maar dan zou misschien deze Two Hearts Community – waar ik hier in Berlijn deel van ben – ook wat voor je zijn, dus voor mensen met een iets meer diverse achtergrond. Maar jij hebt toch minstens drie harten, als ik je goed heb begrepen. Oké, maar vertel

eens. Dus, jij hebt ergens iets met techniek gestudeerd en toen iets met energie gedaan, of? Precies, in een andere podcast – iets met energie. Nee, grap. Dus, ik begeleid de energiewende sinds 2004. Toen was ik nog op school – ik hield me echt als jongere ermee bezig, omdat het project en de visie gewoon spannend waren. En toen we nog geen 5% hernieuwbare energie in het net hadden, waren veel sceptisch dat we meer zouden halen. En van

Dus van veel aspecten kunnen we eigenlijk profiteren. Vooral ook heel relevant – nu zonder oorlog. Ik vind de geopolitieke aspecten van energie essentieel, ook om te begrijpen hoe belangrijk energie in die context is en dat de hernieuwbare energiebronnen ons daar veel meer flexibiliteit geven. En ik zie ook een vreedzame wereld met hernieuwbare energieën. Dat heeft me ook erg gemotiveerd – goedkoper, groener en zo verder. Het project is gewoon cool. En daarom heb ik me ook besloten, tijdens het studeren eerst een goed basisonderwijs machinebouw, maar

toen ook snel me te verdiepen. En toen beviel het me met de innovatie ook nog eens erg goed. Bij Inu Energy ging het vooral om – misschien nog even kort als context, omdat het spannend is in deze context –, dus Inu Energy is door de EU-Commissie in het leven geroepen om onderzoek en bedrijf en vooral onderwijs beter met elkaar te verbinden. En een van de manifestaties waren deze masterprogramma's, maar ook PhD-onderwijsprogramma's en vooral investeringen in startups en

deze ook vrij vroeg met elkaar te verbinden, om ingenieurs te hebben die niet alleen technisch enthousiast zijn, maar die ook in de zakenwereld kunnen functioneren. En dat is toch iets heel anders. Dat beviel me erg goed. En toen heb ik ook besloten om al tijdens mijn studie een community op te bouwen – met ondernemers en studenten van allerlei slag. Ik heb je ook een keer als spreker uitgenodigd in die tijd. En ja, dat was eigenlijk een erg coole community.

En je was niet alleen in Stockholm, maar ergens ook op verschillende locaties. Ja, ik was een beetje overal. We waren Europawijd actief en organiseerden 60 evenementen per jaar. Uiteindelijk had ik dit in, ik geloof, 20 steden Europawijd opgebouwd. En precies. Ik ben hier eigenlijk tijdens mijn studie mee begonnen, gewoon pro bono, en heb het toen gepitcht naar de CEO van Inu Energy. En die stelde me aan. Oké, ga ermee door. En dat was eigenlijk niet de klassieke ingenieurcarrière. En zo had ik

daar verdere ideeën en concrete dingen die ik zou kunnen doen. Maar toen heb ik het toch gedaan. En dat heeft me ook heel goed inzicht gegeven in het hele regelgeving- en startup-landschap Europawijd in de energiesector. En dat heb ik vijf jaar lang gedaan, tot ik toen naar RiDERgy kwam. Ja. Oké. Dus, je merkt al dat je vrij vroeg al zo'n ondernemersspirit had. Je hebt ideeën gepitcht en zo. Dus zeker

heb je dat voetbalteam, geloof ik, mee geïnitieerd. En ik weet ook dat je op een gegeven moment erg coole uitwisselings­platformen hebt gestart – die Renewable Energy Group op LinkedIn. Je hebt altijd ergens iets op gang gebracht. Een erg grappig anekdotje, dat ik misschien – misschien zou dat uit de hand lopen – op school heb meegemaakt. Ja, zeg op. Oké. Ja, dat is misschien ook niet iets wat je zo in het openbaar vertelt. Maar hoe dan ook, we

hebben gezien – ja, we zijn hier onder ons. Ik had op school ontdekt dat veel klasgenoten snacks – bijvoorbeeld Snickers – kochten. Ik ook. En dat was relatief duur. Dus als schoolkind, als je daar 2 € voor een Snickers uitgeeft. En toen heb ik dat tijdens de schoolpauze goedkoper aangeboden dan de schoolkantine.

En ik had altijd zakgeld, dat ik allemaal moest uitgeven – 40 €. Dat hielp me dus redelijk goed met de tijd. Wat was je marge? Redelijk goed. Ja, het kernwoord marge. Daar heb ik veel over business geleerd. Ik was toen al 11 jaar oud. Dus ik verkocht eigenlijk merkproducten. En toen merkte ik: de huismerkjes van Aldi komen ook goed aan bij de klasgenoten. En daar is de marge veel hoger. Dus

ben ik toen eigenlijk deze huismerken gaan verkopen. En dan kun je je voorstellen: ik kwam altijd met echt veel Snickers en dergelijke naar school – relatief veel. Mijn schooltas zat helemaal vol. Bewaarde ook relatief veel op school. Maar bepaalde dingen moesten koel opgeslagen worden. Dat betekent dat ik de koelkast van de familie moest volmaken en de gekoelde dranken steeds naar school moest brengen. Heb daar redelijk goed aan verdiend. Toen

stelde ik ook iemand aan – eigenlijk iemand die het met mij verkocht. Die kreeg ook zijn deel van het business. Je was een suikerdealeraar. Je flipte zomaar spullen. Tegenwoordig moet je voorzichtig zijn met suiker. En ja, het verhaal heeft een droevig einde gehad, omdat iemand in mijn opslagplaats is ingebroken. En toen kon ik hem niet echt dingen terug te betalen, omdat hij met zijn groep nog wat meer was. En toen ben ik naar de

schooldirectrice gegaan. En toen reageerde zij niet zoals ik het wilde – namelijk hem op een of andere manier straffen – maar zij strafde mij: "Waarom verkoop je hier zomaar dingen op school?" En toen was dat het einde van het business. Gave anekdote. Dat wist ik nog niet van je. Maar je bent eigenlijk – dat vind ik ook wel erg spannend aan je – al behoorlijk lang ergens mee bezig met dit goede overzicht en ook een zekere technische diepgang in de energiebranche en de energiewirtschaft.

En ik weet ook, een van mijn eerste herinneringen: dus ongeveer 2012, 2013, toen ik hier in Stockholm was en we daar voetbal speelden. Op jouw initiatief, met ook een erg internationaal team. Groetjes gaan uit naar Afsal, mijn prof destijds. Dat was echt een coole tijd. Maar dat je ook zo een beetje, net zoals ik destijds ook al een fan was van Elon Musk. Dat was zo de tijd. Niet veel mensen kenden hem nog. Je moest al een beetje in de...

Ik kende hem in 2009, toen ik bij Plug-in America was. Ik was in Berkeley, daar schreef ik mijn diplomawerk. Dus zo oud ben ik – destijds heette het nog diploma. En ik was bij Plug-in. En Tesla had daar een stand. Maar Tesla was toen nog een absolute unknown. Ze waren met zo'n 30, 40, 50 mensen of zo, en ook zo'n beetje een geniaal, gek ondernemer genaamd Elon Musk. En jij kende hem ook al. En je

was ook al zo totaal betrokken en kende het Master Plan One. En je hield je ook met de details ervan bezig, volgde ook de pitches en zo. Dat heeft ook behoorlijk veel steun eraan gehad. Ja, Elon Musk is zeker een idool van me geweest – nadruk op "idool" en nadruk op "geweest". Ik had me er erg vroeg voor begeesterd en voor elektrische mobiliteit. Dat betekent dat ik daar ook duizenden dingen over heb gelezen. Telkens wanneer

Was Neues gab, habe ich mich damit beschäftigt. Und ich finde auch die Vision passt so gut zusammen mit der Energiewende: Elektromobilität – das ist eine coole Schnittmenge. Und Tesla hat da sehr viel für die Welt in die Richtung gemacht. Und ich glaube, da sollten wir auch dankbar sein dafür. Aber klar, die Person hat sich leider sehr stark ins negative Licht gebracht in den letzten Jahren, und da habe ich mich auch sehr abgewandt. Ja, auf jeden Fall – unternehmerisch total beeindruckend, was er da

geleistet hat, aber auf anderen Ebenen noch mal ganz anders. Und dann habe ich gelezen dat je iets met Northvolt te maken had, relatief vroeg al – dus dat je bij de opbouw hielp, zeg ik maar. Ja, exact. Northvolt is een spannend verhaal geweest. Dat waren ook ex-Tesla-medewerkers, die de Gigafactory in Nevada, de eerste, hebben opgebouwd, en toen naar ons naar Europa gekomen zijn. En vooral Ino Energy was een van de eerste investeerders en heeft ook de deuren geopend naar de Europese Commissie, en de eerste gelden ook van de investeringsbank en zo verder.

Dat waren dan 40 miljoen, met het idee en de kernpitch: "Hey, wij hebben heel, heel veel gigafactorieën in Europa nodig" – ik geloof 30 in totaal, ruwweg. En dat zou niet alleen Tesla en de Chinezen of Aziaten moeten doen, maar wij zouden ook knowhow in Europa moeten hebben. En toen waren de energiekosten in het noorden van Zweden aanzienlijk goedkoper. En dan zei hij, wij bouwen de eerste daar. En dan

ja, kort verhaal: Ik heb daar vooral geholpen met talentaquisitie – de talenten die men nodig had, in de verschillende netwerken in Europa, die er zo zijn, te vinden. En dat was ook een van de wezenlijke problemen waarom het niet werkte, moet ik zeggen, omdat het niet zo eenvoudig was om talenten te vinden die genoeg knowhow hebben meegebracht in cel- en batterijopbouw. En daar, als men een inzicht uit het geheel kan nemen, is vooral: Hoe bereiken wij het om strategisch talenten te

verwerven – hetzij via joint ventures of anderszins, bijvoorbeeld met de Chinezen –, om dan tenminste in het begin genoeg knowhow snel op te bouwen, en dat het daar niet aan scheitert. Dat het ene. En het tweede is het onderwerp energie: Of dat echt het belangrijkste zou zijn geweest, daar in Noord-Zweden? De talenten ook naar Noord-Zweden brengen – ja, energiekosten zijn daar lager, maar is dat het belangrijkste aan het begin? En tenslotte waren de oprichters een beetje niet gefocust genoeg – dus

hebben zoveel kansen in eerste instantie gezien dat zij te veel tegelijk aanpakten en dan niet eerst de huiswerk hebben gedaan. Dus de schaalafase van een startup – daar zou men de huiswerk aan het begin doen en zorgen dat bepaalde dingen staan, voordat men te snel schaalt. En dat was ook een voorbeeld daarvan op zeer, zeer grote schaal. Die hebben ja, ik geloof, tweecijferige miljardenbedragen gekregen. Ja, ik herinner me nog toen de Gigafactory in Nevada aangekondigd werd: "The Machine that builds the Machine." Dat was al. Dat

was al vet. Ja, deze Technology Unveils en de Product Releases – die waren al altijd ergens spannend om te zien. Maar oké, dus je hebt dus zeg maar een beetje Community- en financieringsperspectief ergens ook meegenomen. Maar nu ben je weer terug in Berlijn. En wat doe je? Ja, ik heb besloten dat, nadat ik bij Ino Energy vooral in Barcelona was, weer terug met de startup naar Berlijn te komen – waarom Berlijn? Berlijn is de startup-hoofdstad van Europa. Hopelijk wordt

zij nog meer wereldwijd. Daar zou ik me ook blij over voelen. En dan ten tweede: Duitsland is ja de belangrijkste economische macht van Europa, en in het bijzonder automobiel en energiewende zijn erg ver voortgeschreden. Ja duidelijk, in Europa zijn er ook andere landen die de energiewende hebben, maar al deze factoren samen – dat was, denk ik, een goed punt, ook hier terug te komen en dan RiDERgy op te bouwen. En wat RiDERgy doet, kan ik meteen uitleggen. Ja, dus misschien nog een punt: Je hebt ja ook je eigen podcast, Smart Charge by RiDERgy, en

wij rijden nu. Hoeveel gigafactorieën zijn er eigenlijk? Nu hebben we 30 in de wereld of in Europa? In Europa – of hoeveel? Dus, het is altijd een beetje ingewikkeld om te zeggen hoeveel er precies nu zijn. Er zijn enkele die in aanbouw aangekondigd zijn. Maar ik zou zeggen dat die nu concreet in aanbouw zijn, zijn al relatief veel – misschien zo een dozijn. Ik weet het uit het hoofd niet. Maar die, die nu live zijn, daarover spreken wij. En zou

dat ook een onderwerp zijn wat jullie bij jullie in de podcast hebben? Of is dat meer Business-Model- en strategiegestuurd, wat jullie daar bespreken? Of gaan jullie ook echt in fabricage en, ik weet niet, de juiste Hardware-Tech-Specs en zo in? Nee, dat zou een beetje buiten het bereik zijn, geloof ik. Dus de podcast, omdat wij proberen intelligent laden van elektrovoertuigenvloten en elektrische voertuigen te doen. En dientengevolge nieuwe interessante batterijavernieuwingen, zoals die uit Finland, die nu gehyped wordt – daar zou het kunnen zijn dat

wij graag een oprichter in de podcast zouden willen hebben. Maar de fabricagetechnici voor batterijen – dat zou een beetje buiten het kernonderwerp zijn. Dus, wie die kent: alstublieft verbinden. Wij zouden interesse hebben in een interview. Oké. Maar dan laten we – ik zou het goed vinden als we het klaar spelen, in deze aflevering zowel jouw macroperspectief, je overzicht over de branche en wat de trends zijn, af te dekken. Je komt net uit China. Je was bij de Slush. En al deze

Thema's – je bent ook erg actief op LinkedIn, waar je content creëert. Maar ik zou het ook goed vinden om echt dieper in te gaan op jou en jouw startup en wat jullie daar doen. Dus misschien beginnen we daar. We hebben het ondernemersverhaal al een beetje doorgenomen – van schoolpleinverkoper tot Berlijnse energie-startup. Maar vertel eens: Wat is RiDERgy? Wat doen jullie daar? Wat is jullie product? Dus, een van de kernuitdagingen van de energietransitie – voor iedereen die

hier langer luistert, dit is geen nieuws, maar toch zinvol om nog even te benadrukken – is flexibiliteit. Dat is de nieuwe munt en de nieuwe grote uitdaging. Dit manifesteert zich op verschillende manieren. We hebben flexibiliteit nodig, dus het moment en hoe je vooral de vraag en ook de productie aanpakt. Maar vooral de vraagzijde en de batterijen: Hoe zorgen we ervoor dat dit goed wordt geregeld, zodat de netwerken ons niet als hindernis –

hoe zeg je dat – in de weg staan, en we dan 100% hernieuwbaar bereiken. Nu is het zo dat de netwerken zeker beperkt zijn, de elektrische installatie is beperkt. Dus je hebt al alleen voor het laden van elektrische voertuigen vanaf een bepaalde grootte een systeem nodig dat dit beheert – een zogenaamd energiebeheersysteem of energiebeheersoftware. En ten tweede: Er zijn verschillende niveaus van intelligentie, zeg maar, in energiebeheersoftware. Het ene is gewoon zorgen dat een bepaalde

grens niet wordt overschreden – zo'n eenvoudig lastmanagement. Maar zodra het wat complexer moet worden, scheidt zich al het kaf van het koren. Dan moet je veel meer gegevenskennis hebben, real-time gegevensverwerking. En dan gaat het ook veel meer om softwarecomplexiteit en interoperabele systemen die je nodig hebt – dus eigenverbruiksoptimalisatie van zonne-energie in samenspel met de batterij: Hoe laad je een vloot? En vooral ook stroommarkten en distributie- en transmissienetwerken, als je die ook nog wilt meenemen

in overweging, en het hele onderwerp bidirectioneel laden. Daar zit relatief veel muziek en veel complexiteit in. En de oplossingen die ik op de markt heb gezien, waren bij lange na nog niet zo ver – om verschillende redenen. Naar mijn mening was het vooral timing, en timing is bij innovaties en startups vooral de belangrijkste factor. Daarom concentreren we ons bij RiDERgy vooral op het brengen van een essentieel onderdeel naar stakeholders op de markt – of het nu hardwareproducenten zijn, maar ook energieleveranciers enz., die

net zo'n software nodig hebben, waarmee ze vooral laadprofielen kunnen maken van voertuigen, zodat de voertuigen zo goedkoop en betrouwbaar mogelijk laden en de energietransitie ook slaagt. Dat is, zeg maar, het kernidee. En dan zijn er natuurlijk veel meer aspecten, zoals we die nu al op de markt hebben als product en waar we naartoe willen, waar ik graag nog op in wil gaan. Ja, absoluut. Ik ben me er een beetje in verdiept

van tevoren en heb op LinkedIn onderzocht wat je daar allemaal hebt geschreven. En je schrijft onder meer over een chasm in de elektrische mobiliteit – dus de early adopters zijn wel door, maar de massa aarzelt nog een beetje. En wat zou je zeggen: Wat is het grootste obstakel, de grootste bottleneck, wat ontbreekt er nog min of meer om de energietransitie met elektrische mobiliteit en flottenmanagement echt op gang te brengen? Ik geloof dat het ene tot nu toe inderdaad de batterijkosten waren, die ook hebben geleid tot hogere kosten voor elektrische voertuigen

hebben geleid. Het goede nieuws is, daar heb ik vandaag ook nog een post over gemaakt. We hebben 99% van de batterijkosten kunnen verlagen in mijn leven, dus sinds 1991. De batterijkosten zijn met 91% gedaald. Dat is vrij cool, zonne-energie-achtig. En dat was nodig, omdat vooral het grootste gedeelte van de kosten van zo'n elektrisch voertuig de batterij is, dus bij de capex, zeg maar, bij de aankoop. Dat is het ene. Maar ja, dat is natuurlijk ook een systeem. Elektrische mobiliteit is

niet alleen de auto, maar hoe je laadt. En dat is een verandering. En bij elke verandering, en vooral bij deze verandering, denk ik dat het voor consumenten die eraan mee moeten doen, een van de grootste veranderingen in hun dagelijks leven is – zou ik zeggen – in vergelijking met andere maatregelen voor de energietransitie. Dus, zo'n 100%-certificaat dat de stroom groen is, daar zijn de kosten soms hetzelfde. Daar hoef je niet zo veel voor te doen. Maar bij de verandering van je eigen mobiliteit is

denk ik toch de drempel voor gedragsverandering het grootst, maar de hefbomen ook het hoogtst. Daarom denk ik dat dit nu relatief snel gaat veranderen, zodra de kosten echt aantrekkelijk genoeg zijn. Dat zien we nu ook al bij de dieselcrisis, hoe opeens iedereen zich gaat informeren: Hoe ziet het er uit met elektrische mobiliteit? We nemen op – wat is vandaag, 10 april? – dus midden in het Midden-Oosten-conflict, de Iran-oorlog, de energiemarktvolatiliteit die we daar

zien. Woensdag ging het een beetje omlaag en donderdag, omdat je zag dat vrede gesprekken zouden kunnen plaatsvinden. En nu is het weer hoog, omdat je het brein niet helemaal vertrouwt. En al die mensen die nog benzine of diesel tanken, die voelen dat natuurlijk veel meer aan het tankstation dan rijders van elektrische voertuigen. Maar wat doen jullie precies nu

en vooral, hoe verdienen jullie geld? Dus, jullie bouwen software voor smart charging voor vloten. Als je een concreet voorbeeld geeft – ik denk dat het een cool voorbeeld is, omdat we hier in Berlijn zijn – een klant van ons is HelloFresh. Die elektrificeren nu ook hun vloot voor de bezorging van hun maaltijdboxen sterk. Dat betekent dat er verschillende depots zullen zijn, van waar

u deze dozen levert, en deze worden voorzien van laadinfrastructuur. Dit proces is nog niet afgerond. Ze hebben activiteiten in wereldwijd 20 landen, vooral in de Verenigde Staten, en hier in Duitsland hebben ze op ons vertrouwd, vooral voor het energiemanagement. Wat doen we daar concreet? Ze hebben elektrische installaties op deze depots die een verminderd vermogen hebben. Dus je kunt niet alle laadsäulen tegelijk laden. Dat is het grote probleem dat ze hebben.

Een lokale blackout kent men misschien als je thuis een zekering hebt laten doorslaan. Dat willen ze natuurlijk voorkomen als ze de dozen moeten leveren. Dat is een groot probleem, daarom hebben ze onze oplossing nodig. We meten in real-time hoeveel vermogen er precies is, en dan verminderen of verhogen we op basis van deze waarde. En ten tweede gaat het natuurlijk om de kosten. De netaansluitingscapaciteit is de ene factor. Maar de lastpieken leiden ook tot kosten in de nettarieven, en ook de energieaankoop

verloopt in intervallen van 15 minuten. Voor degenen die deze podcast kennen, weten de meesten het: elke 15 minuten verandert de prijs. Ondertussen is het gemeengoed in veel bedrijven. Er zijn RLM-meters, en op basis daarvan worden ze gefactureerd. En we laden dan wanneer de 15 minuten het goedkoopst zijn. En voor deze diensten die we verlenen en die ze niet zonder ons zouden kunnen verlenen – dus ze kunnen zelf zo'n software niet bouwen – daarvoor is integratie met de

laadpunten enzovoort nodig. Ze gebruiken onze oplossing. En we verdienen geld, klassieke Software-as-a-Service, een abonnementsmodel, zoals je van Netflix kent. En de besparingen overstijgen onze prestatie bij lange na. En betalen ze dat per laadpunt? Nu al, maar in de toekomst is het open of het ook per voertuig gaat. Oké. En HelloFresh is een van de klanten. Vanaf wanneer kwalificeert men zich

voor jullie als klant? Richten jullie je eerder op grote logistieke vloten? Of werkt dat ook voor, ik weet niet, het elektriciensbedrijfje om de hoek in Berlijn-Neukölln? Het belangrijkste voor ons is een groot energieverbruik door de elektrische vloot. Natuurlijk willen we op termijn naar heel kleine vloten schalen, of zelfs naar individuele elektrische voertuigen. Maar de focus ligt nu al op grotere vloten. HelloFresh is zeker een heel groot getal, ongeveer vanaf 20, 30 elektrische voertuigen begint het interessant voor ons te worden en natuurlijk ook voor de klant. Maar

we denken ook nu aan het begin, waar we misschien nog minder schaalbaar zijn dan in de toekomst, op de grotere bedrijven af te gaan. Niet per se de allergrootste, want dat zou weer te veel zijn, maar zo de middelgrote – dat is zo de perfecte sweet spot. Oké. En wat krijgt de klant eruit? Dus jullie beloven – ergens heb ik gezien – tot 80% kostenbesparing, dat is natuurlijk een groot getal. Misschien kunnen we een voorbeeld uitrekenen

20 elektrische voertuigen die zoveel kilometer rijden. Ik weet niet hoeveel – 100 per dag? Dus afhankelijk van wat de lange afstand is, maar kan meer of minder zijn. Dat kunnen we zo uitrekenen: 100 kilometer. Dan betaalt men per 100 kilometer – je hebt ongeveer 20 kWh nodig of zo? Dus meer, dus voor de grote voertuigen ook met de pakketten en zo 30 tot 40. Ja, zo 25 tot 30. Oké, laten we zeggen 30. En de kilowattuur voor een bedrijf kost wat, 0,20

€, alles bij elkaar 20, 30? Precies. Dus je moet nu even globaal berekenen: 30 kWh keer 0,20 € = 6 € per dag, ruwweg. Maar dat is wel een gemiddelde prijs. En als je op een goed moment laadt en de lastpiek vermijdt en zo, dan kom je waarschijnlijk van de 20 € omlaag naar gemiddeld, ik weet niet, 10, 12 € of zo? Ja, precies. En dan ook de energieaankoop nog eens geoptimaliseerd, waar je deels ook tegen nulkosten – nu zijn we in de lentemaanden aan het begin

ook nog mee kunnen doen. En wat je moet zeggen: dus deze tot 80% is zeker in het bereik van wat mogelijk is, als we alle hefbomen hebben. Dus niet alleen de twee die nu genoemd zijn, maar die die we nu al met HelloFresh doen, maar ook het sleutelwoord directionaliteit en de regelleistungserbringung bij nettarieven, dynamische nettarieven, die er dan ook zullen zijn, steeds meer in de distributienetwerken. En eigenverbruik ben ik vergeten. Ja,

optimalisatie van eigenverbruik. Kun je verder nog iets zeggen over – ik weet niet – jullie ontwikkeling? Omzet, medewerkers, wat dan ook als goede indicator. Waar staan jullie? Hoe lang zijn jullie al actief? Ik geloof dat jullie – we hebben 22 – dus jullie zijn een beetje langer. RiDERgy bestaat sinds 23, dus jullie zijn een jaar ouder zeg maar. Dus we zijn vooral gebootstrapped, wat voor een – zo'n start-up ziet men. We hebben weliswaar wat extern kapitaal verzameld, maar niet zoveel, maar ook subsidies, maar vooral gebootstrapped, twee oprichters, en

hebben in 22 opgericht. Hebben nu enkele klanten – de grootste tot nu toe is Audi. En wat betreft omzetten en personeelsaantallen praten we eigenlijk nog niet openlijk over. Maar die ontwikkelen zich goed, heel goed. Zodat ik in ieder geval nog zeer gemotiveerd ben. En bij groei moet je eerlijkheidshalve zeggen: we hebben ook onder de e-mobiliteit geleden. Ik stelde me ook veel onderwerpen wat sneller voor. Dat hebben, geloof ik, allemaal in de branche gedacht, als ze

zich dat in de vroege jaren twintig zo hadden ingericht. Oké, e-mobiliteit, 15 miljoen elektrische voertuigen was ja ooit zo'n doel van de bondsregering. Dat kan je nu al zeggen: bij 2,6 miljoen nieuwregistraties per jaar in Duitsland, halen we dat, tenzij er exponentieel meer verkopen worden, statistisch niet. Dat wil zeggen, dat was zo'n onderwerp. En het tweede onderwerp is dan bij energie – moet je zeggen, dat onderwerp had ik misschien als energienerd –

Ik dacht dat het sneller zou aankomen, ook in de hoofden van mensen, wat de potentiële mogelijkheden zijn. En de acceptatie van innovatie is eerlijkgezegd helemaal niet zo eenvoudig. Wanneer u met flotteileiders en mensen uit de dagelijkse praktijk spreekt, die zijn al heel ver weg van deze onderwerpen waarover wij spreken. Die uit de praktijk moeten je eerst gaan oppikken. En daar zijn er enkele, zoals degenen die ik al noemde, die zo uitermate

enthousiast bij de zaak betrokken zijn. Ik kan ook naar HelloFresh verwijzen – we hebben onlangs een coole aflevering opgenomen met hun flotteileider, ook een Berlijnaar hier. Precies. Altijd goed. Dus dat is al indrukwekkend: HelloFresh en Audi. En we zijn zeker dat u nog een paar meer logo's zou kunnen noemen. Maar hoe zit het? Hoe vind je de klanten? Klantenwerving, want je zei al dat je het ICP ook een beetje

ingekaderd hebt. Niet de erg grote, niet de erg kleine. Dus mijn loodgieter om de hoek, als hij maar twee voertuigen heeft en die zijn nog niet geëlektrificeerd, dan nog niet zo interessant. Dus hoe vind je – hoe? Ja, we hebben daar verschillende strategieën en benaderingen voor. Aan de ene kant is het directe verkoop of mensen die naar ons toekomen. Ik maak ook content, zoals je al zei – daar komen mensen al naar mij toe, op LinkedIn. Het is al een goed

platform, en nu ook onze podcast. Dat leidt desondanks al tot mensen die naar mij toekomen. Desalniettemin – en dat zou ook mijn hoofdstrategie zijn – als leverancier van infrastructuursoftware willen we ons eigenlijk eerder zo positioneren dat we veel met partners werken, omdat we van zoveel belanghebbenden afhangen dat het belangrijk is om goede partners te hebben, die op hun beurt ook projecten brengen. Dus zoals nu een Charge Cloud, die ik graag als kernpartner heb, die praktisch bij alle stadswerkbedrijven die

er in Duitsland zijn, maar ook in de DACH-regio, toonaangevende backends voor laadpalen zijn. En daar zijn wij de energiebeheersoftware-partner. Je kunt van dit soort partnerschappen aan beide kanten veel voordeel hebben. En er zijn ook aan de mobiliteitskant meer partnerschappen – ook een die nog in de maak is, maar erg cool, bijvoorbeeld met leasingaanbieders zoals BNP Paribas Arval. Er zijn verschillende soorten belanghebbenden met wie je onze

energiebeheersoftware goed kunt combineren. En waar komt de concurrentie vandaan? Zijn dat dan eerder deze EMP's, dus elektromobiliteitsdienstaanbieders? Ik heb een EWE-achtergrond, weet je, en EWE Go, het bedrijf dat ik bij EWE heb opgebouwd. Die hebben we toen afgestaan, eerst als zusterbedrijf, daarna praktisch als dochteronderneming, overgedragen aan EWE Go en het hele team. Daarom kan ik ook nog een paar buzzwords loslaten, een paar drie- en vierletter-combinaties. Of zijn

het eerder deze CPO's, dus Charge Point Operator? Of zijn er ook echt toegewijde laadstationsoftwareaanbieders? Ik weet niet – Gridx bijvoorbeeld. Dus, ik wil nu niet jouw concurrenten pushen, maar zeg maar: waar komt de concurrentie vandaan? En hoe zou je jezelf daar onderscheiden? Nou, ik zie de markt als erg dynamisch en nog niet in eindtoestand. Er zijn – ik geloof dat geen enkel ecosysteem ooit in eindtoestand is. Maar de e-mobiliteit en de energietransitie zijn

nog steeds in zo'n dynamische toestand dat je niet honderd procent duidelijk kunt stellen wie nu potentiële partners of concurrenten zijn. En soms is het ook zo dat sommige belanghebbenden partners zijn en sommigen eerder concurrenten. Bij de EMP's zie ik dat sommigen zich in de richting van energiebeheer, aansturing, analytiek en intelligentie bewegen. Maar de weinigen zijn open over dit onderwerp. Dat zou ontspannend zijn. Ja, natuurlijk. Hoewel

zonder te diep in het konijnengat te gaan – ik weet niet of die rol zal bestaan. Dat is juist ook een grote vraag in de industrie. Er zijn benaderingen waarbij je praktisch alleen de laadpuntexploitanten zou hebben, een beetje zoals bij een tankstation, en die bepalen dan de prijs, zonder tussenpersonen. Voor wat betreft transparantie voor de eindgebruiker zou het eenvoudiger zijn, heeft maar ook zijn nadelen. Dus onze focus is nu

niet persé om alle facturering en betalingsprocessen te besturen, maar de energiekant is voor ons interessanter. Daarom zit ik daar soms niet zo diep in als andere belanghebbenden dat zien. Maar we staan open om met EMP's te spreken, en open om ook met CPO's te spreken. Zeker. CPO's zijn onze geprefereerde partners. Ik denk dat dat nog wat dichter bij is, omdat die nog dichter bij het laadproces staan – dus dichter bij de besturing van het laadproces. De CPO's zijn voor ons relevanter dan de EMP's.

Via Charge Cloud bereiken we vervolgens de CPO's, die op hun beurt ook met vloten te maken hebben. Dus je ziet dat de ketting een beetje lang is. En precies. Over de concurrentie: De concurrenten komen uit verschillende hoeken. Soms zijn dat voor bepaalde functies ook e-mobiliteitspartijen. Vaak zijn het eerder energiepartijen, die proberen de holistische benadering te volgen, maar daarentegen niet zó

diep inzien wat een vloot nodig heeft. Dus misschien zijn ze sterker in een huishoudenscenario, waar het altijd hetzelfde is: een persoon heeft een eengezinshuis, en dat is relatief eenvoudig af te beelden. Maar zo'n vloot met bussen, vrachtwagens enzovoort zijn heel andere werelden. En daar zie ik ook onze unieke verkoopargumenten, waarom we ons daarop concentreren: Deze complexiteit heeft iemand nodig die deze complexiteit ook begrijpt en dan ook in de

zijn op te lossen. Wij hebben al een aantal bedrijven en start-ups in de energiezone gehad die iets met elektrische mobiliteit, iets met smart charging te maken hebben. Bijvoorbeeld herinner ik me persoonlijk Voltfang, die oorspronkelijk zijn begonnen om uit oude autobatterijen stationair bedrijfsopslag op te bouwen, wat zij nu geloof ik anders doen. Maar jij hebt, geloof ik, eens een stelling naar voren gebracht dat er misschien helemaal geen stationaire opslagen nodig zouden zijn,

dus op zijn minst geen bedrijfsopslagen achter de meter, omdat elektrische mobiliteit een groot deel daarvan ook zou kunnen dekken. Sta je daar nog steeds achter? Is dat nog steeds een uitspraak die je wilt doen? Mijn kernidee – en ik geloof dat ik daar nog steeds achter sta. Zelfs als batterijopslagen zo goedkoop worden: vanuit first principles gedacht – wat ik altijd zou moeten doen – is het feit dat we batterijen in auto's hebben die al zijn afbetaald, die daar staan en niet worden gebruikt,

eigenlijk erg inefficiënt. We hoeven alleen maar deze vermogenselektronica en de bedrijfsmodellen mogelijk te maken zodat deze batterij bruikbaar is. En dan hebben we een enorme batterijenpool beschikbaar. Zelfs als je alleen maar aan het eengezinshuis denkt, als je aan bidirectionaliteit denkt: er is voldoende flexibiliteit ook in flottagebruiksgevallen en ook in het openbare gebied. Er zijn ook coole voorbeelden in Utrecht en in China. Dat wil zeggen, het wordt altijd te eenvoudig gedacht, bidirectionaliteit altijd alleen maar

met het eengezinshuis te denken. Daar gebeurt het meeste, omdat de voertuigen daar nog langer staan. Maar toch kun je de anderen ook gebruiken. En als je de batterijgrootte voor ogen stelt, zijn dat al groottebereiken die op macroniveau op zijn minst de dagelijkse fluctuatiebehoeften zouden dekken. Dus, als we nu 15 miljoen – nou ja, tot over 20, 30 jaar. Laten we zeggen, we halen 10 miljoen. Is dat nog realistisch, of?

We zitten nu net onder de twee tot 2030. Het gaat nu helemaal. Maar zeg er minstens vijf. Daar zou ik zeker achter staan. Vijf. En die staan allemaal op een 11-kW-zuil of op een 7-kW-, dus 7,2-kW-32-A-zuil. Hoe schat jij dat in? Ja, laten we het heel simpel maken. 11 kW, zeggen we 10 kW, maal 5 miljoen – dat zou dan 50 zijn...

50 GW, als ik me nu net niet heb verrekend. En dan heb je al een groottebereik. Dus de vraag – precies nu, staat vandaag de dag, is 80 GW. Je moet natuurlijk de energieën nog even bijstellen. Een capaciteit van 50 kWh – je kunt daar al enkele uren mee overbruggen. Ja, vier uur, laten we zeggen, simpel gezegd. En we hebben ook personenauto's, en er zijn ook vrachtwagens enzovoort. Maar die

zeggen we ruwweg 50 miljoen voertuigen die bruikbaar zijn, nu in de eindtoestand, wanneer alles elektrisch is. En dat zijn al tien keer meer. En dan zijn er ook vrachtwagens – die hebben nog grotere batterijen en vermogens. Er zijn niet alleen de vrachtwagenladers, maar ook de DC-laders. Als je dat allemaal eens integraal samen zou brengen, ontstaat een reusachtige batterij van zo twee terawattuur – op zijn minst. Dan heb je zeker

dagen. De dagoverbrugging kunnen we doen. Maar je moet zeggen, om dat genuanceerder te maken: Ik ben me zeker bewust van de complexiteiten, van de waarschijnlijkheden – hoe lang zij altijd aangesloten zijn enzovoort – en vooral ook dat er nog veel hindernissen liggen. Maar die gaan we stap voor stap aangaan, omdat het simpelweg een zeer goedkope batterij is die dan beschikbaar staat. En tot slot: de verdeling van deze batterij is natuurlijk nog een onderwerp.

Maar het is ook bij stationair batterijen zo dat men zegt, dat helpt ons nu niet in dit netwerkgebied. Dat wil zeggen, je zou het eigenlijk ook op distributieniveau moeten bekijken: waar zijn de knelpunten? En dat – ja, precies. Je hebt op LinkedIn geschreven dat je op de Slush was, de grote start-up-conferentie in november in Helsinki. Ik was daar ook twee jaar geleden. Maar ik geloof dat we elkaar daar ook hebben gezien. Ja, ja, je was uiteindelijk – ik heb nu een LinkedIn-artikel

van jou over de Slush gezien. Daar heb je wat tijd met Greg Jackson van Octopus Energy doorgebracht. Ja, dat was inspirerend. Octopus is een bedrijf dat wij ook in de podcast vaker hebben gehad en enorm hebben geprezen. Wij hebben altijd Bastian Giro – mooie groeten – de Duitse directeur. Greg – daar heb ik nog niet rechtstreeks mee gesproken, maar zo. Wat was daar zo inspirerend? Wat vond jij aan het hele Octopus-verhaal? Wat nam je daar mee? Octopus is voor mij echt een inspirerend bedrijf. Jammer dat

het niet Duits is, maar je wilt niet nationalistisch zijn. Greg Jackson en zijn ontstaan en hoe hij het aanpakt – hij is gewoon een zeer charismatisch mens die ook precies begrepen heeft waar de problemen liggen, en die ook erg hands-on is. Hij komt uit de softwarebranche, maar heeft zich door de jaren heen veel kennis in de energiebranche eigen gemaakt. En hij combineert erg goed, geloof ik, dit software-denken met de energiewereld en ook dit echt ondernemersdenken.

En je merkt dat hij deze snelheid meebrengt. Dat is echt zeldzaam in deze grootteklasse in de energiewereld. Ik vond daar bijvoorbeeld een uitspraak erg inspirerend: dat hij bewust – hij had in de VS al een succesvol bedrijf verkocht, en dan zou men verwachten dat hij opnieuw in de VS begint. Nee – het Amerikaanse energiesysteem zou niet zo goed zijn om in te innoveren als Europa. Daarom heeft hij bewust besloten: laten we dat in Europa doen. Dat zou in de VS helemaal niet gaan, zei hij

gezegd. En dit constante uitdagen en deze snelheid die dit bedrijf heeft, en ook de innovaties die zij brengen en al op massieve schaal doen – dat is deels ook als oprichter, moet ik zeggen, in de sector iets ontmoedigend of intimiderend, hoe sterk zij zijn, maar ook bewonderenswaardig. Daar kun je veel van leren, denk ik. En dat zou je ook moeten doen. Mijn credo is ook: er zal niet maar één bedrijf zijn dat alles

domineert. Er zijn genoeg loyale mensen in de sector, en om veel andere redenen zullen veel structuren zo blijven. Anderen moeten natuurlijk ook innoveren en hebben dan ook andere spelers nodig, waar wij ons zeker willen positioneren. Precies. En ik heb net nog een post gemaakt over de Smart Meter, waar ook Bastian Giro eigenlijk een erg goed punt maakte, hoe de Smart-Meter-rollout beter zou moeten zijn – in die andere podcast. Never

Ending Story. Maar op de Slush was je ook bij Philipp Schröder. Ja, en hij is natuurlijk ook een graag geziene gast hier in de Energiezone. Ook een erg spannende ondernemer. Soms problematisch, wat hij op LinkedIn van zich geeft – daar kan hij soms aardig hard tekeergaan – maar daar hoeven we nu niet op in te gaan, dat heb ik geloof ik al genoeg bekritiseerd. Hij klaagt eigenlijk tegen onze Bundesregierung, omdat hij zegt dat subsidiemiddelen voor

gaskrachtwerken onzin zijn. Hij bevordert liever deze vraagzijdige flexibiliteit – in zijn geval ook min of meer in huishoudensnabijheid, zou je zeggen. Hij heeft gelijk. Zouden we vloten meer B2B of B2C moeten bevorderen? Ja, dat verraste me erg. Ook dat Habeck al deze gaskrachtwerken zo sterk op de voorgrond heeft geduwd. En men spreekt altijd van technologie-agnostisch zijn. En daar was het heel duidelijk. Er werd eigenlijk niet zoveel gedebatteerd over deze flexibiliteit die we net ook al hebben doorgerekend. Dus

dat zijn enkele gigawatt. Die krijg je wel ergens vandaan, als je ook de andere technologieën mogelijk maakt. En dat zou kunnen. Decentrale transacties krijgen we al rond op massieve schaal, als we willen. En als we dat ook mogelijk maken, hoeven we niet altijd weer centralistisch aan te pakken en maar één technologie te pushen. Ik vond die aanpak eigenlijk best goed, dat heel sterk te bekritiseren of zelfs zover te gaan. En ja, de focus zou veel meer nog op deze kleinschalige

vraagzijdige flexibiliteiten moeten liggen. Oké, begrepen. En dan nog een ander type oprichter die je citeert, die van Way, die in Hamburg was, maar naar Las Vegas ging – simpelweg vanwege regelgeving rond autonoom rijden en zo verder. En jij hebt altijd redelijk sterke standpunten, energiepolitiek, industriepolitiek, startup- en innovatiepolitiek. Hoe kijk jij tegen Europa aan versus andere, minder sterk regulerende gebieden of regio's? Ja, hier heb ik misschien een controversieel standpunt, want regelgeving wordt altijd erg sterk bekritiseerd van alle kanten. Ik vind dat

regelgeving kan ook bevorderend werken. Goede regelgeving kan echt een bedrijfsmodel mogelijk maken. En die voorstelling, bijna anarchistisch, dat er geen regels zouden moeten zijn, vind ik een beetje naïef – dat veel mensen bij bureaucratieafbouw meestal wensen dat er geen bureaucratie zou zijn. Ik geloof dat efficiënte en goed gemaakte bureaucratie het belangrijkste is. Maar we verliezen eigenlijk al zo een beetje het race op mobiliteit. Dus als je hier naar USA of naar China kijkt – komen

de innovaties nog? Slagen we erin om een innovatievriendelijk klimaat in Europa, in Duitsland te creëren? Ik geloof dat het in elk geval erg sterk op de politieke agenda staat dat men de regelgeving zeker beter zou moeten maken. Dat is een erg diplomatiek antwoord. Hoe zal ik zeggen? Er zijn verschillende dimensies bij dit onderwerp. Ik geloof dat een goed voorbeeld van regelgevingsveranderingen die startups recent hebben bevorderd, het FlixBus-verhaal was, dat

alleen maar vanwege deze regelgevingsverandering is ontstaan. Met name in de energiewereld zou je je een leven zonder regelgeving niet kunnen voorstellen. Tegelijkertijd vind ik ook dat het EnWG zo vol is – daar moet men ook wel een beetje sneller mee aan de slag of dingen van de grond af opnieuw bedenken. Er zijn heel veel nuances in dit hele verhaal. Europa wordt naar mijn mening daar een beetje te veel altijd in een negatief licht gesteld. En je kunt ook veel innoveren, ook in

deze context. Er zijn daar misschien niet zoveel startups in exodus. Eerder, denk ik – de laatste statistieken tonen ook aan dat Trump zich daar zeker geen plezier mee heeft gedaan met zijn America-First-koers. Zowel de Indiërs die nu naar Duitsland komen – ongelooflijk grote statistieken –, maar ook Amerikanen die naar Europa komen. We hebben gewoon een cool omgeving hier, aan talenten, mensen die erg goed geschoold zijn, en een respectvol omgaan, gelukkig nog,

met allerlei migranten van overal. Dat is, denk ik, de sterkte van Europa. Dat zou men veel meer moeten bevorderen. Als je kijkt in de USA, wie de topmanagers en talenten in al die AI-labs zijn – alleen migranten, alleen mensen die top geschoold zijn en die naar de USA zijn gegaan. Dat zouden we moeten opvangen en zeggen: Oké, dan is het geen Sundar Pichai meer en hoe ze allemaal heten – die Indiërs die nu bij de Amerikanen zijn –, maar zijn

zij hier in Europa. Ja, welkom, welkom. Dus ik zat net in Azië vast vanwege de Iran-oorlog en alle vliegchaos die daar was. En toen heb ik, omdat ik eigenlijk een prutser ben en niet zoveel geld wilde uitgeven voor de terugvlucht, mezelf een wilde combinatie van vluchten uitgezocht, die onder andere een tussenstop in Guangzhou in China had. De eerste die ik contacteerde, was natuurlijk jij, omdat

Ik weet dat je een China-expert bent. Je spreekt zelfs Chinees, geloof ik. Ja, ja.

Maar precies. Je hebt op de een of andere manier een verleden met China. Je bent daar al eens geweest, hebt daar al een tijd geleefd, je spreekt Chinees. En je bent onlangs op een delegatiereis in China geweest met startup- en innovatiemensen. Hoe was dat? Wat speelt zich daar af? Wat kunnen we van hen leren? Wat ontbreekt ons? Wat doen ze beter? Vertel ons alles. Ja, China – uiterst fascinerend land, vooral voor de energietransitie en de e-mobiliteit – bepalend zoals geen ander land. Dus ik neem veel mee

uit dat land. We kunnen veel van China leren. Daar beweegt zich nog steeds veel. Er kwam misschien het meest relevante wat nu aan vernieuwing kwam: het vijfjarenplan. Dat is altijd erg belangrijk. In China denkt men erg lang termijn. Er zijn weliswaar deze vijfjaarenplandagen, maar men denkt nog langer termijn. Het huidige vijfjarenplan had niets met energie en e-mobiliteit te maken – dat was het vijfjarenplan ervoor. Maar dat betekent niet dat het niet meer wordt gepusht, maar het

wordt zo gezien dat de technologie loopt en zo blijft lopen. Maar hebben zij al een RiDERgy bijvoorbeeld? Dus bestaat datgene wat jij doet al daar? Een interessant ding dat men in de energiecontext over China kan zeggen, is dat het niet geliberaliseerd is zoals hier. Wij zijn hier al in '97 begonnen. Zij beginnen nu pas echt en kopiëren ons. Dat betekent eigenlijk dat het gaaf is. Ook waarom ik China voor mezelf met RiDERgy erg interessant vind, is omdat het daar nu net

de introductie van spotmarkten geeft, bijvoorbeeld. Daarvoor gaf het die niet. Dat wist ik helemaal niet. Ja, en interessant genoeg, omdat we Octopus hebben genoemd: zij zijn een maand geleden erin gegaan, omdat er nu juist een interessante mogelijkheid bestaat. China is natuurlijk mobiliteitland nummer één – tien miljoen elektrische voertuigen worden daar elk jaar verkocht. Dat is gewoon een heel ander getal. En daarom bestaat er nog niet zoiets als wat wij willen doen, daar althans. Er zijn bepaalde dingen, die bestaan al.

Er zijn virtuele power plants bijvoorbeeld voor de transmissienetbeheerders. Die bestaan al, bepaalde dingen, maar veel nog niet – en niet op merchant-basis. Dat zijn altijd staatseigendomsbedrijven. Ja, precies. Er is State Grid, dat is een van 's werelds grootste bedrijven, de grootste energieleverancier van China. En precies daar zijn nu mogelijkheden, omdat er ook regulatorische veranderingen zijn. En daar zien wij veel potentieel. En verder – omdat we zo veel ook over innovatie en ondernemerschap spreken – ik denk dat wat veel onderschat

wordt en wat we kunnen leren, is het volgende. Je hebt altijd dit beeld: China bevordert met veel geld, en dan loopt het vanzelf. Nee, het is echt een cultureel ding. De Chinezen zijn erg ondernemend ingesteld. Ze verkopen al op het schoolplein. Ze hustlen net als jij. Dus, ik ben nog nooit zo sterk geworven als in China. Dat hebben we op welke markt dan ook nooit meegemaakt. Maar dat bedoel ik eigenlijk niet. Maar zij, maar zij, maar

toch – zij hustlen echt en hebben vooral een enorme businessscène. Pragmatisme vooral, waar ik denk dat we veel van kunnen leren. We zijn natuurlijk erg goed – en dat heb ik uit eerste hand ervaren – in machinebouw, dit perfectionism, jezelf in problemen verdiepen en dat perfect willen oplossen. Dat is geweldig. Maar toch is het ook remmend, omdat als je probeert meteen de beste oplossing te hebben in stap één en niets doet voordat je niet de perfectste

oplossing hebt – vooral in de context van bedrijfsopbouw – dan moet je gewoon sneller naar de markt en itereren en itereren. En dat hebben zij op de een of andere manier helemaal in zich, en schalen dan ook snel, wanneer zij genoeg hebben geïtereerd. En dat kunnen wij ons voornemen om dat over te nemen en meer als partner ook met de Chinezen op te treden. Tot nu toe hebben we het altijd als verkoopmarkt gehad, en zij hebben gewoon voor ons dingen geproduceerd – dus dat was

zo een beetje de geschiedenis van Duitsland met China. En ik denk dat nu een heroverweging nodig is, van de nieuwe bedrijfsleiding van Duitse bedrijven, dat we China meer als partner zien, meer op voet van gelijkheid, en kijken: Wat breng jij? Wat brengen wij? En dat ook samen voor de wereld. Ik denk dat China zeker ambities heeft om marktleider te zijn – niet alleen voor zichzelf, maar de hele wereld van toepassing met hernieuwbare energie en e-mobiliteit

en verdere technologieën te voorzien. En ik denk dat dat goed aansluit op Duitsland en Europa, als je daar samenspeelt en je niet volledig scheidt. Oké. En wat heb je daar precies gedaan? Zat je daar gewoon een paar weken en heb je verschillende locaties bekeken en partnerschappen gesloten? Vereenvoudigd gezegd: We waren er te gast bij veel regeringen, onderzoeks- en innovatieorganisaties en bedrijven die erg innovatief zijn – vooral in de Shanghai-regio, in het Yangtze-delta, zoals dat heet, met Hangzhou, wat erg gepräagd is door Alibaba –

waar Elon Musk overigens twee weken voor ons was en een van de toonaangevende roboticabedrijven bekeken. Dat was ook een groot onderwerp. De delegatie van Musk, die natuurlijk veel prominenter was dan wij. En precies dat – dat heeft me heel concreet gezegd: Ik ben nu met enkele partners erg goed netwerkt en kon mijn businessmodel opnieuw veel beter valideren, marktbegrip krijgen en ervaren wat voor stimulering er ook ter plaatse is.

voor start-ups. Hoe is de situatie? Wat zijn de complexiteiten wanneer u daar marktintrede doet? En wat zijn de energiesysteemverhalen die daar nog bestaan? U hebt het vijfjarenplan genoemd. En dat is misschien niet meer helemaal zo prominent. Maar ik heb nu door de Iran-crisis op een bepaalde manier, en doordat ik ook op dat moment in Azië was, natuurlijk nog veel krasser begrepen wat ook de strategische motivatie en component van Chinas elektrificatiestrategie is, dat zij namelijk, dat

het heel moeilijk voor hen is. Dus een extreme afhankelijkheid van olie als olieimporteur en ook geostrategisch. We hebben het nu altijd over zeestraten, Hormuz en Malakka, toch? Singapore, precies,

Malakka. Maar dat was juist. Ja. En dat zij zogezegd nog een heel andere motivatie hebben, ook om uit deze afhankelijkheid te komen. Dus mega spannend. Maar in China moet je ook zeggen, absoluut groot klimaatthema. En ik vind het ook belangrijk om te vermelden dat ik geloof dat niet iedereen alleen egocentrisch is en probeert zich naar eigen belangen natuurlijk onafhankelijker te maken. Ik

geloof echt dat dit voor zowel de Chinezen als voor veel Europeanen zo'n denken is: we zouden de klimaatcrisis moeten oplossen. En natuurlijk hebben we ook een eigenbelang om nu niet zoveel te hoeven importeren. Van alle kanten. Goed, mega spannend, uw perspectief daarop. Mijn indruk was in elk geval ook: op een bepaalde manier, wanneer u in deze Aziatische megasteden bent, of het nu in Vietnam of Korea is, maar vooral in China, voelt Berlin

soms toch op een bepaalde manier niet helemaal zo dynamisch en niet helemaal zo modern, niet helemaal zo jong. En het is totaal krass wat daar in korte tijd uit de grond gestampt wordt en met wat voor energie doelstellingen soms nagestreefd worden. Dat vond ik op een bepaalde manier behoorlijk inspirerend en indrukwekkend. Dus de Koninklijke Porseleinmanufactuur in Berlijn had misschien ook ooit zo'n dynamiek, maar die ligt zogezegd een beetje meer in het verleden. En daar voel je al extreem de

trends enzovoort. We komen langzaam tot het slot. Ik wilde nog even een bocht terugmaken naar uw bedrijfsmodel en naar de energiepolitieke en energieregulatoire kwesties die u en uw bedrijfsmodel misschien ook raken. Dus, Vehicle-to-Grid heeft zowel Bastian Girol, Duitslandchef van Octopus, als Benjamin Merle, de CPO van Empower, bij ons in de podcast gezegd, dat dat op een bepaalde manier een groot thema is dat nu komt – niet alleen Grid-to-Vehicle, maar ook Vehicle-to-Grid. Hoe

kijkt u naar de regulatoriek? Blokkeren de autofabrikanten nog? Ja, G2V gaat al, V2G nog niet. Dat is een thema met veel obstakels. Hoe meer men er ook inzit, des te meer ziet men alle obstakels. Maar die worden, positief geformuleerd, ook stap voor stap afgebroken. Het goede ook aan deze huidige regering – maar ook degenen daarvoor hebben veel gedaan. Ik zeg nu even iets positiefs over de Duitse regering: De nettarieven waren, wanneer men bidirectioneel laadde, zogezegd twee keer verschuldigd. Dat is weg. De belastingen en nettarieven – dat is ook een groot obstakel, die is

nu weggenomen. Maar er blijven onzekerheden bestaan bij de meet- en regelingstechniek en bepaalde andere zaken. En vooral moet het nog veel eenvoudiger gemaakt worden voor de netbeheerders en de marktverkoop van deze stroom – dat is nog niet 100% geregeld. Dat is bij elk

van de 800+ distributienetbeheerders verschillend goed geregeld. En dat zijn meer standaarden, maar gaat ook in de richting van regulatoriek. De Grid Codes, die men nodig heeft, vooral wanneer men ontlaadt – technisch gezien moeten de componenten zich aanpassen aan de verschillende regelgeving en vereisten van de netten. Dat is nog zo'n thema. Maar daar wordt stap voor stap aan gewerkt. Dus ben ik ervan overtuigd. Er zijn al bepaalde dingen die op de markt gebracht zijn, producten die op de markt gebracht zijn. Misschien heeft de een of ander het ook gezien: bekende autofabrikanten, die al dingen in Duitsland, het VK en verdere landen verkopen. Echt? Ja. Men kan zich al zulke diensten aanschaffen, maar het is een beetje beperkt. Men heeft een compatibele laadpaal nodig, die dan compatibel is met het voertuig, die dan alleen van die ene energieleverancier komt. Zulke dingen dus. De interoperabele wereld is nog niet daar, die we nodig hebben. Dat zou

mijn grootste wens zijn. Ik bewonder u overigens. U bent echt altijd erg positief en blijft op een bepaalde manier altijd optimistisch. Ik moet eerlijk zeggen, ik heb het hier in de podcast al vele keren gezegd, maar soms valt het me moeilijk om optimistisch te blijven. Ik doe al iets met energietransitie en elektrische auto's sinds 2008, 2009. En nu hebben we 2026. En we praten nog altijd over deze slimme meters. En we

praten nog altijd. Dus zogezegd het concept hoe Grid. Dat heb ik begrepen als kleine student die op dat moment nog niet zo veel om de hoek kon denken. En op een bepaalde manier kan het mensen zoals ik totaal demoraliserend maken, wanneer het op een bepaalde manier zo lang duurt totdat we daar vooruitgang boeken. Hoe doet u dat? Waar haalt u de energie vandaan? Dus mijn aanpak is gewoon te zeggen: laten we proberen wat kan, waar het kan. Ik ben bij u, ik voel dat natuurlijk ook veel meer, omdat het mijn dagelijks werk is om dat vooruit te helpen. Desalniettemin, als iedereen dan opgeeft, dan gaat het echt niet werken. Het is nou eenmaal een complex thema, voelt als een complex thema. Wat ik ook geprobeerd heb – bij het voorbeeld van de slimme meter heb ik nu een bericht geplaatst waarin ik denk: laten we zo

proberen, wat gaat, waar het kan. Ik ben bij u, ik voel dat natuurlijk ook veel meer, omdat het mijn dagelijks werk is om dat vooruit te helpen. Desalniettemin, als iedereen dan opgeeft, dan gaat het echt niet werken. Het is nou eenmaal een complex thema, voelt als een complex thema. Wat ik ook geprobeerd heb – bij het voorbeeld van de slimme meter heb ik nu een bericht geplaatst waarin ik denk: laten we zo

proberen, wat kan, waar het kan. Ik ben bij u, ik voel dat natuurlijk ook veel meer, omdat het mijn dagelijks werk is om dat vooruit te helpen. Desalniettemin, als iedereen dan opgeeft, dan gaat het echt niet werken. Het is nou eenmaal een complex thema, voelt als een complex thema. Wat ik ook geprobeerd heb – bij het voorbeeld van de slimme meter heb ik nu een bericht geplaatst waarin ik denk: laten we zo

gewoon wat pragmatischer worden. In zoveel dingen, dat je wat pragmatisme in de maatschappij probeert in te brengen. Dat is het belangrijke: niet zoeken naar redenen waarom het niet zou functioneren, maar gewoon kijken hoe het wel zou functioneren. Gewoon kijken dat je de eerste stap zet, en zelfs als het niet perfect gekalibreerd is – wat bijvoorbeeld soms zo'n onderwerp is, het ijkrecht hier in Duitsland – het is niet zo erg.

Daar kun je energie mee verliezen en hier de een of andere cent niet hebben, daarvoor heb je dan 700 € of wat eraan gerelateerd. Dus zo'n beetje deze pragmatisme, waar je jezelf soms in details vast loopt te bijten. En ik put energie uit het feit dat ik, zoals jij zegt, het direct ook begrepen heb. En ik zie daar veel potentieel. En het ergert me dat je het niet elke dag zou kunnen doen – met twee miljoen elektrische auto's geef je eigenlijk

de flexibiliteit weg, al alleen maar bij het laden. We hoeven niet eens bidirectioneel te zijn, maar al bij het laden. En ik denk dat het krankzinnig is dat het nog steeds niet standaard is. En ik ben blij dat we in ons kleine beetje daaraan bijdragen, dat het op zijn minst bij bepaalde vloten al standaard is. Maar dat moet versneld worden. En daarvoor helpt alleen dat het bericht gewoon naar de mensen gebracht wordt, want de onderwerpen liggen nog zo ver weg van het dagelijks leven

van de mensen. Dat merk ik steeds weer. En dat is zeker een onderwerp: volhouden, dat iedereen coöperatief volhoudt en niet in kleinschalige denkt, want dit zijn systemen. Dat helpt alleen systeemdenken en systemen delen, anders gaat het niet functioneren. Mooi. Dus echt een behoorlijk inspirerend type. Dank je wel voor jouw positieve energie en al die goede dingen die je in de branche voortduwt. Waar vinden mensen jou? Op LinkedIn natuurlijk. Ben je

ook nog op X? Of nog ergens anders op social media? Jullie hebben natuurlijk een website en zo. Ergens op beurzen waar jullie te vinden zijn? Ben je op de beurs in München? Precies, dat zeker, dat zou de volgende zijn. En verder: Smart Charge by RiDERgy – als de onderwerpen ergens aanspreken. We hebben echt coole projecten en stakeholders daar, die zijn geïnterviewd. Gewoon even beluisteren of abonneren. Dus we zijn niet

in competitie. We pushen elkaar mega, zodat je zeggen maar, de podcast voor elektrische mobiliteit nog scherper en nog dieper in detail maakt – gave gasten erin. Welke afleveringen heb je al opgenomen of komen eraan waar mensen naar uit kunnen kijken? Ja, dus de beste die ik nu opgenomen heb – misschien degene die ook best grappig was – misschien de nationale

leider van elektrische mobiliteit, de bedrijfsleider was daar. Wow, dat was best gaaf. Die doet me een beetje denken aan jouw co-host, want die is waarschijnlijk de particuliere persoon met de meeste laadpunten in heel Duitsland. Hij heeft tien laadpunten voor zijn dorp hier in Brandenburg. Echt waar? En die exploiteert hij voor zijn dorp eigenlijk als mini-CPO. Hartstochtelijk type. Behind the Meter of met eigen meetpunten? Ik denk dat we niet

zo diep in de details zijn gegaan, want hij verraste me echt met het onderwerp en ik had eigenlijk heel andere onderwerpen nog voor staan. Ja, degene – ik weet niet eens of ik die mag uitnodigen, want we proberen natuurlijk steeds zeg maar niet te politiek, niet te – ja, wat dan ook – meer praktijkmensen, ondernemers, besluitvormers. Maar oké, dat is goed. Ja, verder, wat nog niet helemaal rond is, maar wat best cool zou zijn: misschien komt er nog een distributienetbeheerder langs, want dat is

ja, wat ik ook van Alex meegekregen heb, steeds zo'n onderwerp. We hebben er nu een paar in de planning. Vergunningskwesties bij elektrische mobiliteit en hoe je dat versnelt, en het onderwerp netwerkbijdragen – dat zijn zo de twee die voor e-mobiliteit erg relevant zijn, zeker nu ook in de ELK-context. Dus aan alle logistieke bedrijven daar buiten, aan alle kleinbedrijven met vloten, aan de EMP's, aan de CPO's –

Aan de talenten die zin hebben in RiDERgy en de missie waar jij voor staat: Claudio gewoon op LinkedIn aanschrijven, toch? Dat is toch het makkelijkste. En de podcast beluisteren, en dan vind je hem al. Ik ben een erg open mens. Nog iets waar je je op verheugt in de komende, weet ik veel, twaalf maanden of zo? Wat staat er zoal voor jullie? Wat nu vooral cool is, is vooral nog deze partnerschappen met China verder uit te werken en de marktintrede daar verder uit te werken. En Frankrijk, doordat

ik Frans spreek. Hoeveel talen spreek jij? Ik heb er negen gelezen. Ja, precies. Nee, dat klopt. Spreek jij negen talen? Ja, vloeiend. Ja, man. Maar niet allemaal op hetzelfde niveau. Dus Duits met de

het westen een paar keer. En dan hebben we Mov Lab. Dat is zo een netwerk in mobiliteit in Frankrijk, waar ik nu steeds vaker in Parijs ben. En Station F had ik al genoemd, dat is een coole innovatieplek. Station F is zoiets als een coworking space, of? Ja, maar veel groter. Dat is gigantisch. Dat was een oud treinstation. Energy Lab nog groter, XL. Ja, dat is een oud treinstation, dat hebben ze helemaal

nieuw cool gemaakt. Dus ruim 300 meter en zo, alleen maar met start-ups en innovaties voor allerlei onderwerpen. En daar zijn we ook steeds weer met dit Mob Lab, om het ecosysteem mobiliteit in Frankrijk ook vooruit te helpen. Dus dat zijn onze onderwerpen eigenlijk in Frankrijk, wat een erg aantrekkelijke markt is. Mooi. Prima. Dus veel succes. Heel erg dank je wel voor de uitnodiging. Ja, graag. Steeds weer. We doen dan een vervolgaflevering over een jaar of anderhalf, of zo, even zien waar hij staat. Heel erg graag.

Tot ziens, Claudio. Dank je wel. Tot ziens. Tot ziens. Jo. Dit was de aflevering met Claudio van RiDERgy. Het gesprek heeft mij persoonlijk weer enorm gemotiveerd. In een branche waarin men zich snel verliest in bureaucratie en bezwaren, is het behoorlijk verfrissend om te zien hoe iemand met zoveel passie gewoon bouwt, bootstrap uitvoert, schaalt. Ja, als u zin hebt in nog meer diepgaande duiken in de elektrische mobiliteit, luister dan zeker ook naar Claudios eigen podcast Smart Charge by RiDERgy. Dat loont echt enorm. En ja

Vergeet niet: Energieontbijt opnieuw op de OMR en ons aanstaande webinar over energiebezorging op 23 april, 13:00 uur. Aanmelding rechtstreeks bij mij per DM op LinkedIn. Als u deze aflevering van Energiezone leuk vond, geef ons dan graag een beoordeling – uiteraard een 5-sterren-beoordeling op Spotify of Apple Podcasts. Of discussieer gewoon met mij op LinkedIn, deel de aflevering en kijk voorbij op www.energiezone.org. Of als u feedback of gastvoorstelgen hebt, altijd graag naar team@energiezone.org. Dank u wel voor het luisteren. Blijf energiegeladen en tot de volgende keer.

Tot zover voorlopig uw Ilan. Tot ziens, tot ziens.

Notities bij de aflevering

In dieser Folge spricht Ilan von Onu Energy mit Claudio Geyken, Gründer von RiDERgy im Energiezone Podcast. Die beiden kennen sich seit ihrer Zeit an der KTH in Stockholm und sprechen über Claudios Weg vom internationalen Macher mit großem Unternehmergeist hin zum Aufbau von RiDERgy. Im Gespräch geht es um Smart Charging, E Flotten und die Frage, warum pragmatische Lösungen für die Energiewende jetzt wichtiger sind als perfekte Konzepte auf dem Papier. Claudio erzählt, wie RiDERgy große Kunden wie HelloFresh und Audi unterstützt und warum intelligente Steuerung von Ladevorgängen ein entscheidender Hebel für die Zukunft des Energiesystems ist. Außerdem geht es um die Rolle von Preisvolatilität, Regulierung und Digitalisierung - und darum, was Europa bei Umsetzungsgeschwindigkeit und Fokus von anderen Märkten wie China lernen kann. Eine Folge über Unternehmertum, Energie und die praktische Seite der Mobilitätswende.